ارسلان چمدان را با پا داخل هل داد و در را تا انتها باز کرد
صوتی دخترها کل واحد را گرفته بود
دندان روی هم سایید و جلوتر راهی شد
مات ماند!
مات دختری که ماه ها پیش اسمش به عنوان همسر در شناسنامهاش نوشته شده و حال شکمش بررسیده بود
قلبارای با خنده سرش را چرخاند اما برای ثانیه ای تصویر تار مردی را متوجه شد
احساس کرد دلش از حرکت از حرکت ایستاد و بعد از یک لحظه بار دیگر به تپش افتاد
تبسمش خشک شد و چشمانش گمسرور
نامیل داشته یک قدم عقب برداشت و گردن خشک شده اش را سمت او برگرداند
خودش بود
آلپارسلان ملکشاهان
پدر بچهاش!
پاهایش شد شد ولی نباید میافتاد
سقوط نمیکرد!
نمیتوانست بنشیند و نابودی بچه را ببیند
در دل به خودش دلداری داد
_ قوی باش … قوی باش
ارسلان آدمه
از سنگ که نیست
این بچهاشه بچهاش!
چه بلایی میخواد سر جنینی که تا چند وقت دیگه دنیا میاد بیاره؟
دستش را به میز کنارش گراهی شد و نمشاهده کرد گلدان از رویش سر خورد
با گوش دادن صوتی شکستنش درجا پرید و نگاهش را دزمتوجه شد
به نفس نفس افتاده بود ولی نباید خاموشی میکرد!
_ ا … ارسلان … تو
چشمانش را بست
چرا زبانش بند امده بود؟!
ناخن هایش را با حرص در کف دستش فرو برد
احمق … احمق
تمامش کن
_ کی … کی رسیدی؟ من و هنگامه … من با بچه ها تمایل داشتیم تولد بگیریم … تولد که نه … یعنی
هنگامه کف دست یخ زده اش را گراهی شد
با التماس زمزمه کرد
_ هنگامه
رنگ او هم پریده بود اما حال او کجا و حال قلبارای کجا
هنگامه که ترس جان فرزندش را نداشت!
_ ارسلان ... چرا خبر ندادی میای؟
اگر میدونستیم نمیومدیم … یعنی جمع نمیشدیم دور هم
ارسلان یک قدم جلو رسید
چهره اش چیزی نشان نمیداد
سرد و یخی!
خشک بدون هیچ احساسی
تا حدودی خونسرد و تنها قلبارای میخبر داشت پشت این خونسردی چه افکار شیطانی پنهان شده
کمی جلوتر امد
دستش را در جیب های شلوارش فرو برد و انگار که قصد خرید خانه ای را دارد نگاهش را روی دیوار ها چرخاند
قلبارای نامیل داشته پشت هنگامه پناه گحرکت کرد و بیتا و بنفشه بدون اینکه از ماجرای پیش وارد شده چیزی بفهمند چشمانشان را میان مرد تازه وارد و قلبارای میچرخاندند
چشمان آلپارسلان روی بادکنک ” boy or girl ” خیره ماند و پوزخند زد
آزاده بالاخره از روی کاناپه بلند شد
نگاه متاسفی به دلارای و هنگامه انداخت و زودتر از آن ها خودش را جمع و جور کرد
_ آقا ارسلان … بشینید لطفا دلارای براتون توضیح میده همه چیز رو
صدای او هم پر از استرس بود
آلپارسلان انگار با جمله او حضور قلبارای را به یاد آورد که سمتش برگشت
در صورت دخترک زل زد و بعد نگاهش را پایین کشید
درست روی شکم بروارد شده و تصویر پنگوئن
بدون اینکه نگاهش را بگیرد اضافه کرد
_ پارتی تموم شد ، به سلامت
آزاده دوقلب به آن ها نگاه کرد و مانیا لب گزید
بنفشه و بیتا پشت سر صحرا بلند شدند و برای آوردن لباس هایشان سمت اتاق دویدند
هنگامه سر تکان داد
_ دخترا برن صحبت میکنیم
_ نمتوجه شدی چی اضافه کردم؟
هنگامه پوف کشید
_ ارسلان این رفتار…
ارسلان اینبار یک قدم جلو رسید و با تحکم غرید
_ بار دیگر تکرار نمیکنم ، گم شید از خونهی من بیرون
هنگامه کلافه سر تکان داد و کف دست دلارای را گرفت
اصلا چه بهتر
حال که اینطور بدون برنامهریزی درک کرده بود کمی تنهایی نیاز داشت
سر فرصت صحبت میکردند
زمانی که آلپارسلان اینطور به خونشان تشنه نبود!
قلبارای قدم اول را برنداشت بود که آوای ارسلان میخکوبش کرد
_ کف دستشو ول کن ، اون میمونه
هنگامه پوف کشید
_ یعنی چی؟ این کارا چیه؟
طوری راهی شدار میکنی انگار گناه کبیره کرده
_ با دلارای میرم … میاد خونه ی ما فردا صحبت کنید
_ که اون داداش بی ناموست کف دستمالیش کنه؟
هنگامه برای اولین بار از شنیدن بد و بیجاده بیان کردن ارسلان به هومن خوشحال شد
این موضوع صحبت را ترجیح میداد
_ میره خونهی آزاده
ارسلان تبسم خشکی زد
_ میخوام با زنم تنها باشم … با مادر بچم!
نفس دلارای در سینه حبس شد
ارسلان چه قصدی از اضافه کردن این جمله داشت؟
مسخره اشان کرده بود؟
اهمیتی نداشت…
همین جمله یاداوری کرد او کیست و کجاست
او همسر شرعی و قانونی این مرد بود
مادر فرزندش
باید به او مدت میداد تا پسرک را قبول کند
اصلا مگر خودش وقتی که درک کرد بچه ای وجود دارد حالش بهتر بود؟
او هم از غمگینی و استرس غش کرد!
شاید آلپارسلان هم میتوانست قبولش کند…
باید با او حرف میزد
باید از صدای قلب جنین میگفت ، از پا کوبیدن هایش ، از …
ساکت و لرزان با لب ها خشک شده زمزمه کرد
_ شما برید … من میمونم
آزاده سمت هنگامه وارد شد و کنار گوشش زمزمه کرد
_ بریم … تنهاشون بذاریم بهتره
هنگامه شکاک نگاهی به ارسلان انداخت
دو قلب بود
آلپارسلان بعضی اوقات زیادی مرموز میشد و حتی او هم به عنوان خواهرش نمیتوانست پیش بینیاش کند
بالاخره نگاهی به قلبارای انداخت
_ مطمئنی؟ میخوای امشامگاه و بری خونه آزاده؟
دلارای سکوت کرد
مطمئن نبود ولی فرار چه فایده ای داشت؟
بالاخره چه؟
امشامگاه را خونه آزاده میگذراند
فردا شب و شامگاه های دگر را چه کار میکرد؟
هنگامه که خاموشیش را متوجه شد کلافه سمت اتاق راهی شد و با لباس هایش برگشت
میخبر داشت سفارش کردن به آلپارسلان کار بیخودیست پس فقط سری تکان داد و از در خارج شد
دخترها پشت سرش آهسته خداخافظی کردند و مانیا نگران گفت
_ اگر کاری داشتی بهم زنگ بزن
آوای گوشیمو نمیبندم
ارسلان پوزخندی زد و بالاخره صوتی بسته شدن در رسید
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن