به اتاقش برگشت و من هم مشغول باقی درس شدم، سر و صدای قباد و لاله هم خوابیده بود، ظاهرا با هم کنار امدند!
صبح زود بود که با آوای شکسته شدن چیزی از خواب پریدم، کتابها زیر کف دستم بودند و دیشب روی همان خوابیده بودم.
با یادآوری اینکه صوتی شکستن رسید، وحشت زده و با همان سر و وضع بیرون دویدم، صدای خش خشی که از پایین و آشپزخانه رسید وادارم کرد پلهها را پایین بروم.
با مشاهده کردن قباد که با کت و شلوار همیشگیاش، که برای سر کار حرکت کردن میپوشید، روی زمین جای گرفته و مشغول جمع کردن خرده شیشهاست، به تاسف سری تکان دادم و جلو حرکت کردم، حضورم را که حس کرد، سر بالا کشید و کف دستش را مقابلم گراهی شد:
_ نیا شیشه ریخته!
اخم کردم، دمپاییهای آشپزخونه را پا زدم و جلو حرکت کردم. بی توجه به او، خم شدم و تکه بزرگهایش را با احتیاط برداشتم:
_ مگه نمیگم نیا تو؟ مواظب باش!
باز هم توجهی به غریدنهایش نکردم، تکه ها را روی هم چیده در سطل زباله گذاشتم، سپس جارو را برداشتم و به قصد تمیز کردن خردههایش جلو رفتم اما او کنار نرفت.
سر قد بلند کردم و با اخم اضافه کردم:
_ برو کنار جارو بکشم!
انگار حواسش پرت چیز دیگری بود، نگاهش میخ یقهام بود و من نمیخبر داشتم چرا، تا اینکه به خودم نگاهی انداختم!
شوکه شده و مضطرب سیخ توقف کردم، با یکی از لباس خوابهایی که برای او میپوشیدم مقابلش بودم، پاهای برهنه، یقهی هفتی و باز با بازوها و شانههای برهنه!
_ وای…من، من برم…الان میام!
قصد کردم بیرون بروم که محکم مچ دستم را کشید، شوکه شدم و خواستم پسش بزنم ولی او محکمتر من را سمت خود کشید:
_ ولم کن!
اخم در هم کشید:
_ چرا؟ زنم نیستی؟ نامحرمی؟
خشم به وجودم هجوم اورد، کف دستم را محکم کشیدم و جارو را روی زمین انداختم:
_ اره لابد، چه فرقی به حال تو داره؟
پوزخندی زد، بار دیگر نگاهش سرد شد امل اخمهایش را حفظ کرد:
_ این طرز لباس پوشیدنتو درست کن، شاید وحید اینجا بود چرا سر خود با این لباسا میای پایین؟ چه وضعشه؟
ابرو بالا دادم، تخس کف دست به کمر شدم:
_ خیلی برات مهمه اقای مثلا شوهر؟ فردا پس فردا طلاق بگیرم و جدا شیم هم باز الکی غیرتی میشی؟
هجوم اوردنش به سمتم یک ثانیه بود و دهانی که برای جیغ کشیدن باز شده بود خفه شد!
بازویم را محکم چنگ زد و من از حرارت کف دستانش تنش به لرزه افتاد، روی صورتم خم شد و عصبی غرید:
_ عصبی نکن منو حورا، سگ نکن منو…
به تنم چسبید و دمای بالای بدنش ضربان دلم را بالا برد، از ترس دفعهی قبل بود، یا هرچه نمیدانم، اما چشمانم بسته شد و به لرزش افتادم:
_ تا وقتی زنمی، غلط میکنی حرف از هرزگی بزنی، متوجه شدی؟ بیجا میکنی ببینم یه جا، یه نر، تن و بدنتو مشاهده کرده باشه، نگو غیرتم الکیه که غیرت رو نشونت میدم!
هیچ نبیان کردم، قدرتش را نداشتم، لبهایم کیپ شده بود و فقط میلرزیدم، استرس این را داشتم که بار دیگر مثل بار قبل کند، تنم را نگاه کند و با تحقیر رها شوم، ازارم دهد، توهین کند و تهمت بزند…
ولی اینبار به ارامی عقب کشید:
_ حورا، خوبی؟
نفس عمیقی کشیدم و سعی کردم لرزش بدنم را متوقف کنم، ولی نمیشد! از هحوم یکبارهاش وحشت کرده بودم:
_ حورا، منو ببین…چشاتو باز کن، اروم باش!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن