یکم سکوت کرد. انگار قلبش گراهی شد.
اما اهمیت ندادم.
گفت :
ببخش که عذابت دادم.
ببخشید که از من زیاد بهت رسیده.
ببخشید که اذیتت کردم. ببخشید که اسایشت رو قطع کردم.
ببخشید که تنها عامل عذاب روحیت منم.
ببخشید که اینقد دوست دارم. ببخش که تحمل مشاهده کردن ناراحتیت رو ندارم.
ببخش که شب و روزگار برام نذاشتی.
ببخش.
بابت همش عذر می خوام.
قسم می خورم بعد این مشاهده کردار دیگه دیدهت به نگاهم نیفته.
اما باید الان ببینمت.
ضروریه.
با حرفاش یه جوری شدم. بغض سنگینی تو گلوم قرار گرفت.
می اضافه کردم می خوام دیگه نبینمش.
ولی از ته دل نبود.
می گفتم اذیتم کرده و کینه به قلب گراهی شدم
اما واقعی نبود.
می بیان کردم که عذابم می ده و ملایمش ندارم.
اما اینطور نبود.
به زور بغضم رو کنترل کردم.
نفس عمیقی کشیدم و اضافه کردم : من الان مسافرتم
_ مسافرت؟ به به به سلامتی. کجا؟
فشنگ مشخص بود با حرص می گه. دلیلش هم می دونستم
چراکه قبل اینکه این اتفاقات پیش بیاد و بینمون جدایی بیفته
ما قرار بود با هم بریم سفر. اونم کجا؟ جنوب!
_ الو؟ آوامو داری؟
_ دارم.
_ گفتم کجا.
_ چی کار داری کجا.
با حرص پوزخند زد.
_ نترس. بلند نمیشم بیام اونجا.
دلم گراهی شد و گفتم : جنوبم.
واسه چند لحظه آواش نیومد
فکر کنم اونم یادش افتاد.
آه غلیظش رو از پشت تلفن متوجه شدم.
بعدشم بیان کرد:
کی بر می گردی.
مشخص نیست.
کلافه شد و اضافه کرد :
حدودی بگو.
_ شاید دو سه روزگار دیگه
_ دیره.
_ چی؟
هوفی کشید و بیان کرد :
هیچی.
یه لوکیشن برام بفرست ببینم کجایی
_ لوکشین می خوای چی کار؟
کلافه شد و بیان کرد : از چی می ترسی قلبارام؟
می ترسی بخورمت؟ بیام بدزدمت؟
_ نه. از چیزی نمی ترسم. فقط دلم نمی خواد قد بلند شی بیای اینجا.
پوزخند زد
_ ها چیه. قلبت نمی خواد ریختم رو ببینی.
من اینو نگفتم.
اما تو می تونی هرجور دوست داری قضاوت کنی.
معلوم بود به زور جلوی خودشو گرفت چیزی نگه.
بیان کرد : لوکیشن بفرست.
_ اگه نفرستم؟
_ باشه نفرست. خدافظ.
و بالا فاصله گوشی رو قطع کرد. مات و مبهوت به صفحه گوشی زل زدم.
شاید ته دلم یه جوری شد. و بیان کردم کاش این کارو نمی کردم.
ولی دیگه پیش رو نگحرکت کردم.
سعی کردم خودم رو سرگرم کنم که اتفاقاتی که افتاده بود از یادم بره.
***
رفته بودم لب ساحل. داشتم قدم می زدم که حس کردم یکی نزدیک بهم داره راه میاد
اول اعتنا نکردم ولی انگار همینجور داشت نزدیک تر و نزدیک تر می شد.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن