رمان ترنم پارت ۸

گرمای لیوان حس خوبی بهم میداد .
امیر آروم پرسید
– میخوای دوش بگیری ؟
– نه … خوبم … صبح میرم دنبال کلید ساز …
– مگه بابات اینا تا صبح برنمیگردن ؟
– یادم نبود رفتن دماوند … تا شنبه نمیان
امیر مکثی کرد و بعد از چند لحظه گفت
– صبح خودم میبرمت …
سرمو قد بلند کردم . نگاهش رو من بود . چی میگفتم ؟
من دو بار این آدمو دیدم و دقیقا تو دفعه دوم اومدم خونه اش
اونم با این سر و وضع … با این آبرو ریزی
رمان ترنم نویسنده: ترنم ، پرستو
میدونستم حرفم مسخره است و قبول نمیکنه . ولی گفتم
– به اندازه کافی برا شما دردسر درست کردم . خودم میرم
بدون تغییری تو صورتش به چائیم اشاره کرد و گفت
– بخور سرد میشه … میبرمت اینجوری خیال خودم راحت تره
خیره شدم به چائیم وزیر لب گفتم مرسی
امیر پرسید
– با سام میخوای چکار کنی ؟ صبح حالش جا بیاد حتما میاد دنبالت
– باید اول با بابام صحبت کنم …
– من راجب بابات نجویا شدم … خودت میخوای باهاش چکار کنی ؟
امیر :::::::::
ترنم سرشو بار دیگر قد بلند کرد و ناخداگا بار دیگر نگاهم تو کل صورتش چرخید
وقتی سرشو پائین مینداخت میل عجیبی داشتم که چونه اش رو بگیرمو سرشو
کشیده کنم
چشم دوختن به صورتش … حتی وقتی تو این شرایط بود هم برام لذت بخش بود
چرا ؟ شاید اثر مشروب بود
با اینکه زیاد نخورده بودم اما حالم مثل همیشه نبود
نگاهم رو لب های ترنم ثابت شد
شونه های ظریفش و بدن سفیدش با اون چند جای کبود که چند لحظه پیش مشاهده کردم
از ذهنم بیرون نمی رفت
هرچند چیز زیادی ندیده بودم
ولی همون هم حس متفاوتی تو وجودم بیدار کرده بود .
شهوت نبود … یه جور تعصب عجیب بود برای محافظتش …
محافظت از کسی که اگه واقع بین بودم هیچ ربطی به من نداشت …

شهوت نبود … یه جور تعصب عجیب بود برای محافظتش …
محافظت از کسی که اگه واقع بین بودم هیچ ربطی به من نداشت …
لب هاش تکون خورد و بلاخره اضافه کرد
– نمیدونم باید چکار کنم ؟
نگاهمو به اجبار از رو لب هاش برداشتم و به نگاه هاش خیره شدم
– چیو نمیدونی ؟ نمیدونی که باهاش ادامه بدی یا نه ؟
ناخداگاه این جمله رو با عصبانیت و خشم گفتم
کسی که باهاش این کارو کرده تکلیفش روشنه !
اما میگه نمیدونم ؟! این یعنی خود حماقت
ترنم تند بیان کرد
– نه … مسلمه نمی خوام باهاش ادامه بدم … منظورم اینه … چطور باید
باهاش بخورد کنم تا … ام … نمیخوام شراکت بابام و پدر سام بهم بخوره
درسته از اینکه اضافه کرد نمیخواد ادامه بده حسم بهتر شد ولی باز هم عصبیتم کم
نشد
تکیه دادم به صندلیم و اظهار کردم
– شراکت یه مسئله کاریه … مطمئن باش اگه میتمایل داشت با جواب رد تو بهم
بخوره … تا حالا صد بار بهم خورده بود
دوباره نگاهشو ازم گراهی شدو سرشو پائین انداخت
لعنتی … منو نگاه کن …
لیوان پائی رو بین دستاش چرخوند و گفت
– همش همین نیست …زندگی من به‌شدت پیچیده تره …

ناخداگاه پوزخند زدم . از نظر من هیچ پیجیدگی قلبیل نمیشد که ترنم بخواد به
اجبار سام رو تحمل کنه
ولی خاموشی کردم . نمیخواستم با خشمگینتم بترسونمش …
نمیدونم چرا انقد عصبانی شده بودم
متوجه پوزخندم شد و گفت
– شاید واقعا خنده دار باشه … اما من نمیتونم بدون در نظر گرفتن همه جوانب
حرکت کردار کنم … من نمیخوام پدرمو تو دردسر بیشتر از این بندازم
اینبار دیگه از کوره در راهی شدم و اضافه کردم
– پدرتو تو دردسر بندازی ؟ میدونی چقدر حراهی شد احمقانه است ؟ اون پدر توئه
… قبل از اینکه همسر اون زن بشه پدر تو بود … پس قبل از اینکه بخواد
قاما به اون زن بده باید تورو در نظر میگحرکت کرد … اون مسئول حیات و
خوشبختیه توئه … مثل هر پدری … حالا زیرا مادرت فوت شده و پدرت
مجدداً ازدواج کرده قلبیل نمیشه تو از حقت بگذری …
ترنمو سرشو کشیده کرده بود و خیره به من بود
شوک و تعجب تو نگاهش موج میزد . ولی واقعا از کوره در راهی شده بودم
کلافه ادامه دادم
– فکر میکنی داری نقشه دختر خوب رو برای پدرت بازی میکنی ؟ اما از
نظر من با ناضافه کردن واقعیت راجب سام و حست واقعیت بهش به پدرت در واقع
داری نقش یه دختر احمق رو بازی میکنی …

کلافه ادامه دادم
– فکر میکنی داری نقشه دختر خوب رو برای پدرت بازی میکنی ؟ ولی از
نظر من با نبیان کردن واقعیت راجب سام و حست واقعیت بهش به پدرت در واقع
داری نقش یه دختر احمق رو بازی میکنی …
از این حرفم دیده هاش گرد شد و اخم کرد
– تو هیچی راجب حیات من نمیدونی
قد بلند شدمو اظهار کردم
– آره … نمیدونم و نمیخوام هم بدونم … به گول زدن خودت ادامه بده دختر
خوب …

به سمت اتاقم حرکت کردم
بیشتر از این میموندم بدتر از کوره در میحرکت کردم
من به این کار ها میاظهار کردم حماقت … هر بار که از حقت بگذری حماقت کردی
… حماقت …
مهم نیست برای چه کسی یا بخاطر چه چیزی از حقت گذشتی …
کارت حماقته و دیر یا زود میفهمی …
ترنم :::::::::::
از خشمگینت کف دست هامو چنان مشت کرده بودم که انگشتام سر شده بود
با راهی شدن امیر نفسمو با حرص بیرون دادم و تکیه دادم به صنقلبیم
اون هیچی از زیستن من نمیدونه .
درسته من سام رو نمیخوام و هیچ رقمه زیر بار نمیرم …
اما این دلیل نمیشه گند بزنم به کار و زندگی پدرم
درسته با بابا خیلی صمیمی نیستم
اما دوستش دارم . نمیخوام اذیت شه …
نمیخوام الهام بیشتر از این اذیتش کنه
یا تو کار به مشکل بخوره …
چایمو که دیگه به‌شدت هم داغ نبود یه نفس خوردم و بلند شدم
پسره از خود راضی مغرور
تو چی میدونی که بقیه رو قضاوت میکنی ؟ خودت احمقی …
وارد اتاق خواب شدم و سعی کردم جا لباسی رو جا به جا کنم و در رو ببندم
اما لعنتی سنگ پائینش انقدر سنگن بود تکون نمیخورد .
کلافه به سمت تخت رفتم و گوشیمو چک کردم
پیامم به بابا هنوز نرسیده بود
از سام هم خوشامگاهختانه خبری نبود
زیر پتو کز کردم و سعی کردم بخوابم. تو خونه یه مرد غریبه … با اتاقی که
درش بسته نمیشه … حتما هم باید بخوابی …
از امیر خشمگین بودم

زیر پتو کز کردم و سعی کردم بخوابم. تو خونه یه مرد غریبه … با اتاقی که
درش بسته نمیشه … حتما هم باید بخوابی …
از امیر خشمگین بودم
ولی نمیدونم حالت صورتش …حرکت دیده هاش رو صورتم … مکثش رو لب
هام و …داغی کف دستش …
چرا مدام مثل فیلم تو سرم تکرار میشد .
ساعتو رو شیش کوک کردم که اگه خوابم برد طبق عادت زیاد نخوابم .
به در اتاق و نور کم سو چراغ خواب راهرو خیره شدم کم کم خوابم برد .
با صدای زنگ گوشیم به زور بیدار شدم
کوفته و خسته بودم
حس میکردم سرما خوردن . بدنم بیش از حد داغ بود
به زور قرار گرفتم رو تخت که امیر با موهای خیس و حوله دور سرش از جلو
اتاق رد شد
با مشاهده کردن من برگشت عقب و خیره نگاهم کرد
– چه زود بیدار شدی…

نمیدونستم چه سر و وضعی دارم . آوام به زور در اومد و اظهار کردم
– برم دیگه …
ابروهاشو بالا انداخت و چیزی نبیان کرد
سری تکون داد و رد شد .
قد بلند بیان کرد
– بیا پس صبحانه بخوریم بریم … هرچند شک دارم صبح جمعه کلید سازی به
این زودی بار باشه .
کوفته کشیده شدمو تختو مرتب کردم
خوشبختانه لباس هام خشک شده بود
اول راهی شدم سرویس و بعد برگشتم پشت در کمد لباسمو عوض کردم . آماده رفتم
سمت آشپزخونه که مشاهده کردم امیر هم آماده جای گرفته پشت میز.
یه تیشرت مشکی پوشیده بود که چشم هاشو تیره تر نشون میداد . با شلوار
جین تیره .
اامان بار بود با این تیپ میمتوجه شدمش … انگار جوون تر به نظر میرسید
نگاهش تو نگاهم گره خورد و تبسم معنی داری زد
انگار متوجه شده بود تیپشو چک کردم . سرمو انداختم پائین و نشستم سر میز
. برام چائی گذاشته بود . نون پنیر و گرده . مربا و عسل …. صبحانه کاملی
بود خونه یه پسر مجرد

تشکر کردم و به زور چندتا لقمه خوردم . امیر آروم پرسید
– حالت خوبه ؟ صورتت گل انداخته … انگار تب داری
کف دستای یخمو به صورتم که داشت میسوخت زدم و اظهار کردم
– فکر کنم یکم سرما خوردم … بخاطر بارون دیشامگاه …
سر تکون داد و اظهار کرد
– میخوای بریم دکتر ؟
سریع و هول گفتم نه …. با این حرکتم بار دیگر ابروهاش بالا پرید و دقیق نگاهم
کرد
سر تکون داد و اظهار کرد

– میخوای بریم دکتر ؟
سریع و هول اضافه کردم نه …. با این حرکتم دوباره ابروهاش بالا پرید و دقیق نگاهم
کرد
من فقط میخواستم زودتر از امیر دور شم . نمیتونستم با وجودش تمرکز کنم .
حتی وقتی نگاهش نمیکردم هم دیده هاش تو ذهنم بود
سری تکون داد و گفت
– باشه هر جور راحتی …
مشغول صبحانه اش شد و منم به زور چندتا لقمه خودم . بلند شدم ظرفمو جمع
کردم . امیر هم کشیده شد و بیان کرد
– بذار تو سینک فقط . اومدم میچینم تو ماشین .
به سمت در رفت و منم به‌سرعت پشت سرش رفتم .
تو سکوت به سمت خونه ما میرفتیم . نزدیک شدیم جویا شد
– کلید سازی این اطراف بلدی یا از مغازه ها بپرسم ؟
– بقلبم … از این سمت بریم …
– کلید داخلو داری ؟
– آره … اون رو یه دونه یدک تو حیاط گذاشتیم…

– خوبه …
امیر اینو بیان کردو راه افتاد … قبلا هم پشت در مونده بودم . برای همین میدونستم
کجاست . سکوت بینمون سنگین نبود.
البته این نظر شخصی من بود . جلوی کلید سازی از حرکت ایستاد . مغازه تعطیل بود .
اما شماره اش رو در مغازه بود.
موبایلمو بیرون آوردم شماره رو بگیرم که امیر گفت
– من زنگی میزنم .
شماره گرفت و منتظر موند . مغازه دار که جواب داد امیر بسیار راحت آدرس
خونه مارو از حفظ داد به طرف و مسیر افتاد .
انتظار نداشتم یه بار اونم تو شب بیاد ولی تا پلاک خونمون رو حفظ باشه .
ما زودتر از کلید ساز رسیدیم و امیر گفت
– سام الاناست که بیدار شه زنگ بزنه … برای من فرقی نداره بدونه شامگاه
خونه من بودی … اما اگه نمیخوای بدونه بهتره حرفمون یکی باشه
واقعا نمیدونستم چه کاری درسته . اما میترسیدم سام بعد از اینکه حرکت کردم خونه
امیر علیه ام استفاده کنه .
کی باورش میشه بری خونه یه مرد مجرد و بهت دست نزنه …

البته امیر کف دست زد… ولی نه اون دست …
نفسمو کلافه بیرون دادمو بیان کردم
– بهتره ندونه … میترسم سو استفاده کنه … فقط بگو منو رسوندی خونه …
سر تکون داد . ولی نگاهش انگار حرف داشت .
نگاهشو ازم گحرکت کردو خیره شد به خیابون . زیر لب بیان کردم
– معذرت میخوام خیلی زحمت…
یهو به‌شدت جدی و محکم گفت
– بس کن ترنم … انقدر این حرفتو تکرار نکن … من این کارو برای آهستهش
اعصاب خودم کردم نه تو
جا خوردم و زیر لب به‌سرعت و بی اختیار اضافه کردم نگاه

یهو بسیار جدی و محکم گفت
– بس کن ترنم … انقدر این حراهی شدو تکرار نکن … من این کارو برای ساکتش
اعصاب خودم کردم نه تو
جا خوردم و زیر لب سریع و بی اختیار اظهار کردم دیده
ماشین کلید ساز همین لحظه رسید …
امیر بدون حرف دیگه ای پیاده شد و درو کوبید
ترکیب چندتا حس عجیب بودم. درک امیر و برخورداش برام سخت بود
ولی از طرفی … باهاش به‌شدت راحت بودم . بسیار راحت تر از به‌شدت های دیگه
…
شاید چراکه کلا خودش بود … هی نظرش و حرفش عوض نمیشد …
شایدم چون بی تعارف و بی پرده حرفشو میزد .
امیر منو به کلید ساز نشون داد و کارتشو هم بهش داد. خواستم از ماشین پیاده
شم ولی با اخم بهم فهموند بشینم سر جام .
یه لحظه خنده ام گرفته بود. مثل مرد های قدیمی بود این حرکتش . ولی خنده ام
رو خوردمو جای گرفتم. در خونه که باز شد و کلید ساز راهی شد بلاخره اجازه صادر
کرد پیاده شم .
بیرون در ایستادو وارد شدم

برگشتم سمتش اما نیمدونستم چی بگم که عصبی نشه مجدداً . فقط بیان کردم
– مرسی بخاطر همه چی .
سر تکون داد و بیان کرد
– کاری داشتی … کارتمو داری …
منم سر تکون دادم که برگشت سمت ماشین … ولی قبل از اینکه بره گفتم
– من یه دختر احمق نیستم امیر …
بدون اینکه برگرده سمتم اضافه کرد
– پس مثل یکی از اونا هم راهی شدار نکن …
به سمت ماشین رفت و سوار شد
با سر بهم اشاره کرد برم تو .
میخواستم بدرقه اش کنم اما گویا تا نمیحرکت کردم تو اونم نمیرفت
با سر اضافه کردم باشه و درو بستم . ولی پشت در ایستادم تا صوتی راهی شدن ماشینش اومد
.
حالا که تنهام … میشد اعتراف کنم نه ؟!
امیر برام جالب بود… دلبسته شدم بیشتر راجبش بدونم …
اما اون دوست دختر داشت و ظاهرا براش…

من فقط یه دختر احمق بودم …
امیر :::::::::::
من یه دختر احمق نیستم امیر …
امیر … اسمم رو برای اامان بار گفت …
چرا برام مهم بود ؟ دیشامگاه و بدن کبودش دوباره تو ذهنم اومد .

امیر :::::::::::
من یه دختر احمق نیستم امیر …
امیر … اسمم رو برای اامان بار گفت …
چرا برام مهم بود ؟ دیشامگاه و بدن کبودش دوباره تو ذهنم اومد .
دوست داشتم حرصمو رو سام خالی کنم … اما اینجوری میدرک کرد قضیه چی
بوده …
هرچند برا من مهم نبود بفهمه ولی بخاطر ترنم محبور بودم برو خودم نیارم …
شاید اینبار حق داشت که تمایل داشت سام نفهمه دیشامگاه خونه من بود …
اگه میدرک کرد با اخلاق سام هر چیزی ممکن بود …
کلافه کوبیدم رو فرمون
ولی حتی قلبیلی این کلافگیمو هم نمیدونستم . در باز شد و ترنم تو خونه است.
کار من تموم شده و تازه ساعت ده صبحه .
باید خرسند باشم باقی روز برا منه .
اما یه چیزی نمیذاشت اعصابم آروم باشه … نمیدونستم چی و چرا …
کنار خیابون پارک کردمو سرمو به صنقلبی تکیه دادم
چش هامو بستم و کف دستمو رو چشم هام گذاشتم
لعنت به تو سام … چرا این دخترو وارد حیاتم کردی …
سام :::::::::::

با درد بدی تو سرم بیدار شدم . همه تنم کوفت بود
به زور قد بلند شدم . نصفه نیمه رو تخت خوابیده بودم و یکم طول کشید تا مغزم
جواب بده چی شده بود
دیشب … مهمونی … ترنم …
اومدم اینجا که باهاش خوش بگذرونم . مقاومت کرد … رو تنش بودم …
یاد بدن نرم و سفیدش افتادم و تبسم رو لبم قرار گرفت …
اما بقیه اش یادم نمی اومد …
چی شد بعدش ؟ پشت سرمو کف دست کشیدم و درد تو سرم پیچید
سرم چی شده بود ؟!
پا شدمو از اتاق زدم بیرون . همه جا آشفته بود
بچه ها رو کاناپه ها ولو بودن . چند نفر مثل من بیدار بودن تو آشپزخونه
پیمان با مشاهده کردنم خندید و گفت
– به به میزبان … اول از همه کله پا شدی ها …
– اصلا نمتوجه شدم چی شد
– ما هم نمتوجه شدیم چی شد … یهو تو و امیر و ترنم غیب شدین

انگار آب یخ ریختن رو سرم . امیر و ترنم … گوشیمو بیرون آوردمو چک
کردم . آخرین تماس از امیر به من بود
ساعت ۱۰ بود … شماره امیر رو گرفتم و به سمت در رفتم

انگار آب یخ ریختن رو سرم . امیر و ترنم … گوشیمو بیرون آوردمو چک
کردم . آخرین تماس دیشامگاه از امیر به من بود .
الان ساعت ۱۰ صبح بود …
نه ترنم پیام داده بود نه امیر…
شماره امیر رو گحرکت کردم و به سمت در حرکت کردم
باید هوای خنک میخورد به سرم تا حالم جا بیاد …
دیشب امیر چه غلطی کرده …

ترنم ::::::::::::
یه کلید یدک زیر گلدون رو پله ها بود
با اون وارد خونه شدم و به سمت اتاقم حرکت کردم
اامان کاری که کردم دوش گرفتم .
سرم داغ بود و یکم سرگیجه داشتم
ولی دوش گراهی شدن ضروری بود .
هنوز حس میکردم رد لب های سام رو تنمه
تو آینه حمام به خودم و بدنم خیره شدم
تازه میمشاهده کردم دیشامگاه امیر چی متوجه شده
نگاهش وقتی رو تنم چرخید از ذهنم پاک نمیشد
انگار یه دسته پروانه تو قلبم حرکت کردن و داغ تر شدم
با مشاهده کردن این کبودیا خشمگین شد …
چرا عصبیتش برام مهمه …
چرا حس خوبی بهم میده …
نگاهمو از آینه گراهی شدم و گفتم

– بس که احمقی ترنم
یهو خشکم زد . واقعا احمقم ؟ نکنه حق با امیره ؟
نکنه دارم از حقم میگذرم ؟
دوش آبو باز کردم و خیره شدم به رد آب …
منم تو این زندگی حق دارم ! نباید از حقم بگذرم .
اما چطور میتونم هم به حقم برسم هم برای بابا دردسر درست نکنم ؟!
امیر ::::::::::
با زنگ موبایلم دیده هامو باز کردم .
ده دقیقه بود کنار خیابون زده بودم کنار و به ترنم فکر میکردم .