دلارای خیره اش شد
پیجادهن آبی رنگی به تن داشت و دو دکمه بالایی باز بود.
گردنبند مردانه ای در گردنش بود و آستین های لباسش تا زده شده بود
قلبارای به کفش های سورمه ای رنگش خیره شد و تلخ پوزخند زد
مثل همواره مرتب بود
در دل خودش را سرزنش کرد
(انتظار داشتی ته ریش داشته باشه ؟
ژاماده و نا آروم مثل فیلما ؟
نه آلپ ارسلان تو این پنج روزگار حتی یاد تو نیوفتاده …..)
نا محسوس دستش را روی شکمش گذاشت
چه خوب که بچه بود
او به جهان می آمد و بزرگ می شد
او دلواپسش میشد
او دوستش داشت
او برایش همدمی می شد که هرگز نداشت
هنگامه اظهار کرد :
_خوبه حالا غر نزن ، یادت رفته هر چی شده تقصیر خودته؟
ارسلان تیز نگاهش کرد :
_ببند دهنتو هنگامه
با کف دست به دلارای اشاره کرد و ادامه داد :
_حرف نده به دهن این که منتظره دو نفر پشتش باشن مجدداً شروع کنه
قلبارای پوزخند زد
ارسلان نگاه غره حرکت کرد :
_چیه بگو ؟ اگر قراره شروع بشه برم چون اصلا حوصله ندارم
دلارای ریز خندید :
_تهمشاهده کرد می کنی ؟ چطور روت میشه ارسلان ؟
اگر خجالت نمی کشی برو
،منم قول میدم
حتی اگر شامگاه تو خیابون بخوابم اما قسم میخورم دیگه نبینیم ….
ارسلان عصبی جلو وارد شد :
_چرا خجالت بکشم ؟
عقدمی ؟
مادر بچمی ؟
من گفتم مسئولیت قبول می کنم ؟
آزاده با نفرت نگاهش کرد
عقدش نبود ولی زنش محسوب میشد
مادر بچه اش بود
جنینش تا چند ماه دیگر به جهان می وارد شد
_تمومش کن آقای محترم
اگر میخوای بری ، زودتر!
این دخترم بالاخره خانوادش میان دنبالش تا اون روز پیش خودم میمونه
خانواده آدم هر چی هم بشه بازم هم خونن شاید گوشت همو بخورن اما استخون همو دور نمیندازن
ارسلان پوزخند زد
دخترک خوش خیال ابله …..
به سردی جلو آمد و روی ویلچر خم شد
یک کف دستش را زیر زانو های قلبارای انداخت و دست دیگرش را پایین گردنش
با یک حرکت در آغوشش کشیدهش کرد و خیره به آزاده بیان کرد :
_خانواده های شما شاید ،ولی خانواده ما نه !
همه پدر مادر ها مقدس نیستن !
مال ما استخونامونو دور نمی ندازن بلکه آتیش میزنن!
نگاهی به هنگامه و دلارای انداخت و ادامه داد :
_مگه نه ؟
کسی حرفی نزد
همانطور که دلارای را سمت در می برد مجدداً گفت:
_کسی نمی تونه منکر فضاما و رو مخیت باشه خانم دکتر اما بازم دمت گرم !
شماره حسابتو با حساب همه هزینه ها بفرست واسم
جبران می کنم
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن