رمان دلارای پارت ۴۴

مروارید لبش را گزید

عادت نداشت کسی را قضاوت کند یا قلبی را بشکند اما دیگر زله شده بود

سعی کرد عذاب وجدان نگیرد

از جا قد بلند شد و سینی را برداشت :

_ نه خودش بیاد نه سوپ بیاره … نمیل داشتیم … الان برات از سوپی که خودم درست کردم میارم … توش آب قلم ریختم

ارسلان زیر لب غر زد :

_ گرسنه نیستم … قلبی تا حلقم سوپ ریخت جا ندارم

مروارید بار دیگر برآشفت :

_ خوبه والا! قلبی؟ چیه اسمش؟ قلبارام؟ قلب انگیز؟ باید اسمشو میذاشتن فتنه!

ارسلان عصبی پوف کشید و روی مبل نیمخیز شد

مروارید گفت :

_ کجا؟

_ تو که نه بس می‌کنی نه میری … خودم برم

_ بشین سرجات با این حالت نمیخواد جایی بری

ارسلان کف دستی به پیشانی اش کشید

هنوز هم بدنش داغ بود

مروارید در سکوت منزل را مرتب کرد ، سوپ را داخل یخچال جای داد و خورشت قرمه سبزی بار گذاشت

سه ساعت بعد بالاخره بعد از کلی توصیه از خانه بیرون رفت

ارسلان در را که بست بدنش را کشید و موهایش را چنگ زد

احساس کرد حالش از صبح کمی بهتر است

سمت حمام راهی شد و صوتیش را بالا برد :

_ دلی پاشو بیا بیرون

منتظر واکنشی نماند

وارد حمام شد و دوش چنددقیقه ای گراهی شد

تبش قطع شده بود

داروها و سوپ اثر کرده بودند و کمی سرحال شده‌بود

حوله ای دور کمرش بست و اب چکان وارد اتاق شد

با نمتوجه شدن دلارای کلافه پوف کشید ‌و صوتیش را بالا برد :

_ پاشو بیا بیرون کسی نیست

واکنشی نمتوجه شد
صدایش را بالا برد :

_ قلبارای؟

باز هم جوابی نگرفت

در ذهنش گذراند دخترک در حال بازی دادنش است

سمت کمد لباس هایش حرکت کرد تا لباس بپوشد و هم زمان خشمگین اظهار کرد :

_ قایم موشک بازی کنی مشکلی ندارم فقط وقتی پیدات کنم پشیمون میشی چون….

جمله اش تمام نشده دیدهش به دلارای افتاد

گوشه کمد در خود جمع شده بود و نگاهانش بسته بود

اخم های ارسلان درهم شد

کمی بیشتر که دقت کرد متوجه بالا پایین راهی شدن منظم قفسه سینه دخترک شد

خوابیده بود!

کلافه پوف کشید و خم شد

با یک حرکت دخترک را کشیده کرد و روی تخت گذاشت

انتظار داشت بیدار شود اما اینطور نبود

خواست فاصله بگیرد که نگاهانش به خط سینه برهنه دخترک افتاد که از یقه لباسش معلوم بود

نامیل داشته روی بدنش خیمه زد و لب هایش را به قفسه سینه اش چسباند

آرام و ملایم بوسید

پوستش بوی خوبی می‌داد

نفس عمیقی کشید و اینبار محکم تر بوسید

دلارای در همان عالم خواب اخم کرد

ته‌ریش آلپ‌ارسلان پوستش را اذیت میکرد

با بوسه ی بعدی گیج دیدهانش را باز کرد و همان ثانیه اول حرف های مروارید در گوشش پیچید

بغض به دیدهانش حمله کرد و تازه متوجه سنگینی چیزی روی بدنش شد

موهای نم دار ارسلان را روی گردن و شانه هایش احساس میکرد

دستی روی شکمش را نوازش کرد

گرفته لب زد :

_ ارسلان؟

ارسلان گاز کوچکی از چانه اش گراهی شد و زمزمه کرد :

_ هیش

خودش را جمع کرد و دوباره نالید :

_ ارسلان

ارسلان جوابش را نداد و با شدت بیشترس بوسید

از چانه تا قفسه سینه اش را

کم کم دستانش وارد عمل شد و از شکمش بالا رسید

دلارای بغض کرده زمزمه کرد :

_ نه

ارسلان محلش نداد و به کار خودش ادامه داد

دلارای نامیل داشته به گریه افتاد

حرف های مروارید ثانیه ای از گوشش بیرون نمی رفت

“الهی داغ عزیز ببینن که اینطور من مادر رو حرص میدن”

اشک از چشمش روی بالشت چکید و ارسلان کمر حوله‌اش را باز کرد

“تو خانواده نداری دخترجون؟ سر سفره پدر مادر بزرگ نشدی؟ مادرت بهت نجابت یاد نداده؟ پدرت نون حلال نذاشته جلوت؟”

با گریه شانه های ارسلان را عقب هل داد :

_ ولم کن اضافه کردم نه

“نفرین منِ مادر همیشه پشت سرتونه ”

اینبار شاکی جیغ کشید :

_ ارسلان

ارسلان بلافاصله پشت سرش کشیده تر از او فریاد زد :

_ زهرمار

دلارای از شدت ترس خاموشی کرد

ارسلان برهنه ایستاد و دلارای نگاهش را دزمتوجه شد

با اخم های درهم بازوی دلارای را گرفت و با خشونت کشید :

_ پاشو برو گمشو

دلارای هق هق کنان سر تکان داد :

_ نه

_ چه مرگته هی نه نه میکنی؟

قلبارای تنها رو تختی را میان انگشت هایش فشرد و زار زد

ارسلان بی حوصله به شانه اش کوبید :

_ پاشو اظهار کردم … حوصله ندارم دلی میزنم تو دهنت که گریه‌ات قلبیل داشته باشه پس الکی لالمونی نگیر زر بزنن ببینم چته

دلارای هق‌هق کنان نالید :

_ نگوش دادی مولینت چی گفت؟!

آلپ‌ارسلان ابرو بالا انداخت :

_ چی اظهار کرد؟

قلبارای حرفی نزد و تنها در سکوت اشک ریخت

ارسلان ثانیه ای مکث کرد و بعد بهت زده لبخند زد :

_ از حرفای مروارید ناراحت شدی؟

دلارای با حرص به خنده‌ی پر تمسخرش نگاهی کرد و با صدایی لرزان اظهار کرد :

_ آزرده نشم؟! کدوم دختری از گوش دادن چنین حرفایی غمگین نمیشه؟

ارسلان روی تخت نشست و همانطور که سیگارش را آتش میزد بی حوصله جواب داد :

_ مروارید زیاد ازین حرفا میزنه … هربار منو با هر دختری میبینه این جمله هارو ردیف می‌کنه

قلبارای داغ شد
خشمگین و آزرده جیغ کشید :

_ من مثل اونا نیستم!
تنها نامحرمی که موهای منو مشاهده کرده تویی!
تنها مردی که بهم کف دست زده تویی فقط تو!
تو اولین و آخرین مرد حیات منی
منو با این دخترا مقایسه نکن

دستش را جلوی دهانش گراهی شد تا گریه اش بند بیاید اما فایده ای نداشت :

_ من خانواده دارم
هیچ وقت نون حروم نخوردم
پدر دارم ، مادر دارم
خونه خراب کن و خراب نیستم!
منِ لعنتی فقط عاشق تو شدم همین
به جرم همین عاشقی حالا مادرت نفرینم می‌کنه

ارسلان کلافه پوف کشید :

_ میگی الان چیکار کنم؟
میخوای زنگ بزنم مروارید برگرده بگم بیا ببین دختری که تو تختمه دختر حاج فرهمنده نه دختر خیابونی آره؟!

قلبارای بی تفاوت صورتش را در بالشت ف و بردو اشک ریخت

ارسلان نگاهی به رو بالشتی خیس شده انداخت و کام عمیقی از سیگارش گراهی شد :

_‌ریدی به خونه زندگیم