صوتی سلام و احوالپرسی از بیرون اتاق آمد
دامون میل داشت خارج شود که قلبارای دستش را کشید
_ دامون تو رو خدا بگو
_آشنا میشی دیگه حالا مگر اهمیتی هم داره؟!
صبر کن جلسات بعدی همه چیز رو میپرسیم
قلبارای سعی کرد عادی به نظر برسد
_ توکه میدونی این چند روز نه حاج خانوم نه حاج بابا با من حرف نمیزنه
دارابم به حدی برآشفتهه که انگار ارث پدرش رو خوردم
حتی جواب سلامم رو هم نمی ده
یعنی من حق ندارم بدونم این پسره که اومده تمایل داشتگاری کیه؟!
دامون انگار باورش شد که سر تکان داد
چند وقت گذشته وضعیت خواهرش در خونه اصلا خوب نبود
بعد از شبی که به منزل نیامده بود حتی حاج بابا هم دیگر در صورتش نگاه نمی کرد
داراب چنان به خونش تشمه بود که اگر حاج خانوم حواسش نبود دخترک را سیاه و کبود میکرد
انگار همه میدانستند چیزی سرجای خودش نیست ولی میهراسیدند بپرسند
بیشتر به فکر شوهر دادن دخترک و پاک کردن صورت مسئله بودند!
_ دقیق نمی دونم چه کارشه ولی حرفش بسیار برو داره
_ یعنی چی؟! چرا برای حاجی انقدر مهمه؟!
_ نمیدونم اما اونایی که درست حاجی رو نمیشناختن فکر میکردن پسرشه
اون کسایی که چند ساله کنار حجره حاجی حجره دارن و درست میشناسنش میاظهار کردن یک جورایی شاگردشه ولی خیلی بیشتر از یک شاگرده
مثل اینکه از همون بچگی زیرکف دست خود حاجی بزرگ شده
حتی بعضیها با ارسلان اشتباه می گراهی شدنش
هرچی آلپ ارسلان پیش پدرش نبوده این پسره بوده
دلارای سر تکان داد :
_ بابا چطور اجازه داده شاگرد دوستش بیاد خواستگاری من؟!
حرفش دلنشین نبود
اصلاً برایش شغل و موقعیت اجتماعی آدمها اهمیت نداشت
از بچگی محدود بود اما هیچ وقت مشکل مالی نداشسریع
به آدمها به دیده پله نگاه نمیکرد
برای لحظه ای از خودش بدش آمد که پسرک را حتی در نبود خودش اینطور تحقیر کرده ولی بهانه دیگری نداشت
وصلت با او من یعنی متوجه شدن هر روزگاره ارسلان و خانوادهاش…
دامون بهت زده نگاهش کرد
_ چی داری میگی قلبارای؟
تو همچین آدمی هستی واقعا؟!
_ انقدر رو کف دستتون موندم که میخواید فقط از سر بازم کنید؟!
ایندم براتون مهم نیست؟
براتون فرقی نداره طرف با این سن هنوز شاگرد حاجیه؟!
_ یک شاگرد معمولی که نیست
کف دست راست حاجیه
یک جورایی در نبود حاجی این پسر همه کاره ست
اصلا من اشتباه کردم اظهار کردم شاگرد
منظورم اینه که یه جورایی مثل پسر خوندنش میمونه
قلبارای پیشانی اش را فشرد
بعد از روزها دوباره اضطراب و استرس داشت
انگار ارسلان قرار نبود کف دست از سرش بردارد
ارسلان نمیخبر داشت
دفعه آخر به خاطر اینکه کنار پسرک قرار گرفته بود آنطور خشمگین شد پس احتمالاً او خبر نداشت
لبش را گزید
وای به حال روزی که آلپ ارسلان متوجه میشد
دردسر ها دوباره شروع می شد….
بغض کرده نالید :
_نمیشه من از اتاق بیرون نیام؟
دامون متعجب جواب داد
_معلومه که نمیشه
تو چته قلبارای؟!
تا الان داراب هر چی که بیان کرد ما جلوشو گرفتیم اما انگار خودت هم دنبال دردسری ها
دلارای سرش را پایین انداخت
کاش میتوانست بگوید
کاش با یکی دردوقلب میکرد….
_ اصلا مگه خودت به حاج خانوم اظهار کرده بودی که اجازه بده بیان؟!
دیگه چته؟
حاج خانومو داراب کم ازت عصبانین که حالا وسط تمایل داشتگاری هم آبروریزی کنی؟!
خاموشی کرد
حق با دامون بود
چوب خطش پر شده بود
این بار دیگر نمیبخشیدنش…
بدون اینکه کف دست خودش باشد زمزمه کرد :
_ آلپ ارسلانم هست؟!
تنها سوالی که جوابش برایش اهمیت داشت…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن