خودمو زدم به نمتوجه شدن و پای ظرفا از حرکت ایستادم.
دو تاشونم از آشپزخونه راهی شدن بیرون و منو با کوهی از ظرف تنها گذاشتن.
چونم لرزید…بدبخت تر از منم بود؟از طرفی غم حرفاشون از طرفی خستگی داشت از پا درم میآورد.
سریع شتابزده ظرفا رو کف زدم و توی حال خودم بودم که کسی کنارم توقف کرد.
سرمو برگردوندم و با مشاهده کردن اهورا خواستم چیزی بگم که با کارش ماتم برد.
باور کنم این اهورا بود که داشت ظرف می شد؟
با مشاهده کردن نگاه متعجبم بیان کرد
_خسته ای برو بخواب.
اخم کردم و بیان کردم
_خودم میشورم. تو برو زنت منتظره.
اعتنایی به حرفم نکرد و به آب کشیدن ظرفا ادامه داد.
نگاه چپ چپی بهش کردم و مشغول شستن شدم.هر از گاهی نگاهم میکرد ولی خداروشکر چیزی نمی گفت.
کم کم از اون حال بد در اومده بودم که باز صدای مولینش ضد حال شد
_خدا مرگم بده اهورا تو ظرف میشوری؟
نفسم و فوت کردم که با لحن نیش داری گفت
_من چه می دونستم زنت چهار تا ظرف نمیتونه بشوره. والا خوبه پا به ماهم نیست انقدر ناز داره بیا مادر بیا برو استراحت کن من باقی شو میشورم.
اهورا بی اعتنا به کارش ادامه داد و اظهار کرد
_تو برو بخواب مولین.
_مگه میشه؟ما از این رسما نداریم که مرد کار خونه بکنه.برو پیش زنت منتظره بهش سر که نمیزنی حالا که اومده حداقل برو پیشش قلب تنگته!
شیر آب و بستم و در حالی که بغض داشت خفم میکرد بیان کردم
_راست میگن مادر جون شما برید من خودم انجام میدم یکی دو تا ظرف دیگه بیشتر نمونده.
بر خلاف انتظارم سر تکون داد و از آشپزخونه بیرون حرکت کرد.
با این کارش رسما آتیش گرفتم.تمام ظرفا رو با اشک شستم و جمع کردم و وقتی از برق زدن آشپزخونه مطمئن شدم به سمت اتاقم حرکت کردم.سعی کردم حتی نیم نگاهی هم به اتاقی که برای مهتاب و اهورا آماده شده بود نندازم.
وارد اتاق شدم و بدون روشن کردن برق پیشونیم و به در چسبوندم و اشکام دوباره سر گرفت.
چرا هر کاری هم می کردم نمی تونستم از این دل لعنتیم بیرونش کنم. کم بلا سرم آورد؟
کم قلبمو شکوند؟
_آیلین.
با متوجه شدن صوتش درست پشت سرم از جا پریدم و ناباور نگاهش کردم
با تته پته گفتم
_تو اینجایی؟
تبسم محوی زد و بیان کرد
_میخواستی کجا باشم؟
_مامانت اضافه کرد که برو پیش زنت. چرا نراهی شدی؟
خواست جواب بده اما منصرف شد. کف دستم و روی کف دستگیره گذاشتم که کف دستشو روی دستم گذاشت. برق گحرکت کرده نگاهش کردم که مسخ شده بیان کرد
_دلم تنگته!
عصبی کف دستمو کشیدم و اظهار کردم
_اگه نمیخوای همه چیو به مولین جونت بگم تا مورد خشم ارباب قرار نگیری و از ارث محروم نشی راتو بکش برو… داری صبرم و سر میاری اهورا.
بر خلاف تمایل داشتم عقب رفت و اظهار کرد
_اوکی داد بزن!
روی کاناپه جای گرفت و گفت
_اما اینو بدون به گوش بابای خودتم می رسه اون موقعست که میاد کف دستتو میگیره و مجبوری برگردی توی همون روستا.می دونی که با یه زن مطلقه چه راهی شداری دارن؟
خفه خون گرفتم. حتی یک درصد هم دلم نمیمیل داشت به اون جهنم برگردم.
روی کاناپه دراز کشید و اضافه کرد
_دوستانه می خوابیم.
نگاهام گرد شد و بیان کردم
_برو بیرون. من با اینا خوابم نمیبره.
به لباسا و روسریم اشاره کردم که بی پروا بیان کرد
_همش بچه بازی. از کی رو میگیری؟ از منی که انگشتم تو همه ی سوراخات رفته؟
با اخم نگاهش کردم.که بیان کرد
_ریلکس بخواب من خستم چیزیم نمیبینم.
و دیدهاشو بست.
دلم میتمایل داشت داد بزنم.
این خونه ی لعنتی هم دو اتاق بیشتر نداشت که بدبختانه هم پذیرایی هم اتاق پر بود.
به سمت تخت رفتم و با همون روسری و لباسم زیر ملافه خریدم. حتی گره ی روسریمم شل نکردم تا نره عقب.
چشمامو بستم. با وجود تمام خستگیم از این وضعیت کلافه بودم و خوابم نمیبرد.
اصلا من چرا باید به ساز اهورا برقصم؟ مگه قرار نبود دیگه به خودت بیای و تسلیم اهورا نشی؟
قرار گرفتم.چه راحت خوابش برده بود.
با قدمای آروم از اتاق بیرون حرکت کردم و خودمو به آشپزخونه رسوندم.
نگاه به اطراف انداختم.
واقعا هیچ جایی برای خوابیدن نبود.
کلافه روی صنقلبی جای گرفتم و سرمو بین کف دستام گحرکت کردم.
با وجود همه ی اینا بازم ته دلم خوشحال بودم که اهورا امشامگاه پیش مهتاب نرفت
* * * *
با کوبیدن کف دستی روی میز مثل برق صاف شدم.سولین بود که به قیافم می ریز خندید.اظهار کرد
_سر کار جای خوابیدن نیست خانوم خانوما… برو خدا تو شکر کن رئیست نمتوجه شده وگرنه اخراج بودی.
مالشی به چشمام دادم و گفتم
_دیشب اصلا نتونستم بخوابم.
تبسم زد و اضافه کرد
_از حال چشات معلومه..هلیا کجاست؟
به اتاق اهورا اشاره کردم و بیان کردم
_تو اتاق جناب رئیس.
سر تکون داد و اضافه کرد
_میرم تو بعد میام حرف بزنیم.
سر تکون دادم که به سمت اتاق اهورا حرکت کرد.
دیدهم و به مانیتور انداختم. لعنتی پلکام باز نمیموند و از شدت خواب رو به موت بودم. اگه یه بالش میدادن کف همین شرکت میخوابیدم. معلومه وقتی تا صبح مثل ارواح توی آشپزخونه مسیر برم امروزم این میشه.
به سختی مشغول کارم شدم.ده دقیقه ی بعد سامان و هلیا از اتاق بیرون اومدن.
برای اامان بار سولین و عصبی میمتوجه شدم در حالی که هلیا سعی داشت آرومش کنه.
برای اینکه فضاما نباشه سرگرم کارم شدم.
چند لحظه بعد حضور سولین و کنارم حس کردم.اضافه کرد
_کشیده شو بریم ناهار بخوریم.
با مخالفت سر تکون دادم
_مرسی من ناهار آوردم.
_حالا ناهارتو شامگاه بخور.درمیل داشت یه جنتلمن و رد نکن. خسته هم هستی… کشیده شو!
معذب گفتم
_آخه بهم مرخصی هم نمیدن.مگر اینکه صبر کنید نیم ساعت دیگه تایم ناهار بشه.
سر تکون داد
_با اینکه خودم دیرم میشه ولی اوکی.
صنقلبی رو کنارم گذاشت. دستش و زیر چراکهش زد و زل زد بهم.
خندم گحرکت کرد و اظهار کردم
_اگه این طوری نگاه کنید من نمی تونم کارمو بکنم.
آرنجش و به میز تکیه زد و اظهار کرد
_سعی دارم بفهمم چه جور دختری هستی که با چشم قرمز باز هم میای سر کار و به اون مانیتور زل میزنی! تازه درسم میخونی.
لبخند زدم و اضافه کردم
_قرار نیست همه لای پر غو بزرگ بشن.
با لذت نگاهم کرد و اضافه کرد
_بسیار خانوم تر از سنت میزنی میدونستی؟هم راهی شدارت،هم حرف زدنت. همه چیت!
سرم پایین افتاد که بیان کرد
_خجالت کشیدنتو یادم حرکت کرد.باور میکنی دخترا میان مطبم تو سن تو پدرسوخته ها یه جوری دلبری میکنن آدم تو کف می مونه اون وقت تو یه نگاه بهت میندازن رنگت قرمز میشه..
خجالت زده گفتم
_بسه دیگه انقدر این حرفا رو نزنین.
خندید و گفت
_اوکی خفه میشم.
لبم و گاز گراهی شدم و مشغول کارم شدم اما نگاه سنگینش بدجوری کف دستپاچم کرده بود.
به هر سختی بود این نیم ساعت و گذروندم.وسایل روی میزم رو مرتب کردم. کیفم رو روی شونم انداختم. قد بلند شدم و بیان کردم
_می تونیم بریم.
سر تکون داد و بلند شد. هممدت در اتاق اهورا باز شد و اول هلیا بعد اهورا بیرون اومدن
هلیا با دیدن ما بیان کرد
_جایی میرین؟
سرمو پایین انداختم. سولین جواب داد
_اوهوم میریم ناهار بخوریم.
صوتی جدی اهورا اومد
_آیلین کار عقب افتاده زیاد داره.
هلیا اظهار کرد
_عه اهورا خوب تایم ناهارش و بیچاره میخواد بره.انقدر فشار نیار به بیچاره.
سنگینی نگاه اهورا رو حس کردم ولی حتی نتمایل داشتم که نگاهش کنم.
با همون لحن خشکش گفت
_اوکی همه با هم میریم.
سرم چنان بلند شد که سولین کاملا درک کرد اصلا راضی نیستم برای همین شتابزده بیان کرد
_اممم چیزه نمیشه ما قبلش یه جا کار داریم شما معطل نمونید… بریم آیلین….
و بدون اینکه منتظر جوابی از اونا باشه بند کیفم و گحرکت کرد و دنبال خودش کشوند. خداروشکر در آسانسور باز بود..
رفتیم تو،شتابزده دکمه رو زد و نفسش و فوت کرد
_از یه بلای آسمونی نجات پیدا کردیم.
ریز خندیدم و بیان کردم
_آره واقعا.
با لبخند کمرنگی نگام کرد و چیزی ناظهار کرد.
آسانسور که از حرکت ایستاد اضافه کرد
_بدو تا اونا با آسانسور دیگه نرسیدن پایین جیم بزنیم.
و خودش شروع به دویدن کرد ریز خندیدم و پشت سرش دویدم.
شتابزده سوار ماشین شدیم. لحظه ی آخر برگشتم و باز شدن در آسانسور رو دیدم و همزمان سامان پاش و روی گاز فشار داد و ماشین از جاش کنده شد.
* * * * *
دیگه رو به موت بودم که ساعت کاری تموم شد.
کاش مهمون نداشتیم تا الان می حرکت کردم خونه و یه دل سیر میخوابیدم. خدایااا کی الان بره واسه این ایکبیری ها شام بپزه؟طلاقم گرفتم اما هنوز راحت نشدم.
امروز قرار بود برای تایین جنسیت بچه ی مهتاب می رفتن. لابد الان هم فرار بود کلی پزشو بدن و اجاق کوری منه بدبخت و توی سرم بزنن.
پرونده ها رو برداشتم و به سمت اتاق اهورا حرکت کردم.
چند تقه به در زدم و وارد شدم.
خیر سرش رئیس بود اما لم داده بود روی صنقلبی و خیره به یه نقطه شده بود.
پرونده ها رو روی میزش گذاشتم و اضافه کردم
_کاری با من ندارید میتونم برم؟
بدون اینکه نگاهم کنه با اشاره ی کف دست گفت برو. عوضی انگار مگس کیش میکنه حالا خوبه ایل و طایفه ش خونه ی منن.
با حرص نگاهش کردم و بدون حرف از اتاق بیرون رفتم.
گوشام و محکم گحرکت کردم و نگاهمو به کتابم دوختم ولی مگه سر و صداشون تمرکز میذاشت؟
امروز معلوم شد تحفه ی مهتاب خانوم پسره.
نمیدونستم از دست ادا و اصولاشون بخندم یا جیغ بزنم.
انگار آسمون باز شده و این خاندان تلپی افتادن پایین.
این همه آدم پسر به جهان میارن هیچ کدوم این کارا رو نمیکنن.
و البته نکته ی مثبت این قضیه این بود که فردا صبح گورشونو گم می کردن.
گوشیم لرزید،با مشاهده کردن پیامک سولین لبخندی روی لبم قرار گرفت
_ناهار امروزگار بسیار چسبید میدونم با خودت میگی چه قدر بچه پروعم اما میشه دعوتم و برای شام فرداشامگاه قبول کنی؟
با همون تبسم روی لبم براش نوشتم
_بذارید برای آخر هفته که هم مدرسه ندارم هم شرکت زود تعطیله!
بهشدت زود جوابش اومد
_شما امر کن بانو.
گوشیو سر جاش گذاشتم.با حسرت نگاهی به تخت خواب انداختم و وسوسش به جونم افتاد.
بسیار زود نگاهم و به کتابم انداختم. نباید میخوابیدم.باید درس میخوندم و بعدشم میرفتم آشپزخونه و ظرف میوه و کیک هایی که کوفت کردن و می شستم.
شروع به درس خودن کردم ولی پلکام فقط ده دقیقه دووم آوردن و ندرک کردم کی خوابم برد.
* * * * *
با حس نور خورشید چشمام و به سختی باز کردم و اامان چیزی که مشاهده کردم صورت غرق در خواب اهورا بود.
با تبسم نگاهش کردم.چه ناز خوابیده بود.
خواستم به عادت همیشگی گوله شم توی بغلش که لبخند روی لبم ماسید.
این اهورا بود… در حالی که تره ای از موهام توی کف دستش بود گوشه ی تخت راحت خوابیده بود.
مثل برق نشستم که موهای اسیر کف دستش کشیده شد و آخم در اومد.
پلکاش تکونی خورد و میل داشت دیدهاشو باز کنه که داد زدم
_باز نکن.
با متوجه شدن آوام کامل بیدار شد و غرق خواب نگاهم کرد.
باز داد زدم
_چشاتو ببند.
پوزخند معناداری زد و کش و قوسی به بدنش داد و زیر لب اظهار کرد
_چه فایده وقتی کل شامگاه و نگات کردم.
مات برده نگاهش کردم و نالیدم
_تو چه غلطی کردی اهورا؟
دستش و زیر سرش زد. با لذت نگاهم کرد و اظهار کرد
_بده بغلت کردم گذاشتمت رو تخت؟اون جوری تا صبح استخونات خرد میشد..
سرمو بین کف دستام گرفتم و عصبی عربده زدم
_چرا حالیت نیست ما طلاق گراهی شدیمممم؟
🍁🍁🍁🍁
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن