توی ماشین عشقبازی کرده بودیم.
رفع دلتنگی هم شد اما نه به اندازه کافی.
من یه خلوت میتمایل داشتم برای خودمون.
میمیل داشتم براش قلببری کنم و اون نازم رو بخره.
اما وقتی ماشین توی حیاط عمارت وایساد تازه به خودم اومدم.
هم کلی حس خوب داشتم،هم غم و استرس.
اینکه ماهو و مریم و سمانه رو میمشاهده کردم شاد بودم.
ولی ژیلا رو چکار میکردم.
چجوری باهاش روبرو میشدم.
از ماشین که پیاده شدیم هرمز کف دستم رو گحرکت کرد و اظهار کرد:
-قلبم میخواست وقتی بدون روبنده پا به عمارت اربابی میذاری یجور دیگه باشه
اما نشد
-با روبنده و بی روبنده فرقی نداره…
من قلبم و اینجا جا گذاشتم و حرکت کردم
حالا هم برگشتم خونه
آوای جیغ ماهو که کشیده شد نفهمیدم چطوری.
نمتوجه شدم با چه نیرویی به طرف حیاط پشتی و لونه خرگوشا دوییدم.
بند قلبم پاره شد وقتی صوتی گریه پسرکم و شنیدم.
جوری براش دل دل میزدم که انگار بچه ی خونه.
از گوشت و خون قلباراست.
با عجله خودم رو به لونه خرگوشا رسوندم و ماهو رو متوجه شدم که روی زمین افتاده و گریه میکنه.
#خانوم_معلم
#پارت_۹۶۲
#فصل_۶
من تاحالا هیچ بچه ای رو به جهان نیاورده بودم ولی حس مادری قوی ای به ماهو داشتم.
انگار بچه خودم بود،از گوشت و خونم.
ندرک کردم خودم رو چجوری بهش رسوندم.
با هول و ولا از روی زمین بلندش کردم و محکم توی بغلم گرفتمش:
-جونم مولین…گریه نکن…
قربون چشات برم…
قربون اشکات برم…
وقتی به خودم اومدم که ماهو در حالیکه سکسکه میکرد کف دستاش رو دور گردنم حلقه کرد و اظهار کرد:
-بالاخره اومدی…مولین…اِلا جون
دلم ضعف رفت برای حرف زدنش،پسرکم هنوز من رو فراموش نکرده بود.
تازه میمتوجه شدم که چقدر براش دلتنگ بودم.
در حالیکه محکم توی بغلم گرفته بودمش گونه ی خیسش رو بوسیدم و اظهار کردم:
-اومدم دورت بگردم
قلبت برای مولین تنگ شده بود؟
سرش رو به علامت آره تکون داد و مجدداً پرسید:
-داداشم و اولدی؟(اوردی؟)
میخوام بهش خلگوشی بدم
نمیدونستم باید چه جوابی بدم.
اصلا چجوری باید به یه بچه میفهموندم دیگه داداشی قرار نیست بیاد.
بی توجه به سؤالش لبخندی زدم و یکم از خودم جداش کردم و قبل از اینکه چیزی بگمنگاهش به طرف بالای سرم راهی شد و با ذوق گفت:
-هلمز…مشاهده کردی مولین الا جونم اومد؟
هلمز با حرص سری تکون داد و بیان کرد:
-نامردِ پدرسوخته چجوریه من هرمزم…اون مامان الا جون؟
#خانوم_معلم
#پارت_۹۶۳
#فصل_۶
ماهو رو محکم توی بغلم گرفتم و از جام کشیده شدم.
با آرنج توی شکمش زدم و اظهار کردم:
-حسودی نکن مرد گنده
ماهو مثل یه بچه کوالا دور گردنم چسبیده بود و هرمز یه لحظه با چشمای ریز شده به ما دو نفر نگاهی کرد و بعد جوری که انگار کشف مهمی کرده گفت:
-صبر کن ببینم!
این توله سگِ آدم فروش چجوری تو رو شناخت؟
با تعجب به ماهو و خودش نگاهی انداختم و بیان کردم:
-یعنی چی؟…خب چرا نباید بشناسه؟
با حرص دندون قروچه ای کرد و اظهار کرد:
-تا لحظه آخر پیش من با چادر چاق چول و روبنده میومدی
بعد پیش ماهو برمیداشتی؟
ای مَصَبت و شکر زن…
تازه متوجه منظورش شده بودم و نتونستم جلوی قهقهه زدنم رو بگیرم:
-خجالت بکش هرمز خان…زشته آدم به بچه خودش حسودی کنه
در حالیکه حالم بسیار خوب بود و میلبخند زدم هرمز خم شد و پیشونیم رو عمیق بوسید:
-هرمز خان قربون خنده هات…
نمیگی اینجوری میخندی قلب من طاقت نداره؟
قلبم با حرفای مردونه اش میلرزید،با خجالت ازش نگاه دزمشاهده کردم و سرم رو پایین انداختم.
ولی اون حال خوب خیلی طول نکشید و آوای ژیلا مثل آوار روی سرم خراب شد:
-خوش اومدی قلبارا
و بعد رو به مریم کرد و گفت:
-مریم…اتاق خانوم کوچیک و آماده کن
پارت_۹۶۴
#فصل_۶
وقتی هرمز به طرفش چرخید صدای شکستن استخوون هاش رو شنیدم.
سرش رو کج کرد ، کف دستش رو کنار گوشش گذاشت و اضافه کرد:
-نشنیدم…تکرار کن چی گفتی؟
من و مریم وحشت زده به اون دو نفر نگاه میکردیم.
ژیلا هم رنگ از رخش پریده بود،مگه میشد با اون هیبت مردونه مشاهده کردش و نترسید.
در حالیکه سعی می کرد جسور به نظر برسه اضافه کرد:
-به مریم گفتم…براش اتاق آماده کنه
هرمز آهانی بیان کرد و به اطراف نگاهی انداخت:
-پس درست شنیدم
مثل همواره خونسرد بود ولی فقط من میدونستم اون مرد آرامشش ترسناک تر از عصبیتشه.
چند قدم کوتاه به طرف ژیلا رفت و روبروش وایساد.
از بالا بهش نگاهی انداخت و گفت:
-صبح که داشتم میرفتم یادم میاد که بهت گفتم وقتی که برگشتم اینجا نبینمت
-هرمز من…
-اضافه کردم یا نبیان کردم؟
آوای فریادش باعث شد توی جام بپرم.
حتی ماهو هم ترسیده بود و محکم تر بغلم کرد:
-بیان کردم گورت و از زیستن من گم کن یا نه!
ژیلا بغض داشت ولی وایساد و حرفش رو زد:
-منم اضافه کردم که هیچ جا نمیرم…
اینجا خونه منه،تو هم شوهرمی
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن