این زیبا بود که اینطور تعارف کرد و نگاه متعجب من برگشت سمتش
حاج خانومم انگار بدش نیومده ها اما الکی و بهشدت بی میل تعارفشو رد کرد
_نه مادر مزاحم شما نمیشم…..شما هم راحت باشید تو خونه تون…..
_مزاحم چیه خونه ی خودتونه…. من و مهسا تو اون اتاق آخریه میخوابیم شما هم اتاق خودتون….
تبسمی که رو لبای حاج خانوم جای گرفت میاضافه کرد دعوت دلربا رو با فراق بال قبول کرده
خب حقم دارن
هم حاج خانوم از تنهایی در میاد
هم قشنگ با کسی که جای مادرش اومده دمخور میشه و دلتنگیاشو باهاش پر کنه بود ….
خدایا بزرگیتو شکر دو نفر با دوتا نقطه ی کور زندگیشون به هم وصل شدن تا درمون درد هم باشن…..
_پس به نیما زنگ بزنم بگم قرصام و بیاره….
ذوقش عین بچه ها بود و با مزه
منم پیش کف دستی میوه هارو جمع کردم دلربا هم کمک کرد وتو آشپزخونه خانوم کف دست به اسکاج شد
سرم و خم کردم و کنار گوشش پچ زدم
_میگم خوبه ناراحت بودی و نگهش داشتی شامگاه….
ترسیده شونه هاش پرید هوا
_واااش…مرض…
برگشت و یه نگاه به پشت سرم انداخت
_زن خوبیه….اونم تنهاست ما هم تنهاییم بمونه دیگه چی میشه مگه؟؟
فقط میتمایل داشتم قهقه بزنم وقتی مراقب بود بی هوا نیاد تو و صوتمو بشنوه
چون زیبا اصلا براش این چیزا مهم نیست رک و راست حرفاشو میزنه
_منکه از اول حرفی نداشتم خانم شما غر میزدی….
*
_زحمت مولین با شما دیگه….
_خیالتون راحت…
از همون راهروی جلوی در داروها رو بهم داد هر چی ام گفتم دیگه نیومد داخل اما نمیدونم منتظر چی بود که بالاخره زبون باز کرد
_ راستش از اون شبی که باهم حرکت کردیم رستوران و تو اضافه کردی پیداش میکنی….میتمایل داشتم ازت بپرسم که….کی رو پیدا میکنی یا اصلا برای چی میخوای بری ایتالیا….البته شاید فکر کنی فوضاماه که هست….
لبخند زد و منم به خنده انداخت
پس بالاخره پرسید
هر چند دیگه قایم کردنی نیست
_اما تو یه بار بهم بیان کردی کسی رو نداری غیر از برادرت پس اون کیه…..
_پسرم رو گفتم…..به یادگار پیدا کردن اون راضی شدم از فربد شکایت کنم چراکه برای حرکت کردن به اونجا پول لازم دارم…..
نمیدونم نگاهش یه جوری شد پر از سوال
_پسر خودت؟مگه تو بچه داشتی؟؟
_آره….
گیج تر و این دفعه با اخم ازم پرسید
_من نمیفهمم چی میگی…..مگه تو ۴ سال زندان نبودی؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن