چشم ریز کردم:
_ بهشدت ممنون، ولی…به جا نیاوردم؟
خاموشی دوباره پشت خط برقرار شد، چه میکرد؟ میتمایل داشت استخاره بگیرد؟ مسخره کرده بود؟
_ خانوم؟ شما کی هستید؟
با متوجه شدن بوق ممتد اخم کردم، باز هم قطع کرده بود، گیج به صفحهی موبایل و شماره تماس خیره شدم، مسخره کرده بود انگار، بیکار!
موبایل را کنار انداختم و مجدداً روی تخت لم دادم، اصلا حس اینکه به کسی فکر کنم را نداشتم اما…
این وضعیت اندیشیدن میخواست!
من باردار بودم، باردار بودم و واقعا، چه میکردم؟
باز هم همان افکار، کلافه بالش را برداشتم و روی صورتم کوبیدم و سعی کردم بخوابم، تقریبا موفق هم شدم!
صبح با حس بهم خوردن معدهام از خواب پریدم، دست خودم نبود و هر آن انتظار داشتم هرچه در معدهام است را بیرون بریزم.
از جا پریده سریع به سمت توالت حرکت کردم، عق زدم، تف کردم، هرچیزی که در معدهام بود؟ تمامش زرداب و مایع معده بود!
معدهی خالی که بهم بخورد چیست؟ عالیست…
همانجا به دیوار تکیه دادم، که کف دستگیرهی توالت بالا پایین شد، چشم ریز کرده خیرهاش شدم، اصلا ساعت چند بود؟
_ کسی اون توعه؟
صوتی قباد بود، وحشت زده از جا پریدم و کف دست و صورتم را شستم:
_ حورا؟ تویی؟ خوبی؟
نفس عمیقی کشیدم، صورتم را خشک کردم و در را باز کردم، با بالاتنهی برهنه مقابلم بود و گیج و خیره نگاهم میکرد:
_ برو اونور مسیرو بستی!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن