در رو با ریموت باز کرد و ماشین رو بسیار بهسرعت برد داخل.
با اینکه بهم اطمینان داده بود خدمتکارهار مرخصی هستن و خواهرش سفر و مادرش به یه مهمونی خارج از شهر راهی شده ولی من بازهم مضطرب بودم.
بسیار زیاد!
اصلا نمدرک کردم چرا اون با داشتن اینهمه ملک ترجیح میداد اینجا بمونه و حتی واسه خوش گذرونی هم از همین جا استفاده بکنه که حتی بقول خودش با اونهمه جلال و جبروت، مورد شماتت پدرش قرار بگیره!
در رو باز کردم و حین پیاده شدن غرولند کنان گفتم:
-آخه چرا اینجا !؟ چرا وقتی اونهمه خونه داری قفلی زدی رو اینجا !؟ اگه مامانت سر برسه…اگه مثل دفعه قبل خدمتکارتون بی خبر بیاد
اگه دکتر …
درو محکم بست و با صورتی درهم اظهار کرد:
-اههه! بس مروا…چقدر اگه تاگه میکنی! زدی رو موج منفیااا…وقتی من بهت میگم قرار نیست بیان یعنی هیچکدوم نمیان!
حالا دیگه میل خودته یا میای داخل یا همونجا بمون غر بزن…انتخاب باخودته!
از حرکت ایستادم و اون رو که داشتم ازم دور تر و دورتر میشد تماشا کردم.
گمونم بیمسیر نمیگفت!
خب مرض نداشت منو بکشونه اینجا اگه مطمئن نبود قراره کسی بیاد.
تبسم عریضی زدم و بدو بدو خودمو بهش رسوندم و از پشت پریدم رو کمرش و کف دست و پاهامو دورش حلقه کردم و بیان کردم:
-ااما رو انتخاب میکنم پدرسگ عزیزم!
اصلا اگه بابات و مولینت هم سر رسیدن چه بهتر!
اونوقت مجبوری منو بگیری
تو گلو لبخند زد و با گرفتن پاهام سعی کرد تو همون حالت که روی کمرش بودم نگه ام داره و همزمان اظهار کرد:
-من از اون بزن در رو ها هستم پس دل خوش نکن…
ریز خندیدم و یه ضربه ی آروم به کمرش زدم و اظهار کردم:
-خبیث!
پشت سرش وارد اتاق شدم.
اون به سمت تخت رفت و باخستگی روش ولو شد و من با درآوردن مقنعه و زمین انداختن کوله ام،یه راست سمت پنجره راهی شدم.
قسمتی از پرده ی ضخیمی که جنسش از مخمل لطیفی بود رو کنار نگه داشتم و به ویوی پیش روم خیره شدم و هموقت اضافه کردم:
-از اینجا بیرون نگاه کردن رو بسیار دوست دارم
اما شرط میبندم بهترین ویوی اتاق این خونه رو مائده داره!
اول صوتی تکراری فندک سیگارش به گوشم رسید و بعدهم آوای خودش:
– دخترا همیشه واسه این چیزا زورشون بیشتره!
ولی اتاق اتاقه…چه فرقی داره! واسه کِپیدنه دیگه!
پرده رو رها کردم و همونطور که دکمه های لباس تنم رو یکی یکی باز میکردم اضافه کردم:
-موافق نیستم! بودن توی یه اتاق خوب با یه پنجره و یه ویوی دلباز حال آدمو جا میاره!
اونوقته که اتاقت میشه وطنت! غارت…یا مثلا محل کثافت کاری هات! مثل تو که خدا میدونه تاحالا چند تا دخترو آوردی اینجا!
چشمک که زدم،هم خودش خندید و هم خودم…
دودغلیظ سیگار رو فوت کرد بیرون و بعد پرسید:
-کار و بار بابات چطوره ؟!
مانتوم رو از تن درآوردم و انداختم رو دسته ی صنقلبی کنار پنجره و درحالی که به سمتش میرفتم، جواب دادم:
-خوبه! صبح ها خودش اونجاست عصرها مرتضی!
ولی مولین میگه تا مرتضی هست دخلشون بیشتر و مشتری ها هم بیشترن!
زبون بازه دیگه…
مولین میگه کسی اونورا پیداش بشه چیزی هم که نخواد مرتضی یه کاری میکنه دست خالی نره…
همیشه عشق کاسبی داشت.
ولش کنی مدرسه رو ول میکنه از صبح تا شامگاه اونجا می مونه!
نگاهش رو دوخت به سقف.
دستش رو بالا گرفت و بعد از اینکه از سیگارش کام عمیقی گرفت اضافه کرد:
-مرتضی رو دوست دارم.
مرتضی رو خیلی دوست دارم چراکه منو یاد خودم میندازه…یاد نوجوونی های خودم…
قدم زنان بهش نزدیک و نزدیک تر شدم و هموقت اضافه کردم:
-مرتضی هم تورو خیلی دوست داره…البته…دقیقا از وقتی که اون روز نشوندیش پشت فرمون شد شیفته و خاطرخواهت!
نگاهش هنوز خیره به سقف بود و سیگارش هنوز لای انگشتهاش.
بعد از یه مکث و سووت طولانی در حالی که انگار کلا توی عالم دیگه ای باشه گفت:
-زیر بال و پرشو میگیرم…
میارمش وردست خودم چم و خم کار بیاد کف دستش.
بزرگتر که بشه وارد بازار کارش میکنم.
میارمش تو بازار خرید و فروش ماشین و زمین و طلا!
میکشونمش بالا…جربزه و جنمشو داره…میدونم که داره!
گیراییش بالاست و خودشم تیزه!
خوب چیزی ازش در میاد!
مطمئنم…
چه نقشه هایی واسه مرتضی توی سر که نداشت!
تبسم زدم و و روی رون هاش جای گرفتم و پاهامو دو طرف پاهاش قرار دادم.
کف کف دستهامو رو سینه ستبرش گذاشتم و سؤال کردم:
-خب چرا این نقشه هارو واسه پسر خودت نمیکشی؟
چرا من حامله نشمو یه پسر نیارم که چم و خم کارهاتو به اون یاد ندی !؟
این بیشتر یه شوخی بود.
نمیدونم…
شاید هم نبود ولی در هر صورت اون جدیش گرفت و با زدن یه پوزخند گفت:
-هه! بچه…علی الحساب تنها چیزی که نمیخوام یه توله است!
به آرومی خم شدم روی تنش و فاصله ی صورتم با صورتش رو به صفر رسوندم.
پیشونیم رو چسبوندم به پیشونیش و سؤال کردم:
-حتی از من !؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن