محمدطاها&
_آخر هفته قرار میل داشتگاری گذاشتم…..
مادر و ماهگل تو بهت بهم نگاه میکردن
انگار که همچین قراری نبود….
ماهگل_برای شیدا؟؟
_پس کی؟؟ مگه تو خونه ی حقی ها دختر دیگه ای هست؟؟
صورتش جمع شد….یه ذره تو جاش جابه جا شد دنبال حرف میگذشت که پیدا کرد….
_تو….تو اگه شیدا رو میخواستی چرا کف دست کف دست میکردی پس؟؟ بعد الان یهویی؟؟ مگه میشه محمدطاها؟؟
_یهویی چرا؟؟ حاجی چند سال قبل قرار مدارش و گذاشته بود منم فرصت نداشتم تا الان که کارام و روبه راه کردم….
_پس به یاد قول و قرار حاجی میگی؟؟ محمدطاها الان درو زمونه ی این حرفا نیست دیگه….آخه مگه میشه همچین چیزی؟ نمشاهده کرده نشناخته….
حین اینکه یه بند حرف میزد
پا رو پا انداختم…..
خنثی به پشتی مبل تکیه دادم
_دخترش ۳۰ ساله عروس ماست….خودشم که شناس حاجی بود پس میشناسیمشون….
مکث کردم
_منم میشناسید اهل عشق و عاشقی نیستم….پس برام فرقی نمیکنه فقط مهم ملایمش زیستنمه و اینکه مطمئنم تصمیم حاجی درست بود….
ماهگل ناباور پوزخند زد
خیره موند تو نگاهم
آدم قبل نبودم وگرنه مطمئن بهش زل میزدم اما الان……..انگار که میترسم از رسوا شدن قلب…..
_به چی اونجور نگاه میکنی؟
#جزرومد
#پارت۳۳۸
_به اینکه برادر من…محمدطاها که همیشگی حواسش به کوچکترین مسائل دوروبرش هست متوجه نیست برای مهم ترین مساله ی زیستنش باید دختر و بشناسه نه خانوادش که بسیار راحت داره از آرامش بعدش حرف میزنه….
_چون راجع بهش تحقیق کردم….
_نمیدونم چرا باور نمیکنم حرفا و کاراتو…..
بهشدت یهویی گفت
همون حرف ریحانه رو….انقدر که ضد و نقیض راهی شدار کردم این چند وقت بدون اینکه اختیاری رو عوض شدن راهی شدارام داشته باشم…..
چراکه برای اولین بار همش از قلبم برمیومد تو نگاه همه متفاوت دیده میشد که خب بود….
_چرا نباید باور کنی؟کجای حرفم عجیبه؟
کشیده شد وکنارم قرار گرفت
آروم…با همون آرامشی که از حضورش تو زندگیم میگراهی شدم میخواست من و قانع کنه یا خودش قانع بشه نرم لب زد….
_من یعنی ما… حتی حمیدم فکر میکردیم تو….
یه نگاه به مادر و بعد مجدداً به من انداخت…
_ریحانه رو دوست داری….مخصوصا وقتی دیشامگاه بهم گفتی میخوای تنها باهاش حرف بزنی….گفتم حتما دیگه وقتشه و چراکه من اینجام میخوای باهاش راجع به خودتون همه چیز و علنی کنی…
یه چیزی قلبم و سوزوند
میشد همین بشه…..ولی….
دیشب فقط میمیل داشتم غیر مستقیم بهش بگم صبر کنه تا وقتش…..اما وقتی متوجه احساسش شدم و یه نفس راحت کشیدم مطمئن و ناتمایل داشته زیاده روی کردم تو بیان احساسم که این بلاتکلیفی خودخواسته برای ریحانه ناراحت و عصبیش کرد
خب چاره ای نبود
#جزرومد
#پارت۳۳۹
البته که بهش امید ندادم….
فقط مصمم تر شدم رازم باید برای خودم بمونه تا نه برای اون سخت بگذره در طول ازدواجم نه بعد از جداییم از شیدا اسمش وسط بیوفته……
فقط اینطوری در ولین…..از فکرا و حرفایی که زندگیش و به پریشونی میرسونه….
فقط یک ساله…..مهم بعدشه که همه ی اینا تموم میشه
برام صبر میکنه چون ریحانه وابسته س…..وابسته ی دلش….دلی که دیشامگاه با تموم ترمتوجه شدای که تو وجودم جا خوش کرده بود دیگه مطمئن شدم به عنوان یه مرد فقط برای من میتپه درست مثل خودم….
خود محمدطاهایی که هیچ وقت فکر نمیکردم عاشق دختر زنی بشم که سال ها فکر میکردم مسبب از دست دادن عموی عزیزتر از پدرمه….
_چرا همچین فکری کردی؟؟ ریحانه برام مثل توئه با این فرق که….
به مادری که همچنان تو خاموشی جای گرفته بود اشاره کردم
_یه حامیه قوی داره که مجبورم میکنه بهش سخت نگیرم تا یه وقت نوه ی عزیز کرده ش آزرده نشه…..
نگاهش….اذیتم میکنه
جوریه که بگه خودتی….من گول نمیخورم….اما خب من جای بحثی نمیذارم….
صحبت کردیم
یعنی همش من حرف زدم راجع به برنامه هام
حتی قراره عقد و عروسی ای که آخر ماهه
اونا هم فقط گوش میدادن
بماند که ماهگل نارضایتیش از انتخاب شیدا رو مدام با کلام و واکنش های صورتش ابراز میکرد…..
از اون خانواده خوشش نمیومد
ولی اینکه همه میدونستن نمیتونن من و از تصمیم مهمی که برای زیستنم گراهی شدم منصرف کنن به همون غر زدنای ریزش ادامه میداد….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن