رمان دلارای پارت ۳۱۷

کلافه نچی کرد و هاوژین را از روی تخت قد بلند کرد

هاوژین بی حال ناله زد

_ مولی

ارسلان با احتیاط بدون آنکه پوشک و لباسش را از تنش در بیاورد در قابلمه آب نشاندش و زیرلب غرید

_ مولینت خشک شده

با بلند شدن آوای گریه ی هاوژین قلبارای بالاخره به خودش رسید

بغض کرده بدون حرف جلو وارد شد

آلپ‌ارسلان انتظار داشت اعتراض کند اما او در سکوت پوشک و لباس های خیس بچه را از تنش درآورد و به حمام برد

با دست آبی که کمی خنک تر شده بود را روی شانه های هاوژین پاشید

دلارای روی تخت قرار گرفت به زمین خیره شد

اخم های ارسلان درهم فرو رفت

_ چته؟

قلبارای جوابش را نداد

_ مشکلش جدیه؟ دکتر خبر کنم

قلبارای بعد از مکثی طولانی گحرکت کرده پچ زد

_ وقتی جهان اومده بود خیلی ضعیف بود

ارسلان ابرو بالا انداخت

انتظار نداشت نیمه شب ، با بچه ای تب کرده کنار هم بنشینند و درد و قلب کنند!

قلبارای مشتی آب را روی بدن هاوژین ریخت

_ یک دکتر بهم معرفی کردن

داروهای خارجی داده بود برای تقویت نوزاد

هاوژین خواب آلود و بی حال سرش را به کف دست پدرش تکیه داد

_ اون وقت برای اینکه بتونم بزرگش کنم میراهی شدیم خونه‌های مردم برای تمیزکاری

آلپ‌ارسلان بهت زده دندان هایش را روی هم فشرد

تلاش کرد سرجایش ثابت بماند و دهن به ناسزا گفتن باز نکند

ناسزا به چه کسی؟

خودش هم نمی‌خبر داشت

تنها می‌خواست برای خالی شدن حرص و حسرتش کسی را تا پای مرگ کتک بزند!

کسی جز خودش و مادر فرزندش!

_ هرکاری می‌کردم پولم جمع نمی‌شد

یا میراهی شد برای اجاره ، یا شیشه پستونک و پوشک هاوژین ، یا دوتا تخم مرغ و سیب زمینی که خودم از گرسنگی نمیرم

هاوژین انگشت ارسلان را به دهانش گحرکت کرد و لثه هایش را به آن مالید تا شاید خارششان کم شود

کم کم دندان در می آورد و تا چند وقت دیگر تولد دوسالگی اش بود

_ هرجایی قبولم نمیکردن

تا میفهمیدن نوزاد باهامه میگفتن نیا

حقم داشتن…

هاوژین گریه می‌کرد ، شیر میتمایل داشت ، پوشکشو کثیف می‌کرد

بعضی وقتام مجبور بودم موادشوینده قوی استفاده نکنم تا به ریه هاش آسیب نزنه

ارسلان با دست دیگرش گردنش را مالید

دردش شمشاهده کرد بود

مروارید همیشه می‌بیان کرد درد شانه و گردن برای اعصاب است

حال با هرجمله ای که قلبارای می‌بیان کرد درد از‌ گردنش می‌پیچید و تا شانه ‌ی چپش ادامه پیدا می‌کرد

_ بعد از زایمان تا ماه ها ضعف داشتم

روزا کار می‌کردم ، شبا تا صبح هاوژینو تو خونه جاده می‌بردم تا گریه نکنه

بعضی وقتا میخوابید اما دلم نمیومد بذارمش پایین

اشکش را پاک کرد و ناراحت تبسم زد

او و دخترکش چه روزهایی گذرانده بودند…

شانه بالا انداخت

_ اون که تقصیری نداشت

مثل بقیه بچه ها حق داشت یکسره بغل مولینش باشه

تنها میل داشتم این بود یکی هوای بچه‌مو داشته باشه تا من بتونم

هاوژین پایش را در آب کوبید و خیره به مادرش بی حال خندید

تبش هنوز پایین نیامده بود