تبسم رو لبش با متوجه شدن من و شاهرخ ماسید و صورتش از اخم گرفته شد:
_اومدی این بالا پیش این…
نذاشتم حرفش و ادامه بده و با کف دست هولش دادم تا از جلو در بره کنار و بعد هم از اتاق زدم بیرون.
غم تموم دنیا جمع شده بود تو قلبم،
هنوزم باور نمیکردم که زندگیمون به اینجا رسیده بود،
باور نمیکردم که اون دختر بینمون قرار گراهی شده بود و ما انقدر از هم دور شده بودیم!
سرم درد میکرد،
شاید داشتم کم میاوردم،
شاید من انقدر که لازم بود قوی نبودم،
شاید من از همون اول بازنده قطعی این ماجرا بودم و تلاشم بیهوده بود!
برخلاف اول مهمونی این بار که حرکت کردم طبقه مهمونی دیگه نه خبری از حال خوبم بود و نه خبری از تبسمهای دم به ثانیه ام،
این بار ساکت شده بودم،
بی مقصد قدم برمیداشتم و آوای حرف زدنا و لبخند زدن های بقیه هم برام غیرقابل تحمل شده بود!
#شاهرخ
با بیرون حرکت کردن قلببر از اتاق،
همینطور که نفس هام و عمیق بیرون میفرستادم، خودم و رسوندم به تخت و نشستم و هممدت صدای هلن تو اتاق پیچید:
_اینجا چیکار میکرد؟
لحنش یه طوری بود که انگار بسیار همه چیز و جدی گرفته،
یه طوری که باعث شد تا ازش بپرسم:
_ندرک کردم، باید جواب پس بدم به تو؟
سری به نشونه رد حرفم تکون داد و با آوای ضعیفی اظهار کرد:
_نه… همینطوری پرسیدم!
و رو ازم گحرکت کرد که صداش زدم:
_هلن
زیر لب ‘بله’ ای گفت که بلند شدم و به سمتش راهی شدم،
روبه روش از حرکت ایستادم و با نوک انگشت صورتش و چرخوندم به طرف خودم و شمرده شمرده گفتم:
_حواست هست که همه اینا فقط یه نقشست؟ یه بازی؟
نمیمتوجه شدم چرا اما حس میکردم تو نگاه هاش عالمی از غم جمع شد!
جوابی که نداد ادامه دادم:
_حواست هست که تو کی هستی؟ بخاطر چی از ولیرات اومدی اینجا کمک من؟
صبرش سر اومد و هممدت با سر خوردن قطره اشکی از گوشه نگاهش جواب داد:
_آره میدونم، میدونم که من هلن،
دختری که فقط ۲۵ سالشه واسه یه مدت کوتاه از یزدان معروفی تاجر کله گنده ای که ۴۰ سال ازم بزرگتره قرض گحرکت کرده شدم،
میدونم که من صیغه اون مردتیکم و حالا که اون فعلا با یه تر و تازه ترش مشغوله من و به تو قرض داده،
همه اینارو میدونم اما…
به اینجا که رسید حرفش و قطع کرد،
حرف هاش حالم و بد میکرد،
اون حتی نباید به داشتن حسی نسبت به من فکر میکرد و حالا حرف هاش و اشک ریختن هاش گیجم کرده بود!
منتظر نگاهش کردم ولی ادامه نداد که گفتم:
_اما چی؟
یه قدم بهم نزدیک تر شد:
_اما من…من…
یهو دستش و دور کمرم حلقه کرد و سرش و رو سینم گذاشت و ادامه داد:
_من دوستدارم!
بزاق دهنم و به سختی پایین فرستادم و خواستم ازش فاصله بگیرم که ادامه داد:
_ما میتونیم باهم…
این بار نذاشتم ادامه بده و هموقت با باز کردن قفل دست هاش ‘هیس’ کشیده ای اضافه کردم:
_ادامه نده هلن!
ازش که جدا شدم صورتش خیس بود و گحرکت کرده،
حالم بهم ریخته تر از قبل شده بود،
هنوز از حال و هوای بحث با قلببر درنیومده بودم که این دختر شروع کرده بود به حرف هایی که تو ذهنم نمیگنجید!
از نگاه هاش میخوندم که چی تو سرش میگذره ولی من خالی از هر حسی بهش، نمیتونستم بفهممش!
نمیتونستم حتی به حرف هاش گوش کنم!
تند قدم برداشتم تا از اتاق بزنم بیرون که آواش و گوش دادم:
_نمیگم باهام ازدواج کنی، فقط میگم ما میتونیم باهم باشیم
صدای قدم هاش خبر از نزدیک شدنش میداد:
_من واست هیچی کم نمیذارم!
و روبه روم ظاهر شد و نوازشوار کف دستی رو گردنم کشید:
_من میتونم دیوونت کنم…
لحن حرف زدنش خوب حالیم میکرد که چی میخواد،
اما من بیدی نبودم که به این بادا بلرزم،
کف دستش و پس زدم و جدی تر از هروقتی نگاهش کردم:
_تموم کن این بازیو وگرنه برات بد تموم میشه، فکر نمیکنم یزدان بعد از متوجه شدن این حرفا باهات خوب تا کنه!
حرف هام و بهش زدم و راهی شدم بیرون،
من این دختر و میشناختم،
من میدونستم کیه و چیکارست،
میدونستم که اونور چه کارا که نکرده و چطوری با یزدان آشنا شده و حالا داشت از عشق و علاقه حرف میزد!
با یادآوری حرف هاش پوزخندی زدم و رفتم پایین،
حال و حوصله این مهمونی مسخره رو هم دیگه نداشتم و فقط میخواستم تموم بشه!
چشم میچرخوندم واسه جای گرفتن رو مبلی که صدای فرهاد و گوش دادم:
_بیا اینجا شاهرخ!
سر میزی به نوشیدن از حرکت ایستاده بود و من هیچ جوره حوصلش و نداشتم،
میدونستم اگه برم پیشش چشم میبندم رو رفاقت و همکاری چندین سالمون و اوضاع رو خراب میکنم،
هنوز هم دم پر بودنش با قلببری که زن من بود رو مخم رژه میحرکت کرد!
دستی واسش تکون دادم و خودم و انداختم رو یه مبل به انتظار تموم شدن این مهمونی که فعلا ازش باقی بود…
#قلببر
دیگه تحمل سنگینی این آرایش و رو صورتم و این لباس رو روی تنم نداشتنم،
به محض تموم شدن مهمونی راهی اتاقم شدم الان فقط ولو شدن رو تخت حالم و جا میاورد!
در اتاق و باز کردم و رفتم تو،
کفشام و از پام درآوردم و هر کدوم و به یه طرف پرت کردم،
پاهام بار دیگر نفس کشیدن!
خودم و زده بودم به بیخیالی و زیر لب واسه خودم آهنگ میخوندم و تو اتاق جاده میراهی شدم که یهو با صوتی باز شدن در آهنگم ناتموم موند و به سمت در برگشتم،
شاهرخ بود…
متعجب نگاهش کردم:
_تو اینجا چیکار میکنی؟
ناباورانه ابرویی بالا انداخت و بعد از بستن در جواب داد:
_واسه اومدن به اینجا باید دلیلی داشته باشم؟
سری به نشونه رد حرفش تکون دادم:
_میخوام بخوابم اگه کاری داری بگو
جاده افتاد تو اتاق و پایین تخت،
روبه روم ایستاد:
_به این زودی نخواب!
نگاهم و ازش گراهی شدم و خواستم از کنارش رد بشم که یهو مچ کف دستم و چسبید:
_دارم باهات حرف میزنم!
و فشاری به کف دستم وارد کرد که اخمام توهم حرکت کرد و نالیدم:
_دستم، چیکار میکنی؟
کشوندم عقب و درست روبه روی خودش،
صورتش جدی یا حتی عصبی بود،
چشمی تو صورتم چرخوند،
اجزای صورتم و به دقت از نظر میگذروند،
درست مثل اونموقع ها،
مثل وقتی که نگاهاش به بوسه و هم آغوشی کشیده میشد،
نگاهش مثل همون شبا بود،
اما حالا نه،
حتما من داشتم اشتباه میکردم،
ما دیگه چیزی بینمون نبود،
دیگه علاقه ای نبود که بخواد منجر به یه رابطه عاشقانه بشه!
دیگه هیچوقت دلم نمیتمایل داشت که شاهرخ تنم و لمس کنه!
نگاهش داشت کلافم میکرد که گفتم:
_واسه چی اومدی اینجا؟
به چشم دوختنش ادامه داد و حرفی نزد،
پوفی کشیدم:
_من میخوام بخوابم!
و دستم و از دستش بیرون کشیدم و مسیر افتادم سمت تخت که یهو با به آغوش کشیده شدن از پشت سر،
از ترس هینی کشیدم و نیمرخ صورتم و چرخوندم سمتش،
خودش و چسبونده بود بهم و دستاش دور کمرم حلقه شده بود اما من خشمگین از این کارش با اخم زل زدم بهش:
_برو بیرون! برو!
و سعی کردم واسه باز کردن چفت کف دستاش ولی بی فایده بود!
سرش و که به گوشم نزدیک کرد آوای نفس های بلندش مو به تنم سیخ کرد،
بدنم یخ کرده بود که تو گوشم اضافه کرد:
_تو زن منی شرعا و قانونا…
🍃🍃🍃
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن