با اسم حلیمه خانوم اخم هایم درهم شد.
مخصوصا جلوی مولین بیان کرد…!
من ساکت شدم زیرا یا گوش دادن اسم ان زن حالم بد شد.
ولی مولین دیدهانش باریک شد و نگاهی بین من و سایه رد و بدل کرد.
-ماجرا چیه…؟!
سایه سکوت کرد و مولین نگاهش روی من زوم شد.
دوست نداشتم صحبتی در این باره بکنم و با حرص نگاه سایه کردم.
مامان این بار با جدیت نامم را آوا زد.
-رستا اون زن باز چیکارت کرده…؟!
نگاه در حدقه چرخاندم و سعی کردم گریه ام نگیرد.
-عمه فرشته جوابش رو داد یعنی یه جورایی از خونه بیرونش کرد.
صوتی متعجب سایه توجهم را جلب کرد
-دروغ میگی…؟! مگه عمه فرشته هم بلده کسی رو دعوا کنه…؟!
پشت نگاهی نازک کردم…
-هرچی باشه یادگار داداششم و مهمتر از اون زن شاخ شمشادش…!!!
مامان باز هم کف دست بردار نبود…
-هی دخترا طفره نرین و سعی نکنین منو بپیجونین که اگه حرف نزنین همین الان میرم خونه حاج یوسف…!!!
تهدیدش کارساز شد.
-حاج یوسف هم بنده خدا به خاطر کار خواهرش غمگین شد… ولی مولین ذات آدما رو نمیشه تغییر داد… این زن کلا نچسب و بیشعوره…!!!
-من به نچسب و بیشعور بودنش کار ندارم فقط می خوان بدونم چی گفته که فرشته و حاج یوسف این جور واکنشی نشون دادن…؟!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن