نفسهایم شتابزده و عصبی شده بود:
_ خب که چی؟
آروارههایش را روی هم فشرد:
_ دیر اومدی!
ابروهایم بالا راهی شد، نگاهی به ساعت انداختم، به لطف فصل بهار و اواخرش، ساعت حول و هوش ده تاریک میشد!
_ افتاب تازه جای گرفت که تاکسی گحرکت کردم!
قدمی جلو امد و باز هم هلم داد، اینبار تعادلم را از کف دست دادم و روی زمین افتادم، از درد مچ دستم و لگنم آخ بیان کردم که عصبی به سمتم خیز برداشت:
_ چی در ذهنش گذراندی با خودت حورا؟ هوم؟ که میتونی راحت به من خیانت کنی؟
گیج نگاهش کردم، چه میگفت این مرد؟
_ چی داری میگی چه خیانتی؟ با کیمیا خرید بودم، بعدشم تمایل داشتم یکم قدم بزنـ…آخ ولم کن!
پایان جملهام با جیغ تمام شد، چنان موهایم را چنگ زد و سرم را عقب کشید که کف سرم به گز گز افتاده بود، کف دست رویم قد بلند میکرد؟
عادتش شده بود؟ چه کسی اصلا به او یاد داده بود کف دست بلند کند؟ روی من؟ چه کسی در گوشش میخواند که من خیانت میکنم؟ مشخصا کسی جز لاله از این کارها نمیکند، میکند؟
_ با کی؟ هوم؟ کیمیا رو پیزیرادی بعدش راهی شدی با کی که سه ساعت طول کشیده؟ قدم زدن بس نبود؟ کم با کیمیا قدم زدی؟ هاان؟ د حرف بزن!
داد میزد و اهمیتی به اشکهایم که صورتم را خیس میکرد نمیداد، انگار واقعا باورش شده بود که من خائنم!
_ من، من کاری نکردم…من کاری نکردم قباد، ولم کن…داری، داری اذیتم میکنی!
هقهقم بیشتر شده نالیدم:
_ دردم میاد…نکن!
کلافه نگاهش را در نگاهانم گرداند، در حرکتی تند یقهای مانتوام را گرفت و چنان محکم کشید که دکمههایش به دو طرف پرت شد، با شوک کف دست روی سینههایم گذاشتم:
_ دیوونه شدی؟ چه مرگته تو؟
کف دستانم را محکم کنار زد و سوتینم را هم با همان سریعی و وحشیگری پاره کرد، اشکهایم قدرت گرفته بود، شال دور گردنم را هم کند و به طرفی پرت کرد، میخواست تجاوز کند؟
_ ولم کن، ولم کن قباد…دست از سرم بردار!
جوابگو نبود، کف دست به سمت شلوارم برد که محکم شروع به زدن بازوهایش کردم، ولی ضعف داشتم، حس میکردم بدنم میلرزد، نمیدانم چه حسی بود ولی ان حالی که ان روزگار، همان روزگار خواستگاری در آشپزخونه داشتم، بار دیگر داشت برمیگشت!
بدنم به لرزه افتاده بود و او بی توجه به حالم شلوارم را هم از تنم کشید، پاهایم را گشود و کف دستش را میانشان حس کردم، نفسم اینبار رسما برید و چشمانم سیاه حرکت کرد، نمیدانم دردش چه بود، چه مرگش بود، اما حتی قصد رابطه هم نداشت…
طوری بود راهی شدارش، انگار که بخواهد چک کند بدنم را، طوری که بخواهد مطمئن شود من با کسی دیگر همخواب شدهام یا نه…
دیگر نفسی نداشتم برای کشیدن، دهانم مثل ماهی باز و بسته میشد و کبودی صورتم را حس میکردم:
_ اینبار با کسی نبودی…اما خداشاهده حورا، اگه ببینم…منو نگاه کن!
نمیتوانستم، صدایش را ضعیف میمتوجه شدم، سختم بود تکان خوردن، فقط به فکر نفس کشیدن بودم و چشمانم همهچیز را تار و تاریک میمشاهده کرد، کف دست لرزانم بالا امده به گلویم چنگ زدم که شانههایم تکان خورد:
_ حورا، حورا منو ببین…با توام!
قفسه سینهام به سوزش و تیر کشیدن افتاده بود، دستش را روی سینهام حس کردم:
_ حورا، نفس بکش…نگاه کن منو، وا کن نگاهاتو نبند، نبند حورا…نخواب…
ولی سخت بود عملی کردن حرفش، همانطور با بی نفسی چشمانم بسته شد و دیگر چیزی نمتوجه شدم…
در ان لحظه ارزو میکردم کاش تمام شده باشد، کاش وقتش رسیده است و من خوشبخت میشوم…در آن جهان!
فکر کن، در آغوش محبتت بمیری…بیش از این چه میخواهی؟
چشم که باز کردم محیط ناآشنا بود، در و دیوار سفید و بوی الکل میگفت بیمارستانم. دیدهانم چرخید به دنبال کسی، به دنبال قباد! ولی نبود…در عوض کیمیا با چهرهای گرفته کنار تخت جای گرفته بود.
سرم که چرخید، از صدای خش خش بالش زیر سرم، بهسرعت به سمتم برگشت، لبخندی زده با بغض نزدیک شد:
_ بیدار شدی…سکتهمون دادی که دختر، خوبی تو؟
منظورش از، «سکتهمون دادی» احتمالا فقط خودش نبود؟ چون فکر نمیکنم مادرش، لاله یا حتی قباد مضطرب من شوند! چرا که قباد مقصر همین حال بود!
_ چیشدی یهو؟ داداشم از وقتی رسوندت بیمارستان حرف نزده، دکترا میگن حملهی عصبی بوده!
تبسم بیحالی زدم، زیادی سوال نمیکرد برای کسی که تازه به هوش امده؟ با همان صدای گرفتهام اضافه کردم:
_ خوبم، چیزی نیست…
سعی کردم نیم خیز شوم، دست پشت کمرم گذاشت و کمک کرد بنشینم. نفس عمیقی کشیدم، خوب بودم…حس بدی نداشتم، انگار ان حمله خالیام کرده بود، هرچند…غصه همچنان ماندگار بود!
_ بیرون بودی چیزی شد؟ با داداش بحث کردین؟
کلافه نگاهش کردم، به ارامی لب زدم:
_ میشه بعدا حرف بزنیم؟ الان حال ندارم…
تبسم تلخی زد و دستم را فشرد، سرم در کف دست دیگرم را نگاه کردم، انگاری زیاد مانده بود تمام شود:
_ کی مرخصم میکنن؟
_ فعلا اضافه کردن باید تحت نظر باشی، قراره روانشناس هم بیاد باهات حرف بزنه!
گیج به سمتش چرخیدم، دیگر چه؟ همین مانده بود مادرش و لاله انگ دیوانگی هم به من بزنند! قباد هم بگوید که خوب کردم که زن گراهی شدم، زن دیوانه به چه کارم آید؟
_ نمیخوام، بگو زود مرخص کنن…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن