آلپارسلان ابرو درهم کشید
قلبارای پشت هم غیرتش را نشانه میگحرکت کرد و او از خودش شاکی بود که چرا تیرهای قلبارای به هدف میخورد!
مگر نه اینکه دخترک برایش آنقدرها هم مهم نبود؟!
_ زنم و من نکردم رقاصهی کلابم!
وقتی پیداش کردم که رقاصه بود
دلارای غرید
_ من برای هیچکس نرقصیدم!
_ هیچکس جز علیرضا و هاتف و بادیگاردا!
_ از چی حرص میخوری؟ از خودت که مجبورم کردی؟
ارسلان عصبی آوایش را بالا برد
_ قرار نبود مادر بچهی من تو دخترای خرابی باشن که هرشامگاه زیر شیخا میخوابن
صدای دلارای وقتی که جیغ کشید میلرزید
_ من زیر هیچ شیخی نخوابیدم!
_ میخوابیدی اگر پیدات نمیکردم
نفس زنان سر تکان داد
دلش سریع میتپید و کمرش تیرمیکشید
_ میدونی چیه؟ شایدم میخوابیدم!
شاید بالاخره با یکی از همین شیخا میخوابیدم تا شکم بچمو سیر کنم زیرا بابای بی غیرتش اونقدر شرف نداشت که بچهاشو گردن بگیره!
سمت چپ صورتش سوخت
هاوژین هراسیده سرش را در سینهی ارسلان فرو برد و ارسلان غرید
_ خفهشو
قلبارای دستش را به صورتش گرفت و بغض کرده لبخند زد
صورتش نه ، قلبش میسوخت!
_ وقتی بزرگ شد براش تعریف کن پدر نمونه!
بهش بگو چه بلایی سر خودش و مادرش آوردی
بگو نمیمیل داشتیش
بگو نخواستنت باعث شد چی به سرمون بیاد
ارسلان دندان هایش را روی هم فشرد
سعی داشت خودش را کنترل کند اما مگر میتوانست؟!
در عمرش هیچ مدت سعی نکرده بود خوددار باشد
قلبارای بغض کرده با غم موهای کوتاهش را محکم بست و زمزمه کرد
_ حواست بهش باشه
ارسلان پوف کشید
قلبش نمیخواست دخترک اینطور در خودش فرو برود
کاش باز هم زبان درازی میکرد
قلبارای از کنارش گذشت ولی قبل از دور شدن بازویش میان کف دست ارسلان اسیر شد
_ کجا؟
قلبارای نگاهش نمیکرد
_ کارای اتاق مهمونتون تموم نشد!
ارسلان او را سمت خود کشید
_ کارای اتاق مهمون به تو ربطی نداره
تو به کارای اتاق خودمون برس
_ خودمونی وجود نداره
ارسلان آرام انگشتش را روی قرمزی صورت دخترک کشید
_ عصبیم نکن
قلبارای دندان روی هم فشرد و سکوت کرد
ارسلان مجدداً نوازشش کرد
_ با اون زبونت عذابم نده
جلوی بچم نگو نتمایل داشتمش
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن