انگار برق هزار ولت بهم وصل کردن.
بازوهام و گراهی شد و کامل پرت شدم روش و موهام توی صورتش ریخت.
لبش و از لبم جدا کرد و نفس کشداری کشید…
خواستم بلند بشم که اجازه نداد.در آغوشم کشید و کف دستشو دورم حلقه کرد و بیان کرد
_به جای اینکه بشینی اونجا منو دید بزنی اینجا بمون که خوابم ببره!
چیزی نبیان کردم. سرش و بین گردنم برد و پنج دقیقه ای خوابش برد..
تبسم زدم و چشمامو بستم. خوابم نمیومد اما میخواستم تا بیدار شدنش از وجودش لذت ببرم.
* * * *
خیره نگاهش کردم که دکمههای پیمسیرنش و بست و کف دستش و به سمتم دراز کرد!
کف دستشو گحرکت کردم و قد بلند شدم. موهام و نوازش کرد تا مرتب بشه.فشاری به کف دستم داد و از اتاق بیرون حرکت کردیم.
سنگینی نگاه اکثرا خجالت زدم کرد و میل داشتم دستم و بیرون بکشم که محکم تر فشارش داد.
قرار گرفتیم که عمه اظهار کرد
_یه ساعته رفتین تو اون اتاق پسرم.نامزد کردی نباید از جمع دور بشی که!
سریع جواب دادم
_آرمان خسته بود خوابید عمه منم همون جا نشستم تا بیدار بشه!
معنادار نگاهم کرد.
نگاهم سمت ماکان کشیده شد. داشتم از کنجکاوی می مردم تا بفهمم عاشق کی شده آخه ماکان از اون پسرایی بود که به هیچ کس محل نمیذاشت حالا…
با آوای عصبی آرمان بیخ گوشم به خودم اومدم
_هر چه قدر که نگاش کنی فایده ای نداره.حالا که زن من شدی اونو از سرت بیرون کن!
نگاهش کردم و گفتم
_چرا اون وقت؟
با فک قفل شده ای اظهار کرد
_چون اونی که تو تب عشقش داری میسوزی دوست نداره.
لب هامو روی هم فشردم و اظهار کردم
_میدونم
اخماش بیشتر در هم حرکت کرد.سرمو پایین انداختم و لب هام آویزون شد.
قلبم آرمان و میخواست.دلم میتمایل داشت بچسبم بهش و از گردنش آویزون بشم و انقدر بوسش کنم که اونم عاشقم بشه.
به یاد بوسهی توی اتاق لبخندی روی لبم قرار گرفت.سرمو قد بلند کردم و متوجه شدم ماکان با ابروی بالا پریده نگاهم میکنم.
با اشارهی سر جویا شد چی شده؟که همونطور جواب دادم هیچی!
آرمان از جاش بلند شد و گفت
_من با اجازه تون مرخص بشم.. یه مریض اورژانسی داریم که حتما باید برم.
اخمام راهی شد تو هم… کاملا معلوم بود مریض نداره و داره دروغ میگه. لابد دوست دخترش بهش پیام داده.
صوتی اعتراض همه کشیده شد و من فقط با اخم نگاهش کردم.
کور خوندی آرمان خان!
بلند شدم و گفتم
_پس منم باهات میام. هر چی باشه دانشجوی پزشکیم میام با محیط بیمارستان بیشتر آشنا بشم.
معنادار نگام کرد و بیان کرد
_نیازی نیست عزیزم.
با تبسم موذیانه بیان کردم
_چرا مزاحمتم؟
_نه اما صبح کلاس داری من ممکنه کارم طول بکشه خسته میشی.
با لبخند گفتم
_نه عزیزم من با تو خسته نمیشم..
سر تکون داد و اظهار کرد
_باشه حاضر شو.
نیشم وا شد. پریدم توی اتاق.آرمان هم به بهانه ی برداشتن کتش پشت سرم اومد و اضافه کرد
_من بیمارستان نمیرم سوگل!
بر گشتم سمتش و خیره نگاهش کردم که پرو اضافه کرد
_میرم خونه…این طوری بیان کردم تا فرار کنم.تو بمون همینجا…
دلخور سر تکون دادم. معلومه دلش نمیمیل داشت من مزاحم خلوتش با دوست دخترش بشم.
خواستم از اتاق برم که کف دستش و جلوم گرفت و متوقفم کرد.
بدجور قلبم شکسته بود. از اینکه میدیدم داره بهم خیانت میکنه اما نمی تونستم حرفی بزنم از خودم حالم به هم میخورد.
دستش و زیر چونم زد و سرمو قد بلند کرد.
بغض کرده لب هامو جمع کردم و گفتم
_منو چرا گول میزنی دیگه؟بگو با دوست دخترمم مزاحم نمیخوام.
ابرو بالا انداخت و بیان کرد
_اوکی با دوست دخترمم مزاحم نمیخوام.
اگه ده تا سیلی بهم میزد انقدر قلبم نمیشکست.
لبهام و روی هم فشردم تا اشکم در نیاد.. بی حرف خواستم از کنارش رد بشم که جلومو گرفت.
بدون نگاه کردن به دیدهاش گفتم
_برو کنار.
کنار نرفت و بیان کرد
_دارم میرم تا جادهت برای حرف زدن با محبتت باز بشه. چرا ناراحتی؟
نگاهش کردم و گفتم
_غمگین نیستم. کار خوبی می کنی میری منم میتونم با خیال راحت با ماکان باشم.خدا رو چه دیدی؟شاید اونم عاشقم باشه.
قیافش مثل شمر شد. طوری اخماش رفت در هم که خواستم از مهلکه فرار کنم که محکم هلم داد.
خوردم به دیوار و بیان کردم
_چته وحشی؟
جلو اومد و بیان کرد
_خیانت کردن آسونه واست نه؟اینکه شوهر داشته باشی بچسبی به اون.
سر تکون دادم و با حرص گفتم
_آره مگه برای تو آسون نیست؟برای منم آسونه…ماکان باهام جاده بیاد تو تختشم م…
حرفم تموم نشده چنان سیلی خوردم که برق از سرم پرید.
با خشم نگاهم کرد… کف دستم و روی گونه م گذاشتم و متوجه ی خون لبم شدم.
هلش دادم عقب و از اتاق راهی شدم بیرون…
اامان نفر مولین متوجه ی حالم شد. از جاش پرید و با نگرانی گفتم
_خدا مرگم بده چی شده؟
با این حرف بابام نگام کرد و با مشاهده کردن صورتم مثل برق از جاش پرید و به سمتم اومد.
دستش و روی گونه م گذاشت که صورتم در هم راهی شد.
با عصبیت اظهار کرد
_کار آرمانه؟
جوابی ندادم.به سمت اتاق رفت و عربده زد
_مرتیکه من دختر دست گلم و دادم کف دست تو تا بزنیش؟
شتابزده پشت سرش راهی شدم. متوجه شدم مشتش و قد بلند کرد تا بزنه توی صورت آرمان که شتابزده پریدم جلوش و گفتم
_تقصیر خودم بود بابا عصبیش کردم.
بابا با عصبانیت داد زد
_حق نداشتی کف دست رو دختر من بلند کنی. من این دختر و با کتک بزرگ نکردم که حالا از راه نرسیده سیلی به گوشش بزنی!
آرمان آروم جواب داد
_حق با شماست دایی جان. اشتباه من بود.
بابا یک قدم عقب حرکت کرد و بیان کرد
_برو هر جا میتمایل داشتی بری پسر جان دیدهم بهت نیوفته.بعدش راجع تو و سوگول تصمیم میگیرم.
آرمان با شرمندگی اضافه کرد
_میشه قبل رفتن با سوگل حرف…
بابا حتی اجازه نداد حرفش تموم بشه:
_که یه سیلی دیگه بزنی این ور گوشش؟
نگاه به آرمان کردم که با مضطربی به گونه م زل زده بود.
از جلوش کنار رفتم و سرسنگین اضافه کردم:
_حق با بابامه! به نظرم تو برو کار واجبت دیر نشه.
میل داشت حرفی بزنه که پشیمون شد و بدون برداشتن کتش از خونه زد بیرون!
* * * * * *
با احتیاط درو باز کردم. دیشامگاه آرمان تمام شامگاه رو جلوی خونمون بود و یه لحظه هم نراهی شد.
نمیدونستم الان راهی شده یا نه زیرا ماشینش و نمتوجه شدم.
نگاهی به دو طرف کوچه انداختم و وقتی ندیدمش نفس راحتی کشیدم و بیرون اومدم.
کور خوندی آرمان خان اگه فکر کردی با این کارات می بخشمت!
با بوق ماشین کنارم ایستادم و متوجه شدمش!
از ماشین پیاده شد و بیان کرد
_میشه سوار بشی؟
اخم کردم و اظهار کردم
_با اتوبوس میرم.
یه قدم نحرکت کرده بودم که جلومو گراهی شد.
نگاهش و به لب پاره شدم انداخت و اضافه کرد
_بیشتر از این عذابم نده سوگل سوار شو.
🌹🍂🌹🍂🌹
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن