ارسلان چمدان را با پا داخل هل داد و در را تا انتها باز کرد
صدای دخترها کل واحد را گحرکت کرده بود
دندان روی هم سایید و جلوتر راهی شد
مات ماند!
مات دختری که ماه ها پیش اسمش به عنوان همسر در شناسنامهاش نوشته شده و حال شکمش بروارد شده بود
قلبارای با خنده سرش را چرخاند ولی برای ثانیه ای تصویر تار مردی را دید
احساس کرد دلش از حرکت ایستاد و بعد از یک لحظه دوباره به تپش افتاد
لبخندش خشک شد و چشمانش گسرخوش
ناتمایل داشته یک قدم عقب برداشت و گردن خشک شده اش را سمت او برگرداند
خودش بود
آلپارسلان ملکشاهان
پدر بچهاش!
پاهایش شد شد ولی نباید میافتاد
سقوط نمیکرد!
نمیتوانست بنشیند و نابودی بچه را ببیند
در دل به خودش قلبداری داد
_ قوی باش … قوی باش
ارسلان آدمه
از سنگ که نیست
این بچهاشه بچهاش!
چه بلایی میخواد سر جنینی که تا چند وقت دیگه دنیا میاد بیاره؟
کف دستش را به میز کنارش گرفت و نمتوجه شد گلدان از رویش سر خورد
با گوش دادن صدای شکستنش درجا پرید و نگاهش را دزمتوجه شد
به نفس نفس افتاده بود ولی نباید خاموشی میکرد!
_ ا … ارسلان … تو
چشمانش را بست
چرا زبانش بند امده بود؟!
ناخن هایش را با حرص در کف کف دستش فرو برد
احمق … احمق
تمامش کن
_ کی … کی رسیدی؟ من و هنگامه … من با بچه ها خواستیم تولد بگیریم … تولد که نه … یعنی
هنگامه دست یخ زده اش را گرفت
با التماس زمزمه کرد
_ هنگامه
رنگ او هم پریده بود ولی حال او کجا و حال دلارای کجا
هنگامه که ترس جان فرزندش را نداشت!
_ ارسلان ... چرا خبر ندادی میای؟
اگر میدونستیم نمیومدیم … یعنی جمع نمیشدیم دور هم
ارسلان یک قدم جلو آمد
چهره اش چیزی نشان نمیداد
سرد و یخی!
خشک بدون هیچ احساسی
تا حدودی خونسرد و تنها قلبارای میدانست پشت این خونسردی چه افکار شیطانی پنهان شده
کمی جلوتر امد
دستش را در جیب های شلوارش فرو برد و انگار که قصد خرید خونه ای را دارد نگاهش را روی دیوار ها چرخاند
قلبارای نامیل داشته پشت هنگامه پناه گحرکت کرد و بیتا و بنفشه بدون اینکه از ماجرای پیش وارد شده چیزی بفهمند نگاهانشان را میان مرد تازه وارد و قلبارای میچرخاندند
نگاهان آلپارسلان روی بادکنک ” boy or girl ” خیره ماند و پوزخند زد
آزاده بالاخره از روی کاناپه کشیده شد
نگاه متاسفی به قلبارای و هنگامه انداخت و زودتر از آن ها خودش را جمع و جور کرد
_ آقا ارسلان … بشینید لطفا دلارای براتون توضیح میده همه چیز رو
صدای او هم پر از استرس بود
آلپارسلان انگار با جمله او حضور دلارای را به یاد آورد که سمتش برگشت
در صورت دخترک زل زد و بعد نگاهش را پایین کشید
درست روی شکم بررسیده و تصویر پنگوئن
بدون اینکه نگاهش را بگیرد بیان کرد
_ پارتی تموم شد ، به سلامت
آزاده دوقلب به آن ها نگاه کرد و مانیا لب گزید
بنفشه و بیتا پشت سر صحرا قد بلند شدند و برای آوردن لباس هایشان سمت اتاق دویدند
هنگامه سر تکان داد
_ دخترا برن صحبت میکنیم
_ نمتوجه شدی چی اظهار کردم؟
هنگامه پوف کشید
_ ارسلان این حرکت کردار…
ارسلان اینبار یک قدم جلو وارد شد و با تحکم غرید
_ دوباره تکرار نمیکنم ، گم شید از خونهی من بیرون
هنگامه کلافه سر تکان داد و کف دست قلبارای را گرفت
اصلا چه بهتر
حال که اینطور بدون برنامهریزی فهمیده بود کمی تنهایی نیاز داشت
سر فرصت صحبت میکردند
زمانی که آلپارسلان اینطور به خونشان تشنه نبود!
قلبارای قدم اول را برنداشت بود که صدای ارسلان میخکوبش کرد
_ کف دستشو ول کن ، اون میمونه
هنگامه پوف کشید
_ یعنی چی؟ این کارا چیه؟
طوری حرکت کردار میکنی انگار گناه کبیره کرده
_ با قلبارای میرم … میاد خونه ی ما فردا صحبت کنید
_ که اون داداش بی ناموست دستمالیش کنه؟
هنگامه برای اولین بار از شنیدن بد و بیمسیر اضافه کردن ارسلان به هومن خوشحال شد
این موضوع صحبت را ترجیح میداد
_ میره خونهی آزاده
ارسلان لبخند خشکی زد
_ میخوام با زنم تنها باشم … با مادر بچم!
نفس دلارای در سینه حبس شد
ارسلان چه قصدی از گفتن این جمله داشت؟
مسخره اشان کرده بود؟
اهمیتی نداشت…
همین جمله یاداوری کرد او کیست و کجاست
او همسر شرعی و قانونی این مرد بود
مادر فرزندش
باید به او مدت میداد تا پسرک را قبول کند
اصلا مگر خودش مدتی که فهمید بچه ای وجود دارد حالش بهتر بود؟
او هم از ناراحتی و استرس غش کرد!
شاید آلپارسلان هم میتوانست قبولش کند…
باید با او حرف میزد
باید از صدای دل جنین میاظهار کرد ، از پا کوبیدن هایش ، از …
آهسته و لرزان با لب ها خشک شده زمزمه کرد
_ شما برید … من میمونم
آزاده سمت هنگامه وارد شد و کنار گوشش زمزمه کرد
_ بریم … تنهاشون بذاریم بهتره
هنگامه شکاک نگاهی به ارسلان انداخت
دو قلب بود
آلپارسلان بعضی اوقات زیادی مرموز میشد و حتی او هم به عنوان خواهرش نمیتوانست پیش بینیاش کند
بالاخره نگاهی به قلبارای انداخت
_ مطمئنی؟ میخوای امشامگاه و بری خونه آزاده؟
دلارای خاموشی کرد
مطمئن نبود ولی فرار چه فایده ای داشت؟
بالاخره چه؟
امشب را خونه آزاده میگذراند
فردا شامگاه و شب های دگر را چه کار میکرد؟
هنگامه که خاموشیش را دید کلافه سمت اتاق حرکت کرد و با لباس هایش برگشت
میدانست سفارش کردن به آلپارسلان کار بیخودیست پس فقط سری تکان داد و از در خارج شد
دخترها پشت سرش ملایم خداخافظی کردند و مانیا مضطرب بیان کرد
_ اگر کاری داشتی بهم زنگ بزن
آوای گوشیمو نمیبندم
ارسلان پوزخندی زد و بالاخره آوای بسته شدن در رسید
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن