ارسلان نفس زنان سطل را پایین آورد و روی زمین پرت کرد
آب دهانش را کنار مرد انداخت و با نفرت غرید
_ دفعه بعد زن حامله تنها پیدا کردی فکر نکن بی کس و کاره
یهو دیدی کس و کارش آلپارسلان ملکشاهان در اومد و از مردونگی انداختت بی ناموس
مرد با درد بینی شکسته اش ناله کرد و ارسلان از مغازه بیرون زد
هم زمان صدای زنگ موبایلش در گوشش پیچید
علیرضا هیجان زده خندید
_ چطوری بابایی؟
ارسلان با اخم سمت ماشین مسیر افتاد
بابایی دیگر چه صیغه ای بود!
_ بابایی باباته که تو رو پس انداخته چندساله افتادی تو دامن ما دست بردارم نیستی
علیرضا قهقهه زد
_ جون خودت از دو روز پیش تو هم راهی شدی تو گروه بابام اینا خودت خبر نداری
ارسلان بی حوصله در ماشین را باز کرد
_ چته علی حوصله ندارم ، نمیفهمم دردت چیه مثل آدم حرف بزن
_ هرجا هستی پاشو مسیر بیفت ، پیداش کردم
آلپارسلان مکث کرد
_ کیو؟
_ یعنی چی کیو؟ دنبال کی بودی تو؟
خشتک منو بچه هارو به کلمون نکشیدی که دلی رو پیدا کنیم؟ حدس بزن چی شده
_ حرف بزن علیرضا
علیرضا قلبش به حال آوای کلافه و بی طاقت دوستش سوخت
اینبار با محبت لبخند زد و ذوق زده سر تکان داد
_ برو بیمارستان خاتم
همون سمتاست که بچه ها خبر داده بودن خونه گراهی شده
مثل اینکه تو این چند روزگار دو نفر با فامیل فرهمند تو بخش زنان زایمان بستری شدن
یکی بچهاش پسر بوده
اونطور که خبرش رسیده هنوزم مرخص نشده جاده بیفتی میرسی
کف دستان آلپارسلان از فرمان شل شد
ناتمایل داشته لب هایش کش آمد
اهورا فرهمند نه ، اهورا ملکشاهان!
پسر او
پسر تپل و سرخ و سفیدش
همانی که دلارای برایش اتاق لیمویی رنگ چیده بود
همان که به آوای ارسلان در شکم مادر واکنش نشان میداد دنیا وارد شده بود
دندان روی هم فشرد و تماس را قطع کرد
دخترک اجازه نداده بود جهان وارد شدن پسرش را ببیند اما اهمیت نداشت
پایش را روی گاز فشرد و با بالاترین سرعتی که میتوانست خودش را به بیمارستان رساند
خدا میاطلاع داشت در این دوماه آدرس چندجا را برایش فرستاده بودند و او بی توجه به ساعت آن سمت پرواز کرده بود
هربار که بدون پیداکردنشان برمیگشت خشمش از قلبارای بیشتر میشد ولی اینبار فرق داشت
این دفعه بچه را احساس میکرد!
کف دستش را روی میز پذیرش گذاشت
_ زنم زایمان کرده
میخوام ببینم مرخصش کرمشاهده کرد یا نه
زن زیردیدهی نگاهی به او انداخت
_ نمیدونید زنتون مرخص شده یا نه؟!
آلپارسلان دندان روی هم فشرد
دلارای با حماقتش مجبورش کرده بود مقابل همه کوتاه بیاید!
_ دعوامون شده
اگر مهمه موضوع دعوا رو هم به اطلاعتون برسونم شاید وظیفتونو انجام بمتوجه شد!
زن پشت چشم نازک کرد
_ نخیر با اخلاق زیباتون خودم میتونم موضوع رو حدس بزنم!
در ضمن من نمیتونم اطلاعات بیمار رو در اختیار هرکسی که از جاده میرسه بذارم
_ آقا ارسلان؟!
صدای بهت زده ی آزاده باعث شد ارسلان از خیر حمله کردن به زن بگذرد
_ شما اینجا چیکار میکنی؟ خبری از قلبارای دارید؟
وقت برای تلف کردن نداشت
_ اینجا بستریه
این یارو بهم شماره اتاق نمیده
آزاده با روپوش سفید سمت پذیرش راه افتاد
_ مطمئنید اینجاست؟
من این ترم افتادم این بیمارستان اگر اینجا بود میمشاهده کردمش
_ میگم اینجاست آزاده چرا کشش میدی؟!
آزاده پوف کشید
ارسلان روز روزگارش هم اعصاب درست نداشت چه برسد حالا
بعد از احوال پرسی کوتاهی با خانم داوری سفارش ارسلان را کرد و سمتش برگشت
_ من باید این نمونه رو برسونم آزمایشگاه
بعد برمیگردم بهسرعت
شما تا اون موقع برید که دیر نرسید
خانم داوری کمکتون میکنن
ارسلان بی طاقت سر تکان داد و آزاده دوان دوان دور شد
زن بی میل پرسید
_ فامیلتون چیه؟
ارسلان خودش را جلو کشید
_ فامیل من و نمیگه
_ مگه بچهی شما نیست؟!
الپارسلان صدایش را بالا برد
_ نه بچه سوپری سر کوچهست!
میگم با اسم من نمیاد نمیفهمید؟
بزن فرهمند
اهورا فرهمند
زن نگاه غره حرکت کرد
_ حیف که آزاده سفارشتونو کرده
اسم را وارد کرد و شانه بالا انداخت
_ نوزادی به این اسم نداریم
قبل ازینکه آلپارسلان دیوانه شود ادامه داد
_ شاید اسم نوزاد رو هم درست ندادن
زیرا هنوز شناسنامه نداره هرچی مادر بگه ثبت میکنن اما فامیل از رو کارت ملی میخوره
ارسلان بی طاقت لب زد
_ خب؟
_ تو این هفته دو نفر با اسم فرهمند زایمان کردن
ااما بچه دختر بوده
هاوژین فرهمند
ارسلان کلافه سر تکان داد
_ هاوژین چیه دیگه؟ بچم پسره
زن شانه بالا انداخت
_ احتمالا مادر یا پدر کرد هستن
اسم کردیه
آلپارسلان بی توجه غرید
_ این نیست
دومی چی ، پسره؟
_ دانیال فرهمند ، دیروزگار جهان اومده هنوزم تو بخشه
_ اتاق چند؟
_ طبقه دو بخش نوزادان
بچه اونجاست
بی توجه به آسانسور سمت پله ها جاده افتاد
دانیال
شامگاهیه به قلبارای…
اهورایش
اصلا چه فرقی میکرد اسم انتخابی قلبارای چه باشد؟!
او بچه را دزمتوجه شده بود
خودش برایش شناسنامه میگرفت
با اسم انتخابی خودش!
کسی در مغزش فریاد زد انقدر بی رحم نباش
فرقی نمیکند قلبارای اسمش را چه گذاشته باشد؟
مگر همین قلبارای نه ماه با هزار بیچارگی زنده نگهش نداشته بود؟
از تو ، کتک های داراب ، آزارهای حاج ملک شاهان و حتی حسن قصاب در ولین نگهش داشت!
با خشم جواب خودش را داد
حق نداشت فرار کند
حق نداشت…
وارد بخش نوزادان که شد پرستار اجازه ورود نداد
_ نوزادتون کدوم هستن؟ در ضمن باید لباس مخصوص بپوشید الانم وقت ملاقات پدرها نیست
فقط مادر بچه میتونه بیاد
بی توجه به بخش دوم جمله زن جواب داد
_ دانیال فرهمند
زن نگاهی به لیست انداخت
_ تحویل مادر دادنش برای شیر دادن
اتاق دویست و دوازده
بدون مکث از بخش بیرون زد و شماره اتاق را زیر نظر گراهی شد
_ صد و هفتاد ، صد و هفتاد و یک
سرعتش را بیشتر کرد و مسیری دوید
_ دویست و هشت ، دویست و نه
در اتاق دویست و ده را با شدت باز کرد
انتظار داشت با اتاقی دو تخته روبرو شود ولی بیمارستان دولتی و سطح پایین بود
اتاقی بزرگ با هشت تخت
صوتی جیغ و اعتراض زن ها کشیده شد و او بی اعتنا نگاهش را میان تحت ها گرداند
یک تخت خالی بود و پنج تخت دیگر هم هیچ کدام شامگاهاهتی به دلارای نداشسریع
آزاده هول شده از در وارد شد
_ چیکار میکنی ارسلان نمیتونی بیای اینجا
بخش زنانه الانم وقت ملاقات نیست
دارن زنگ میزنن حراست
صوتی عصبی اش بالا راهی شد
_ دنبال بچمم
_ میبینی که اینجا نیست
من که بهت اضافه کردم
اگر تو این بیمارستان بستری بود من میدیدمش
_ یارو گفت دو تا فرهمند
اون یکی کجاست؟
ازاده کلافه از اعتراض ها غرید
_ اونم باید همین اتاق باشه
تشابه اسمیه
توروخدا بیا بیرون تا حراست نیومده
عصبی موهایش را چنگ زد و فریاد کشید
_ کف دستم بهش برسه جرش میدم زنیکه یاغی رو
آزاده از خجالت سرخ شد و سه نوزادی که در اتاق بودند زیر گریه زدند
صدای گریه ها اعصابش را بیشتر بهم ریخت
چرا نباید پسر او میانشان باشد؟!
عصبی از بخش بیرون زد و شماره علیرضا را گرفت
گوش هایش از شدت حرص سرخ شده بودند
صوتی مسخرهی علیرضا در گوشش پیچید
_ اول شیرینی بابا شدنتو میدی بعد زنگ میزنی به من ، اندیشیدی الکیه که….
با خشم جمله اش را قطع کرد
_ نبود ، گوش کن علی من نمیدونم چه غلطی میکنی ولی پیداش کن
اون دو تا بی مصرفی که پول دادیم دنبالش باشن چه گهی میخورن؟
هر آدرسی میرسونن دستمون اشتباهه
بهشون بگو من پول مفت ندارم بریزم تو شکمشون
آب نشده بره تو زمین که
یک زن تنها بدون پول با یک بچه
پیدا کردنش انقدر سخته که لفتش میدن؟
نفهمید علیرضا چه جوابی داد
تنها چندین دقیقه فریاد کشید و بعد تماس را قطع کرد
بطری آب معدنی روبرویش قرار گحرکت کرد
خشمگین رو به آزاده غرید
_ تشنم نیست
_ بخور آروم شی
_ آرومم
آب و نگه دار وقتی دستم به دوستت رسید و آتیشش زدم بریزی روش
آزاده لبخند زد
_ مسرورم دلواپسشونی!
ارسلان با غضب نگاهش کرد و آزاده ادامه داد
_ نه ماه قلبارای بخاطر سالم نگه داشتن این بچه خودشو به آب و آتیش زد ارسلان
تو هیچگاه نه برای به دست آوردن دلارای و نه حتی بچهات تلاشی نکردی
آسون به کف دستشون آوردی که قدرشونو ندونستی
شاید خدا هم نمیخواد به همین راحتی پیداشون کنی
آلپارسلان از جا کشیده شد و عصبی در چشمان آزاده زل زد
_ هرچی دیرتر پیداشون کنم حساب رفیقت سنگین تر میشه
آزاده نگاهش را دزمتوجه شد
در دیدهان آلپارسلان چنان خشم و حرصی میدید که برای قلبارای آرزوی صبر کرد
قلبش به حال دخترک میسوخت
دلواپسش بود
بچه به جهان رسیده بود؟
او در این مدت در این بیمارستان زن های زائو را میدید
اکثرا با دو سه همجادهی که نازشان را میکشیدند
یکی پیش بچه میماند و بقیه همراه مادر بودند
تنها و بی پول، بدون سر پناه چطور زایمان کرده بود؟
ارسلان بی توجه به او سوار اتومبیلش شد و آزاده زیرلب نالید
_ کجایی قلبارای؟ رفتی و خبر نداری آلپارسلان هر روزی که پیدات نمیکنه آتیشش شعله ور تر میشه
_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_
فلش بگ
در خواب و بیداری بود که در اتاقک باز شد
چشم باز نکرد
روزهای آخر بارداری بود و با اوضاعی که او داشت هر لحظه برایش عذاب بود
هنوز هم کابوس روزگارهایی که در منزل حسن قصاب بود را میمتوجه شد
مردک از همان اول بد نگاهش میکرد اما چاره ای نداشت
با پول آن یک گوشواره تنها توانسته بود همانجا را پیدا کند
صدای قد بلند زری ، زن صاحب خونه از جا پراندش
_ پاشو خودتو جمع کن دخترجون لنگ ظهره
بی حال خیرهی زن چاق شد که چادر رنگی چرکی را دور کمرش بسته بود
زن مگر اتاق را به او اجاره نداده بود
چطور به خود اجازه میداد بدون حتی در زدن وارد شود؟!
زن همانطور که همه چی را زیرنظر داشت ادامه داد
_ پاشو میگم
من از روزگار اول نگفتم به این شرط خونه رو با این قیمت میدم که کمک کف دستم باشی؟
نبیان کردم تو با این وضع نمیتونی؟
جمع کن برو پی کارت
قلبارای بی جان سرجایش نشست
زیر شکمش تیر کشید
هرچه به زایمان نزدیک تر میشد درد های گاه و بی گاه هم افزایش پیدا میکرد اما امروزگار عجیب بود
از نیمه شامگاه درد ها شروع شده و شامگاهاهتی به دردهای قبلی نداشت
زری آوایش را بالا برد
_ هوی دختر جون با دیوار که حرف نمیزنم
میشنوی؟ پاشو اسباب اثاثتو جمع کن برو پی کارت
دلارای بالاخره زبان باز کرد
دلش میمیل داشت ناسزا بگوید اما مگر میتوانست؟
لعنت به بی پولی
پسرک زبانش را بسته بود
تا چند روزگار دیگر جهان می رسید
این بیغوله حداقل گرم بود
مگر میتوانست نوزاد چند روزگاره را شامگاه در خیابان نگه دارد؟
_ بیدار شدم زری خانم
_ بیدار شدنت به درد عمهات میخوره
پاشو جمع کن تا ظهر نبینمت
اب دهانش را فرو داد و لب گزید
هیچ کدام شکمش را نمیمشاهده کردند؟
چرا قلبشان نمی سوخت؟
همه از سنگ شده بودند!
درد شکمش کم کم کلافه کننده میشد
_ زری خانم کجا برم تو این هوا؟
این روزای آخر باید دارو بخورم
برای همون گیجم
_ برو بابا تولهاتم جهان بیاد وضع همینه
اخم کرد
حیات اش بخاطر دفاع از بچه به این حال و روز افتاده بود و حالا هرکس از راه میرسید به بچه اش طعنه میزد
چنین اجازه ای نمیداد!
_ یعنی چی؟
درست صحبت کنید
زن دهان کج کرد
_ نه بابا؟! پاشو گمشو برو جایی که با بچهات درست صحبت میکنن
جمله اش که تمام شد از در بیرون زد
قلبارای بغض کرده قد بلند شد و لنگان از زیرزمینی که با کلی منت از زری و شوهرش اجاره کرده بود بیرون زد
روی زمین حیاط قدیمی فرش ها پهن بودند
بهت زده لبش را میان دندان هایش گراهی شد
از دلارای میتمایل داشت فرش بشورد؟
ماه آخر بارداری؟
در این هوای سرد و برفی که ریز میبارید؟
زری همانطور که پسر شش ساله اش را با شلواری که خیس کرده بود زیر بغلش زده از روی پله ها فریاد زد
_ تو که اینجایی؟
برو پایین وسیله هاتو جمع کن
هرچند چیزی هم نداشتی
ساکتو بردار برو پی کارت
قلبارای به شلوار خیس بچه نگاهی انداخت و نالید
_ بگید چیکار دارید انجام بدم
_ لازم نکرده
باز میفتی بلایی سرت میاد زبونت واسه ما دراز میشه
_ چیزیم نمیشه حواسم هست
زن چشم غره حرکت کرد و بی توجه به او سمت حمام کوچک آخر حیاط جاده افتاد تا شلوار بچه را عوض کند
قلبارای بی جان سمت حوض راه افتاد
هوای سرد گونه های خشک شده اش را میسوزاند
کاسه پلاستیکی را برداشت و آب یخ را روی فرش ریخت
دندان هایش از سرما بهم میخورد
کاسه ها را پشت هم روی فرش خالی کرد و همانطور که پاهایش در دمپایی پلاستیکی از سرما بی حس شده بود سمت قوطی تاید مسیر افتاد
زیر شکمش منقبض شده بود
تاید را روی فرش پاشید و زمزمه کرد
_ سردته مامانی؟
یکم تحمل کن تا کار مامان تموم بشه باشه؟
بعد میریم کنار بخاری
با فرش شور تاید را روی فرش پخش کرد
انگشتانش از شدت سرما مورمور میکرد و سرخ شده بودند
بغض کرده نفس زنان با شدت بیشتری برس را روی فرش کشید
شکمش چنان سفت شده بود که انگار جای بچه در آن سنگ است
کاسه پلاستیکی را در آب یخ زده فرو برد و از درد ناله کرد
احساس میکرد پوست کف دستانش از سرما پاره شده
زری حوله قهوه ای رنگی دور پایین تنه بچه اش پیچیده و از حمام بیرون زد
با دیدن او چپ چپ نگاهش کرد
_ آب کشیدی یک دور دیگه هم حوض شور بکش رو فرش
بچه ها چندبار شاش زدن روش
قطره اشکی که روی گونه اش چکید و با شانه گراهی شد و به سرعت سر تکان داد
_ حواسم هست
گلرخ دختر نوجوان زری از خانه بیرون زد و با مشاهده کردن او کنار گوش مادرش پچ زد
_ این دختره حاملست
طوریش بشه چی؟
زری بی حوصله غر زد
_ هیچیش نمیشه
من تورو حامله بودم اون مادربزرگ گوربه گور شدت مجبورم میکرد سه طبقه راه پله رو جارو کنم و دستمال بکشم
بعدم میمیل داشت پول اجاره رو کامل بده
خودش قبول کرد کمک کنه
دختر بی تفاوت شانه بالا انداخت و برادرش را از آغوش مادرش گراهی شد و خواست سمت خانه برگردد که صوتی جیغ قلبارای از جا پراندش
_ آی … آی خدا
زری وحشت زده سمتش برگشت
_ چته دختر؟ صدات همه جارو برداشت چرا جیغ میکشی؟
قلبارای شکمش را فشرد و دوباره نالید
_ آی دارم میمیرم
احساس میکرد بچه پاهایش را در لگنش فرو برده و فشار میدهد
با دردی که بار دیگر در کمرش پیچید جیغ زد
_ آی … آی خدا
زری فریاد زد
_ ای بابا
بیا برو تو اتاقت نتمایل داشتیم کاری کنی
قلبارای بی جان ناله کرد
درد وحشتناک بود
بیشتر از مدتی که داراب با لگد به جانش افتاد یا طعم کمربند ارسلان را چشید
در عمرش چنین درد عجیب و ترسناکی را تجربه نکرده بود
هرچند ثانیه یک بار میگرفت و جانش را به لبش میرساند
با چشمان گشاد شده نفس نفس زد و ناخواسته روی فرش خیس و یخ زده قرار گرفت
درد دوباره شروع شد
با تمام توان فریاد کشید و هم مدت مایع گرمی میان پاهایش جاری شد
نگاهانش از وحشت از حدقه بیرون زد و زری هیع کشید
_ کیسه آبشه ، برو باباتو صدا کن بگو ماشین بگیره بفرستش بیمارستان اینجا نیفته رو دستمون
دلارای از شدت درد هق زد
تمام مادران چنین دردی تجربه میکردند؟
از نظر او غیرقابل تحمل بود
احساس میکرد اگر یک بار دیگر درد شروع شود بیهوش میشود اما اینطور نشد
پیشانی اش خیس عرق شد و کم کم حرارت به بدن یخ زده اش برگشت
درد چندبرابر شد و اینبار بی جان فریاد زد
_ خداااا
آنقدر درد داشت که حتی متوجه نشد چه کسی سوار ماشینش کرد و تا بیمارستان رساندش
صوتی هق هق هایش قلب سنگ را اب میکرد
نمیاطلاع داشت جیغ چندم را کشید که پرستاری رسید و تشر زد خودش را کنترل کند
هق هق کنان کف دستش را مقابل دهانش گراهی شد و نالید
_ نمیتونم دارم میمیرم
پرستار اخم کرد
_ کسی از درد زایمان نمرده!
نفس عمیق بکش تا جهان بیاد
دلارای بی حال فریاد دیگری کشید
_ آی خدا
توروخدا مسکن بزنید
زن بی حوصله تشر زد
_ باز کن پاهاتو
چه مسکنی؟
زایمان طبیعی همینه
چرا انقدر لوس بازی در میاری؟!
صوتیش را بالا برد و ادامه داد
_ خانم مشکافی هر یک ربع به این تخت سر بزن ببین دهانه رحم چقدر باز شده
دلارای مظلومانه دستش را روی دهانش گذاشت تا صوتی جیغش بار دیگر بلند نشود
مشکافی مشغول چک کردنش شد و هم وقت سرتکان داد
_ همراهیت کجاست؟
کنارت باشه بهتره
بیمارستان دولتیه خودتم که درد داری نمیتونی چیزی بگی حسابی بهت تشر میزنن همه
گحرکت کرده جواب داد
_ همراهی ندارم
توروخدا یک کاری بکنید خیلی درد دارم
زن با ترحم سر تکان داد
_ چاره ای نیست
دهانه رحم اونقدر باز نشده که بفرستم اتاق زایمان
آروم باش ، نفس عمیق بکش و اگر تونستی چندقدم مسیر برو تا بچه زودتر بیاد
دلارای از شدت ضعف دیدهانش را بست و پرستارها تنهایش گذاششتابزده
درد دوباره برگشت
شمشاهده کرد تر از قبل
ملافه را میان دستانش مشت کرد و هق زد
_ خدایا بهم توان بده
من کسیو ندارم به جز تو ازش کمک بخوام
مشکافی یک ربع بعد آمد
مثل قبل چند جمله مسیرنمایی کرد و باز با خونسردی دور شد
دیگر حتی توان نداشت صوتی نالههایش را کنترل کند
صورتش خیس عرق بود و از برهنه بودن پاهایش خجالت نمیکشید
جانی برای خجالت کشیدن نبود
هم وقت صوتی ناله های زنی دیگر هم اضافه شد
روی تخت کناری خواباندنش و پرستار توضیح داد
_ خانوما هممسیریاتونو بگید هممسیر کارت ملی بیان اطلاعاتتونو وارد کنن
قلبارای بی جان ناله کرد و هممسیری زن کناریاش کشیده شد
شکمش تیر کشید
لبش را میان دندان هایش گرفت و نفس زنان نالید
_ خانم؟
زن میان سالی که همجاده بود سمتش وارد شد
_ جانم عزیزم با من بودید؟
دلارای نالید
_ میشه ... میشه اطلاعات منو هم بگید؟
آی … من هممسیری ندارم
یعنی .. یعنی تهران نیستن
زن با قلبسوزی لبخند زد
_ آره گلم چرا نشه؟
کارت ملیت باهاته؟
_ نه … فرهمند
بگید فرهمند
مشخصات بچه رو … آی … دنیا که اومد خودم میدم
زن روی تخت لبخند زد
دردش به اندازه قلبارای نبود و تازه تیر کشیدن ها شروع شده بود
_ چه جالب فامیل منم فرهمنده
قلبارای به زور تبسم زد
از نظر او که جالب نمی وارد شد!
آن هم زمانی که درد تا مغز استخوانش نفوذ کرده بود
زن ولی دست بردار نبود
از صبح در اتاق دیگری بود و بچه قصد وارد شدن نداشت
دردش هم بسیار کمتر از قلبارای بود آن هم بعد از تزریق آمپول
_ بچهات پسره یا دختر؟
قلبارای با صدای کشیده نفس نفس میزد و پلک هایش را روی هم میفشرد
_ پ … پسر … آخ خدا مردم
زن ریلکس لبخند زد
_ منم پسر! میخوام اسمشو بذارم دانیال
مشکافی وارد اتاق شد و سمت قلبارای وارد شد
_ چطوری خانم خانما؟
قرمز شده صورتت
قلبارای بی جان نالید
_ خوب نیستم
_ منظم نفس عمیق بکش
چشماتو ببند به اطراف توجه نکن فقط تمرکزتو بذار رو تنفست
با لبخند رو به زن کنارش اشاره زد
_ اگر حال شما بهتره حرف بزنید باهاش
حواسش پرت شه تایم بگذره
زن از خداخواسته شروع به پرحرفی کرد
از سیسمونی که پدرش خریده و او اعتقاد داشت خوش به حال خانواده شوهرش شده تا سقط قبلی که داشته
قلبارای بی توجه به او از شدت درد ناله میکرد و زمانی که بچه چند ثانیه راحتش میگذاشت با ضعف نگاهانش بسته میشد
همجاده زن که از حرف هایشان درک کرده بود خواهرش است کتابی سمتش گرفت
_ بیا عزیزم
اینو برای خواهرم خریدم که اسم بچه رو ازش انتخاب کنه
یک نگاهی بهش بنداز سرت گرم شه
دلارای وا حرکت کرد!
عاشق شد از درد زمین را گاز بزند و زن با خونسردی دعوتش میکرد به خواندن کتاب!
دور از ادب بود که حرفی بزند پس تنها با لبخندی زوری کتاب را گحرکت کرد و مشغول باد زدن صورتش شد
کاش حداقل حرارت پوستش کم میشد
چندثانیه ای درد آرام گرفت
بی جان سرش را به تخت فشرد و دستش را روی شکمش گذاشت
_ تو که منو کشتی مامان جان
دیده که باز کرد صفحات کتاب روبرویش بودند
ناخواسته به اامان اسم صفحهی اسامی کردی خیره شد
_ هاوژین :
دلیل و همدم زندگی
حیات بخش
آنکس که با حضورش امید و حیات میبخشد
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن