رمان توهم عاشقی
معرفی رمان توهم عاشقی :
توهم عاشقی روایت دختری زجردیده است که میخواهد بالاخره روی زندگی و محبت را ببیند اما سرنوشت با او سرسازگاری ندارد و برایش خوابهای بدی دیده است. تعلیق داستان از همان سطرهای ااماه کتاب بالا و خواننده را همجاده خود میکشاند. شخصیتسازی و فضاسازی خوب و قابل باور میباشد.رمان در ژانر عاشقانه، اجتماعی و خانوادگی نوشته شده و راوی داستان، دانای کل میباشد . این رمان با 697صفحه، در سال 1398از نشر شقایق منتشر شده است.
مقدمه رمان توهم عاشقی :
عشق واژهی غریبی است؛
بهم میپیچد
فکر و احساس و قلب و عقل مرا
محبت هر لحظه به من می گوید:
«چه بگویم، چه کنم راه به دلت جویم!»
دلدادگی و ایمان دل و تن را چو به عرفان برده
حرمتش جان و نفس را سوی تو آورده
من به امید نگاهت قلب و احساس به چنگال اسارت بردم
در پی لمس حضورت هر توهم به تمنا بردم
آن توهم که دلم بند تو کرد
لحظهی ناب ظهورت به حقیقت پیوست
«ندا نجفی»
خلاصه رمان توهم عاشقی :
نگین که تنها دختر خانواده میباشد و در کنار پدربزرگ و مادربزرگش بزرگ شده، در۱۴ سالگی، از فوت آنها مجبور به ترک وطن و حیات در کنار پدر و برادر ناتنیاش در ترکیه، میشود. دخترجوان در اامان حضور رسمیاش کنار در خانوادهی جمتوجه شدش با شخصی ملاقات میکند که از دشمنان دیرینهی پدر و برادرش میباشد و او از هر گونه ارتباط با این شخص منع میشود… بعد از گذشت چندین سال، نگین به ایران برگشته و دختری دانشجو و سرزنده میباشد که علاقمند به استادش است. زندگی بر وفق مرادش است تا اینکه سرنوشت بار دیگر او و آن دشمن دیرینه را مقابل هم قرار میدهد…
مقداری از متن رمان توهم عاشقی :
نگاه دوخته بود به پنجرهی قدی روبرویش، جایی آن سوی شیشه، جایی حتی فراتر از شبی که در آن بود. شامگاهی که ستارگانش بیریا، بیخستگی، نور میپاشیدند. شامگاهی که انگار شامگاه نبود. حجم وسیع روبهرویش، با آن همه چراغ، روز بود!
کف دستانش را آرام بالا برد و سر انگشتان ظریفش را چسباند به شیشه، قلبش آن سوی حفاظ را میخواست، آن سوی پنجره و شاید آن سوی شهر و دیار و مرز!
سکوت آن طرف شیشه میارزید به صدای پر از هیاهوی این سو، عجیب میتمایل داشت فرار کند، برود! نه تنها جایی دیگر که وقتی دیگر…
این که اینجا بود، هنوز ذهنش را می آزرد. چه ساده بودنها، نبود میشود و نبودها بود!
کف دستش را پس کشید. نفسش بعد از لحظهای محو شد و روی شیشه رد کمرنگی به جا گذاشت. آنقدر فکر، داشت و بی حوصله بود که حواس پنجگانهاش هم مختل شده بود. بازوهای خود را در آغوش گحرکت کرده و بیحرکت نقطه نامعلومی را در دورها میکاوید و با سماجت چسبیده بود به آن نقطه تاریک و نامعلوم، پس کی وقت حرکت کردن میشد؟
ـ تو برای چی زدی بیرون؟
صوت با تمام آهستگیاش، خلسه ای که در آن فرو حرکت کرده بود را شکست. ناخودآگاه هینی کشید و با ترس از جا پرید. مردی در دو قدمیاش بود، درست پشت سرش، در فضای نیمه تاریک اتاق با آن کت و شلوار مشکی و پیجادهن دودی رنگ که درست جلوی نگاهش بود، زیادی وحشتناک به نظر میرسید. کف دستاش را گذاشت روی دلش و میل داشت عقب برود، ولی چسبید به شیشه.
دلش تاپتاپ میزد. بین آن همه غریبه، این دیگر که بود؟ از استرس صدایش در نمیآمد. پردهی اشک تند روی چشمانش حفاظ انداخت و متعجب سرش را برای دیدن مرد بالا گرفت. از لباسهای مقابل مشاهده کردش تا گردن پیچیده شده در کراوات و چانهی مربعی و صورت اصلاحشده و گندمگون و چشمان کنجکاو و شاید کمی ناراحتش را کاوید. در آن گیرودار اصلا از جملهای که ادا شده بود نه چیزی فهمیده بود و نه چیزی به خاطر داشت! دست روی قلبش گذاشته، منتظر بود. چشمان بیحالت مرد، کمی نرم شد. سرش را برای دیدن کوچولوی مقابلش خم کرد و سؤال کرد:
– ترسیدی؟
جمله به زبان غلیظ استانبولی ادا شده بود. طول کشید تا معنیاش را بفهمد و بی اراده زبان چرخاند:
ـ از چی؟
فارسی اضافه کرد. مکث کوتاهی پیش وارد شد. لب مرد تیرهپوش اندکی کش وارد شد:
ـ ایرانی هستی؟
او هم به فارسی گفته بود. درست و کامل ولی لهجهدار، لبش برای جواب باز نشد اما سرش را تکانی داد. مرد هنوز در یک وجبیاش بود. نفسش از این همه نزدیکی تنگ شده بود. اگر شیشه کش میرسید، حالا چند متری قوس گرفته بود. مرد لبخندی زد:
ـ من هم یک رگ ایرانی دارم.
خب حالا باید چه میکرد؟ خب یک رگ ایرانی داشته باشد. دلیل نمیشد که صاف در آغوشش فرو رود! با کنار کشیدن مرد، دختر، نفس از ته قلبی کشید.
صوتی نفسش آنقدر کشیده بود که لب مرد را به خندهی بی صدایی گشود. نگاهی در دیدهان معصوم و گریزان دختر انداخت و سوال اولش را این بار به فارسی تکرار کرد:
ـ تو چرا از مجلس بیرون زدی؟
حالا که کمی کنار راهی شده بود. انگار با راه تنفسش، زوایای مغزش هم گشوده شده بود. پس احتمالا این مرد هم بنا به دلایلی از مجلس پر سر و آوایی که هنوز صوتی دارام و دورومبش به شدت به گوش میرسید، بیرون زده بود.
شانه ای بالا انداخت و لبی کج کرد:
– حوصله اش رو نداشتم.
این بار نگاه مرد، دقیقتر سر تا پایش را در نوردید. با تعجبی که در صدایش موج میزد، اظهار کرد:
ـ چرا؟
برایش بعید بود دختری به سن و سال او از هیاهو و سر و صدا خوشش نیاید.
هنوز خیلی بچه مینمود و بچگی دوران هیجان و شلوغی بود. پرسید:
– چند سالته؟
باید میگفت؟ اصلا درک کردن یا ندرک کردن سنش چه اهمیتی برای دیگران داشت. برای خودش هم مهم نبود. لب زد:
– چهارده سال.
چهرهاش هم همین حدود را نشان می داد. باز پرسید:
ـ خب خانوم کوچولو چرا حوصلهاش رو نداشتی؟
باز هم شانههایش با بیخیالی بالا حرکت کرد. نه میتمایل داشت و نه میتوانست علتش
را برای او بیان کند. مرد چرخید و رو به پنجره کرد:
ـ من هم حوصله اون تو رو ندارم.
نگاهی به مرد انداخت که حالا دوش به دوشش ایستاده و به منظرهی پشت پنجره دیده دوخته بود و گفت:
ـ شما هم اینجا غریب هستید؟
مرد بدون این که چشم از آن سوی پنجره بردارد، زیر لب تکرار کرد:
– غریب!
نفسش بی آوا و کشدار فوت شد. با صدایی که دختر کناریاش بشنود، بیان کرد:
– آره، بسیار!
پس هم درد بودند. قلبجویانه اضافه کرد:
– خب نمیاوممتوجه شد!
نحوه تهیه و مطالعه رمان توهم عاشقی :
بیوگرافی اکرم حسین زاده :
اکرم حسین زاده ملقب به امیدوار، متولد سال ۱۳۵۷ میباشد. ایشان در نوشتن ژانر رمانهای عاشقانه، خانوادگی و اجتماعی فعالیت دارند و تا کنون ۱۰ کتاب را به چاپ رسانده است.
آثار اکرم حسین زاده :
رمان توهم عاشقی
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن