مرد با اخم رو برگرداند و داراب ضربه بعدی را زد
با برخورد کمر بند به پهلویش صدای التماسش بالا راهی شد :
_کمک …. تو رو خدا
داراب با خستگی بار دیگر کمربند را بالا برد
و او هق زد :
_با …. بابا …. بابا جون
داراب با خشم لگدی به کمرش زد و او از شدت درد به سرفه افتاد :
_هومن …. مروارید خانم ….. تو روخدا
داراب با پا به گردنش کوبید و قلبارای عق زد
با خونی که بالا آورد وحشت زده شکمش را فشرد
صدای جیغ های هراسیده بالا حرکت کرد اما داراب توجهی نکرد
قلبارای هق زد:
_تو رو خدا …. بچم …. بچمو کشتی
هیچکس نگوش داد که اگر داراب می گوش داد محکم تر میزد
قلبارای زار زد و از شدت درد به خود پیچید
کاش بیهوش می شد
هیچ وقت فکر نمیکرد تا این حد سگ جان باشد
ضربه کمربند داراب که روی شکمش جای گرفت
دوباره به التماس افتاد
نه غرورش اهمیتی داشت و نه درد خودش
فقط بچه که باعث شده بود شکمش منقبض شود …
_داداش …. داداش نزن …. خدا
داراب که عقب کشید اندیشید شاید خدا صدایش را شنیده
که دیدهان داراب به چاقوی تیز و بزرگی
که کنار کیک گذاشته بودند خیره بود
نفس زنان سمت چاقوی تزئین شده با گل و ربان راهی شد و برش داشت
دلارای وحشت زده به سکسه افتاد و سعی کرد خودش را عقب بکشد
_نه نه …… چیکار میکنی … نه
داراب مثل برهای که قصد قربانی کردنش را داشت موهای دخترک را چنگ زد و بالا کشیدش
صوتی جیغ های پر التماس و هراسیده قلبارای هم تاثیری نداشت
حال حتی کسی جرأت جلو آمدن هم نداشت
زنی بالاخره به حرف رسید:
_زنگ بزنید پلیس
بقیه هم به حرف رسیدن :
_الان می کشش
_حق داره والا
_میخواد سرشو ببره
_اگر ناموس منم بود سرشو می بریدم
_اگر خونشو نریزه مرد نیست
_دمش گرم ناموس حالیشه
_دیونه شدید زنگ بزنید پلیس
_بچه رو ببر بیرون نبینه
_وای خدا مرگم بده
دلارای چشم هایش را بست
از این جماعت انتظار کمک داشتن بیهوده بود
هیچکس کمکش نمیکرد
هیچکس نمی وارد شد
او تنها بود …
تنها با کودکی که در شکمش بود
بی حال پلک هایش را روی هم فشرد
شاید هم این مرگ بهترین اتفاقش میشد
اصلا زنده می ماند برای چه ؟
حتی اگر زنده می ماند آنها روزی صد ها بار جانش را می گحرکت کردن
دستش را روی شکمش فشرد
حتی توان زمزمه کردن هم نداشت
در دل گفت:
_منو ببخش … من حتی نتونستم مراقب خودم باشم ، چطور باید مراقب تو باشم ؟
اشک روی گونه های خون آلودش چکید
داراب تیزی چاقو را روی شاهرگش فشرد
با ته مانده توانش لب زد :
_مامانو ببخش
داراب چاقو را بالا برد و ….
قلبارای احساس کرد آوای محکم ارسلان حتی جنین را هم به جنب و جوش انداخت :
_بنداز چاقو رو تا با همون چاقو تا آخر عمر از مردونگی ننداختمت حروم زاده !
صوتی پچ پچ ها قطع شد
نگاهان داراب از حدقه بیرون زد و پلک های دلارای از هم باز شد
از پشت هالهای از اشک خیره مردی شد که تنها کسی بود که از میان آن جمعیت
جرأت جلو امدن داشت
کسی که خودش زخم زده و خودش برای درمان وارد شده بود
مردی که از او نفرت داشت و عاشقش بود
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن