قلبارای هر رو دستش را دور شکمش حلقه کرد و سرش را پایین انداخت
صوتی بهم خوردن در آسانسور رسید و ارسلان سمت میز شیشه ای رفت
قلبارلی نفس عمیقی کشید
موهای کشیدهش جلوی متوجه شدش را گحرکت کرده بودند ولی کنار نزدشان
طاقت نداشت برای ثانیه ای کف دستش را از دور پسرک باز کند!
_ میمیل داشتم بهت بگم
ارسلان سمتش برگشت
ساکت و مرموز
_ هراسیدم … وحشت کردم بچه رو نخوای
ارسلان روی میز خم شد
شیرینی ها به دو رنگ آبی و صورتی بودند
با خونسردی یکی از شیرینی های صورتی را برداشت و سمت دهانش برد
_ ناظهار کردی پسره یا دختر!
قلبارای لب گزید
به مانیا بیان کرده بود این مسخره بازی ها را در نیاورد
اصلا مگر جنس تعیین جنسیت بود که تم ابی و صورتی زده بودند!
لعنتی به خودش فرستاد و بی جان زمزمه کرد
_ پسر
ارسلان شیرینی را در دهانش چرخاند و سر تکان داد
آهسته تکرار کرد
_ پس پسر
قلبارای نگاهش را دزمتوجه شد
این مرد را نمیفهمید!
چه قدر عاجز شده بود در برابرش
بغضش را کنترل کرد و بچگانه تصمیم گرفت
با زبانی که هر چند ثانیه یک بار بند میآمد لب زد
_ من … من سونوگرافیشو واست گحرکت کردم … یعنی … صوتشو … آوای خودش نه … آوای دلش
نفس عمیقی کشید و مثل دیوانه ها هول شده دنبال موبایل گشت
آلپارسلان دستانش را در جیب شلوارش فرو برد و تبسم کجی زد
دخترک انگشتش را روی صوتی ویس گذاشت
بوم ، بوم
بوم ، بوم
بوم ، بوم
با استرس لبخند زد
_ شتابزده میزنه!
زبانش را گزید
تند میزنه؟!
چه قدر احمقانه سعی داشت مهر پسرک را به قلب پدرش بیندازد!
مثلا انتظار داشت آلپارسلان با تبسم بگوید حالا که دلش شتابزده میزند عاشقش شدم!
خاموشی کرد
حال تنها آوای دل پسرک در فضا میچید
آلپارسلان شیرینی را به زور فرو داد و متفکر سرش را پایین انداخت
دخترک اما صدایش را نمیبرید!
_ خانم مظاهری … دکترِ بچه .. یعنی دکتری که این مدت میراهی شدم پیشش
نفسی گراهی شد و دست هایش را در هم گره کرد
_ میاظهار کرد بسیار شیطونه
زیاد لگد میزنه
وزنشم احتمالا یکم زیاد باشه … ولی من ناراحت نشدم
یعنی … اصلا حاج خانم میاضافه کرد بچه باید تپل مپل باشه از همون زمان که تو شکم مادرشه خوب تغذیه شه
میاظهار کرد بزرگ که بشه دیگه فایده نداره
ارسلان به زمین خیره بود
سردرگم لب زد
_ ارسلان؟ یک چیزی بگو
قسم میخورم … به جون بچمون قسم من از خدام بود بهت بگم
ارسلان زیرلب تکرار کرد “بچهامون!”
_ اصلا هربار میحرکت کردم سونو میمتوجه شدم همه با شوهراشون اومدن غم عالم میشست تو قلبم
بخدا وحشت کردم …. ببخشید
ارسلان با قدم هایی محکم و شمرده سمتش آمد
محکم تر بچه را گراهی شد و عقب عقب رفت
تا جایی که پشتش به دیوار برخورد کرد
ارسلان مقابلش ایستاد و او نالید
_ ارسلان….
آلپارسلان با خونسردی کف دست هایش را دو سمت سر دخترک روی دیوار گذاشت و آنقدر صبر کرد که مردمک هایش از وحشت گشاد شود
هراسیدنش را که مشاهده کرد بالاخره به حرف رسید
_ میدونی چرا نمیکوبم تو دهنت؟
دلارای سرش را به دیوار فشرد و به سرعت چشمانش تر شد
_ مروارید میگفت وقتی ۸ ماهه حامله بوده حاجی یک بار سر چیزی که یادم نیست کتکش زده
میاظهار کرد به جهان که اومدم تا چند وقت به صورتم که نگاه میکرد یاد اون کتک میفتاده و گریه میکرده
عقب حرکت کرد و سمت مخالف برگشت
قلبارای نفس راحتی کشید و پلک هایش را روی هم گذاشت
جمله بعدی آلپارسلان را نتوانست کامل درک کند
_ اما خب تو قرار نیست بچهای دنیا بیاری که با نگاه کردن به صورتش یاد این سیلی بیفتی!
بیان کرد و به سرعت سمت دخترک برگشت
صدای سیلی بلند در فضای منزل پر شد و حتی کف دست خودش هم تیر کشید
برای ثانیه ای زمان توقف کرد
گونهاش آتش گراهی شد ، طوری که میتوانست قسم بخورد در زیستناش هیچگاه اینطور کتک نخورده بود
سوزش امانش را برید و خون به سرعت لب ها و چانه اش را سرخ کرد ولی دست هایش از دور شکمش باز نشد
برعکس حلقه بازوهایش محکم تر شد
نگاهانش را بست و پاهایش لرزید
تکیه داده به دیوار سر خورد و روی زمین جای گرفت
ارسلان نفس زنان بالای سرش توقف کرد
از شدت خشم دست هایش مشت شده بود
صوتیش جدی و محکم بود
_ فردا ، صبح زود میریم برای سقط
قلبارای با چشمان گمسرور شده دهان برای اعتراض باز کرد که آوای فریاد ارسلان زودتر کشیده شد
_ خفه ، میشنوی؟ لال شو نمیخوام چیزی بشنوم
کاری نکن به فردا نکشی
با غلطی که کردی مرگ کمته
گفت و سمت در رفت تا قفلش کند
قلبارای روی پاهای لرزانش قد بلند شد و با پشت کف دست خون بینی اش را گحرکت کرد
آوای او هم محکم بود
_ چیکار کردم؟
بهت نگفتم؟
میاضافه کردم که میکشتیش!
پاهای آلپ ارسلان از حرکت ایستاد
با بی رحمی لب زد
_ الانم میکشمش!
دلارای اشک ریخت
_ اجازه نمیدم
_گمشو تو اتاق جلوی دیده من نباش
_ بچمونه لعنتی
_ بچهی توئه! انتخاب تو بوده نه من
_ پس بذار برم ، با بچم میرم و هیچ وقت برنمیگردم
ارسلان عصبی لبخند زد
دخترک احمق!
_ چرا دهنتو نمیبندی؟
سمتش رسید و صدایش را بالا برد
_ چرا نمیذاری تا فردا کف دستمو به خونت کثیف نکنم؟
دلارای وحشت زده نالید
_ به خدا میریم…
آلپارسلان متنفر از فعل جمعی که دخترک به کار برده غرید
_ میریم نه … میری
اون فقط یک لخته خونه که از بین میبریش و گم میشی
قلبارای وا راهی شده پچ زد
_ لخته خون؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن