پیام خوانده شد اما هر چه صبر کرد جوابی داده نشد.
زیر لب زمزمه کرد :
_بیشعور!
تمام طول شامگاه را خودخوری کرد .
به خودش لعنت فرستاد که از ابتدا به حرف هنگامه گوش کرده و بالای سر دخترک آمده بود .
چنان درگیر وضعیتش شده بود که در این چند روز حتی در کلاس های دانشگاهش هم شرکت نکرده بود .
چند روز بعد که مشغول تمیز کردن صورت دخترک با پنبه مرطوب بود احساس میکرد
شدت اضطراب و نگرانی اش از قلبارای هم بیشتر است .
آنقدر که نتوانست سکوت کند :
_مضطرب نباش ….. اگر نیومد میریم خونه ما !
خوب میدانست خانوادهاش قبول نمی کنند
ولی دلش راضی نمیشد دخترک را تنها در خیابان رها کند
دلارای به مهربانی اش لبخند زد :
_تا همین جا هم زیادی مزاحمت شدم
امیدوارم یک روزگاری بتونم جبران کنم
تقهای به در زده شد و آوای هنگامه رسید :
_اجازه هست ؟
آزاده نفس راحتی کشید و تبسم زد
اگر او وارد شده بود حتما برادرش هم همجادهش بود
_بیا تو عزیزم
هنگامه با ترحم خیره صورت قلبارای شد
_دستش بشکنه ….. ترکیدی که !
قلبارای مضطرب پرسید :
_بابام حالش خوب بود ؟ مولینم ؟
هنگامه سر تکان داد :
_مولینتو چند ساعت نگه داشتن تو بیمارستان فقط
بقیه خوبن … تو فکر خودت باش
_منم خوبم
هنگامه پوزخند زد:
_آره معلومه
آزاده زودتر از قلبارای اظهار کرد :
_روز اول نمتوجه شدیش که بفهمی الان خوبه
هنگامه جلو آمد
_پاشو زودتر بریم …. ارسلان پایینه اصلا هم اعصاب نداره
آزاده پوزخند زد :
_داداش تو کی اعصاب داره ؟
هنگامه به جای دلخور شدن خندید :
_هیچ وقت
به سختی دو نفری روی ویلچر نشاندنش
قلبارای نالید :
_نمیشه یک مسکن دیگه هم بزنی ؟
آزاده دور از چشم هنگامه به شکمش اشاره زد :
_برات ضرر داره
قلبارای اصرار نکرد
هنگامه ویلچر را هل داد :
_بریم
آزاده پشت سرشان رسید
_استراحت مطلقه نباید حرکت کنه
حواستون به تغذیه و دارو هاش باشه
من بهش سر میزنم .
هنگامه نگاهک زد :
_حواسم بهش هست بابا…..
البته من خونه ارسلان نمی مونم اما بهش سر میزنم
_داداشت قراره ازش مراقبت کنه ؟!
مگه میتونه ؟!
پنج روزه بهش سر نزده حتی !
هنگامه بی حوصله شانه بالا انداخت
_جاده دیگه ای داریم؟
خانواده خودش سایشو با تیر میزنن
صدای سرد آلپ ارسلان بحث را تمام کرد :
_قرار بود زود برگردی …..
منو نیم ساعته توی ماشین کاشتی ……
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن