_ خیلی خب لعنتی ولی قبلش به حرف من گوش بده
_ اگر نمیدی قطع کنم
هومن پوفی کشید و چندثانیه بعد آوای سرد حاج ملک شاهان در گوشش پخش شد
_ بفرمایید
دلارای با جدیت زمزمه کرد
_ منم ، عروستون!
حاجی پوزخند زد
_ تو خوابتم نمیبینی بخوای عروس من بشی دختره بیآبرو
قلبارای هم پوزخند زد
مثل خودش!
_ من عروستم حاجی ، قبول نداری؟
_ آلپارسلان عقدت نمیکنه
_ هومن چی؟ هومن که عقد میکرد
اونطوری عروستون محسوب نمیشدم؟!
حاج ملک شاهان بهت زده خاموشی کرد و دلارای لبخند زد
به هدف کوبیده بود!
_ آخ راستی یادم نبود
هومن پسر زن صیغه ایتونه!
شما فقط ارسلان رو به عنوان بچهات قبول داری
آوای نفس های متعجب حاج ملک شاهان در موبایل پیچیده بود
قلبارای قصد عقب نشینی نداشت
لحظه هایی را به یاد میآورد که در آن چهاردیواری ترس جان فرزندش را داشت
صورت دردآلود الپارسلان را تصور میکرد یا جنین بیپناهش که تا چه اندازه وحشت کرده است
_ فرقی نمیکنه صیغه ای یا عقدی
پدرِ بد ، بده!
به چی دلتون خوشه؟
به اینکه هومن کنارتونه؟
به اینکه اون عصای دستتونه؟
چون نمیدونه شما چه هیولایی هستی!
وقتی بفهمه اونم مثل هنگامه و الپارسلان ازتون متنفر میشه
حاج ملک شاهان واحرکت کرده زمزمه کرد
_ این دروغا رو از کجا متوجه شدی بچه جون؟
ببر صدای نحستو
یک تهران حاج ملک شاهان رو میشناسه
این وصله ها به من نمیچسبه
تکرارش نکن که خودم نفستو میبرم
دلارای پوزخند زد
بزودی قبول میکرد!
_ آلپ ارسلان ازتون نمیگذره
شادید که قراره شلاق بخوره؟
شما غرورشو شکستید حاجی
تحقیرش کردید
شک نکنید جوابتونو میده
حاج ملک شاهان سرگردان لب زد
_ دروغه
قرار بود تو…..
خاموشی کرد
دلارای بغض کرده ریز خندید
_ بیاید اینطوری فکر کنیم ارسلان به اندازه شما بی وجدان نشده که منو بفرسته جلو…
صوتی نفس های کلافهی مردانه در موبایل پیچید
دلارای بینی اش را بالا کشید و صدایش لرزید
_ بد زمینش زمشاهده کرد … آفرین
اما بوحشت کرد از وقتی کشیدهشه
نمیدونم شما هم پسرتونو خوب میشناسید یا نه اما من خوب میشناسمش
وقتی زمینش زدی باید دعا کنی بلند نشه
بیان کرد و تماس را قطع کرد
ناتوان روی زمین نشست و کف دستش را روی شکمش گذاشت
به نفس نفس افتاده و شکمش منقبض شده بود
ملایم نالید
_ هیش تموم شد
تموم شد عزیزم
آروم … آروم
از این به بعد مراقبتم
دیگه استرس نمیگیرم … نمیترسم که تو هم بترسی … قول میدم
و خودش هم میدانست قولش بیهوده است…
سری به غذا زد
سالاد درست کرد ، تهدیگ زعفرانی گذاشت و تمام هنرش را صرف کرد تا همه چیز عالی باشد
با آوای زنگ خونه نمتوجه شد که چگونه خودش را به جلوی در رساند
کف دستی زیر چشمانش کشید و هوا را با شدت به ریه هایش مهمان کرد
تبسم زد
سعی کرد حداقل او نمک روی زخم نباشد ولی نمیتوانست
از مضطربی دست و پایش سر شده بود
با مشاهده کردن علیرضا که زیر شانهی ارسلان را گحرکت کرده بود لبش را به دندان کشید
نگاهانش نیمه باز بود و چهره اش از درد جمع شده بود
ارسلان هم متوجهی نگاه خیرهی دخترک روی خود شد که سرش را بالا آورد و خشمگین لب زد
_ برو کنار
دلارای قدمی به عقب برداشت و چشمبهراه ماند تا ارسلان به هممسیر علیرضا وارد خانه شد.
بغضش هر لحظه بزرگ تر میشد
_چیزی میخوای ؟ کمکت کنم ؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن