نگاهش یه……یه مهر عجیبی داشت و با زمزمه ی بعدش بدتر منو تو کنجکاوی خودش اسیر کرد
_بسیار برام سختش میکنی…..
_من؟؟؟چی رو باز؟؟
_زندگیمو…..
باز متلکاش و شروع کرد
که با اخم نگاه ازش گرفتم تا به ماشین رسیدیم
عقب باید سوار میشد
خوبه اون بی قواره این یکی رو متوجه شد و در عقب و باز کرد منم بعد از اینکه محمد طاها رو فرستادم تو ماشین
منتظر موندم تا خودش کشید عقب و پاشو دراز کرد
نمیدونم چرا نگاهم رو پای گچ گرفتش قفل شد…..امروزگار تموم میشد دیگه نه؟؟
_امروزگار تموم میشه دیگه….توام برو داخل تا برگردم…..
تبسم بی موقع ام خوشحالی از شناختی بود که ازم داشت….انگار برای یکی مهم باشی و اون انقدر حواسش بهت باشه که با یه نگاهت میفهمه الان داری به چی فکر میکنی
یه فکر خبیث داری یا یه آرامش خیال
_مراقب خودت باش….
نه خندید نه جوابمو داد فقط به شیشه ی ماشین زد که اون یارو بیاد
منم در و بستم و مسیری شدم اما نگاهم تا دور شدن ماشین موند رو نیم رخش
من برای اون هیچی نیستم….خودت و عذاب نده خودتو کوچیک نکن…..مهربونیش به خاطره وضعیتش بود و کارایی که براش میکردی همین…..
_اونجوری نگاه نکن…..
#جزرومد
#پارت۲۸۷
برگشتم به امیر حسام مستاصل خیره شدم که از پله ها اومد پایین و روبه روم وایساد….
_چطوری؟
_جوری که من به شیدا نگاه میکنم…..باور کنی یا نه من دوستت دارم و میدونم تنها کسی که این وسط همه چیزشو میبازه خودتی….تویی که سهمت از کل احساسی که تو دلته یه عمر حسرته چراکه محمدطاها و تو………نشدنی اید ریحانه…..حتی اگه دوسش داشته باشی….حتی اگه……دوستت داشته باشه…..
به دیدهاش زل زده بودم
با تموم فرار کردنم از درست نبودن دلبسته شدن اون پسرعموی یخی انگار فقط یه تلنگر میمیل داشتم که واقعااااا از اون خواب زمستونی بیدار بشم که با حرف های امیر حسام همین شد
که تو ثانیه احساس پوچ بودن کردم…….پوچ بودن تمام این مدت که برام عین یه خواب خوش بود
دیدهام تو مردمکاش گشت میزد
یه حس افسوس داشت یه ناتوانی و درموندگی که عذابش میداد
از این عشق….
یه آن وحشت کردم از آینده ای شامگاهیه امیرحسام داشتن و مصمم شدم
من…..میتونم خودم و جدا کنم میتونم چراکه هنوز اول مسیرشم
من فقط وابسته شدم چراکه……….چون….تکیه گاهه…..حامیه……مراقب……حواسش به همه چیز هست……پسر عموئه……..شامگاهیه بابائه……تازه متوجه شدم میتونه مهربونم باشه یا حتی ریز شوخی کنه……میتونه نگاه هرز بقیه روتو بفهمه و دورش کنه……همین…..
تمام تلاشم و کردم تا بیخیال تبسم بزنم
_راجع به من اشتباه میکنی……کسی که دوستم نداشته باشه رو دوست ندارم راجع به محمد طاها هم….. اون من و با تخفیف تازه داره به نگاه یه دختر عمو میبینه نه بیشتر…..
#جزرومد
#پارت۲۸۸
پوزخندش اذیتم کرد
انگار که خودشم میگه حرفام راجع به خودم یه قرون ارزش نداره وقتی دروغه
اما وقتی دهن باز کرد متوجه شدم منظورش حرف محمدطاهاس
_اونقدر میشناسمش که بدونم اون به هر کسی تکیه نمیکنه مخصوصا اگه تو باشی…..
_چراکه چاره ای نداشت….
_گفتم که نمیشناسیش
محمدطاها شده سینه خیز میرفت اما نمیذاشت کسی کمکش کنه
اخمام حرکت کرد تو هم و بیخیال حرف های چند دقیقه پیشمون بالاخره قلبخوریم و به روش زدم
_تو که انقدر خوب میشناسیش باید میدونستی کمک تمایل داشتنش از من و حتی آقا سیروس بسیار سخت تر از کمک میل داشتنش از تویی بود که ادعا میکردی برادرشی
شرمنده بود اما به درد محمد طاهایی که میمتوجه شدم عذاب کشیدنش و نمیخورد….دیگه نمیخورد….
_باید بهم زنگ میزدی…..چراکه نمیتمایل داشتم بیشتر از این باهاش بحث کنم نیومدم
_خودتم میدونی اینا بهونه س…..
بهش نزدیک تر شدم
_قلبم براش میسوزه زیرا مثل منه….نه اصلا بدتر از من…..من حداقل مادرم و دارم ولی اون وقتی مامان بزرگ نیست هیچ کس و نداره….حتی توی پر ادعا رو… پس دیگه به همه از خوبیاش نگو چون خودت و تو چشم بقیه کوچیک میکنی…..
اضافه کردم و رفتم تو اتاق خودم
قلبم مولینم و میخواد دلم درد و دل کردن باهاش و میخواد
قلبم شنیدن صدای دوقولوها و شور و شوق بچگونه شونو میخواد
دلم میخواد یادم بره ندونسته تو چه چاهی افتادم…..
تلفن و برداشتم و بهشون زنگ زدم….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن