دلارای غرید :
_تمومش کن
_تازه شروع شده
_من به اندازه کافی داغونم هومن نمی بینی ؟
وضعیتم رو ببین !
آرومت نمیکنه ؟
هومن صادقانه جواب داد:
_نمیکنه ، من داغون ترم تو بیشتر زخم زدی
_میخوام برم
_میری به وقتش
_وقتش کیه ؟
_ااما تا چند دقیقه دیگه که ماشین اومد
دومی وقتی که طلاق گرفتیم
قلبارای حس کرد اشتباه متوجه شده است
احساس کرد قلبش از تپش افتاد
نا باور لب زد :
_چ ….چی؟
هومن بی رحمانه سمت اتاق حرکت کرد :
_تو که انتظار نداری تا آخر عمر به خوبی و خوشی کنار هم حیات کنیم آره ؟
من ، تو و حاصل خیانتت
قلبارای نگاه خسته اش را به زمین داد
انتظار که نه ولی این تنها تمایل داشته اش بود ..
حرفی نزد
حقی نداشت برای اعتراض
هومن در خاموشی تا پایین همجادهش آمد
صنقلبی عقب پراید مرد میانسالی جای گرفت و نگاه هایش را بست
کف دستش را روی شکمش گذاشت و بغضش را فرو داد
مادر شده بود
مادر بچه ی آلپ ارسلان
موبایلش را از جیبش در بیرون آورد و وارد پوشه ای که رمزگذاری کرده بود شد
روی عکس اول کلیک کرد و اشک گونه هایش را خیس کرد
ارسلان با اخم های در هم و بالا تنهی برهنه بالشتی را در آغوش گرفته و خواب بود
بعدی مجدداً ارسلان بود
پشت میز در حال قهوه خوردن
حواسش به دلارای که مشغول عکاسی بود ، نبود
سه عکس بعدی هم همینطور
عکس های تک ارسلان که قلبارای شکارش کرده بود
عکس بعدی در رستوران معروفی بودند
ارسلان بعد از مدرسه دنبالش آمده بود
حواسش به دوربین نبود
قلبارای با همان چشمان اشکی به صورت خودش در عکس خندید
از ترس اینکه کسی نشناسدش مقنعه اش را تا ابرو هایش جلو کشیده بود
میان خنده بغضش با صوتی بلند منفجر شد
راننده بهت زده در آینه نگاهش کرد
و او با صدای بلند زار زد
به چهره وحشت کرده و ذوق زده خودش در تمام عکس ها
به چهره بی تفاوت و بی تفاوت آلپ ارسلان
به شوق خودش که انگار در تمام لحظات ارسلان با ارزش بودند که با محبت ثبتشان کرده بود
راننده جویا شد :
_حالتون خوبه خانم؟
قلبارای توان حرف زدن نداشت
سری تکان داد و از پنجره به بیرون خیره شد
ارسلان هم عکس های او را نگاه می کرد ؟
ارسلان هم مشتاق دیدارش می شد ؟
پوزخند زد
ارسلان اصلا عکسی از او نداشت
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن
