سایه انگار هنوز ملتفت نشده بود.
-باورم نمیشه تا این حد گنده باشه…!
ابرو بالا انداختم…
-صبر داشته باش عزیزم… آسیاب به نوبت…!
ابتدا نگاهم کرد و بعد با خنده کشیده شد و راهی شد.
انگار آنها هم روز خوبی را گذرانده بودند…
***
-بیا تو عزیزم… بیا مادر…. کجایی کم پیدا سری به ما نمیزنی…؟!
با تبسم نگاه عمه کردم که همواره محبتش شامل حالم می شد نه تنها من بلکه برای همه همینجور مهربان بود…
-ببخشید مزاحم شدم…!
اخم کرد.
-این چه حرفیه دختر… چه مزاحمتی…؟! تو عروس که نه دختر این خونه ای…!!! بیا داخل….
با تعارف عمه داخل راهی شدم ولی کاش نمی رفتم و یا متوجه شدن حلیمه خانوم به کل تمام حس خوشم پرید…
به رسم ادب سلام کردم که با پشت دیده نازک کردنی جوابم را داد.
خدا کند حداقل دخترش نباشد که نه ان عتیقه هم با ان قیافه نچسبش وارد پذیرایی شد…
با مشاهده کردنم نامحسوس اخم توی هم کشید.
نتوقف کردم و به دنبال عمه داخل آشپزخانه حرکت کردم و تا خواستم حرف بزنم که صوتی ان عتیقه نچسب سوهان روحم شد.
-زندایی جان دیگه کاری ندارین…؟!
سمتش برگشتم.
-نه کاری نیست، می تونی بری پیش مولینت بشینی…!!! می دونی که عمم دیگه پسر نداره که بخوای خودشیرین بازی دربیاری…!!!
#پست۶۱۱
بهش برخورد.. به جهنم…!!
اخم کرد.
-این چه حرفیه رستا جان…؟!
اصلا تحمل شنیدن آوایش را هم نداشتم.
-حقیقته…! حالا اگه میشه من و با مادرشوهرم تنها بزار…!
با دیدهانی پر اشک که از نفرت برق میزد نگاهم کرد و رفت…
عمه که تا ان موقع خودش را نشان نداده بود، جلو وارد شد…
-دخترم حرکت کردارت درست نبود…!
سری تکان دادم.
-اتفاقا درست بود عمه… اون جیزحی که من می بینم رو شما نمی بینی…!
جشن درشت کرد.
-تو چی می بینی…؟!
قاطعانه اضافه کردم: نمیزارم کسی دیده به شوهرم داشته باشه…!!!
عمه وا راهی شد.
-حالا این شاید قبلا امیدش به امیریل بود اما الان…
وسط حرفش پریدم.
-یه لاشخور همواره دنبال غذای بقیه اس…!!! منتظر فرصته…!!!
لب گزید.
-والا من نمی فهمم چی میگی…؟!
اخم کردم…
-حلیمه خانوم و دخترش چرا همیشگی باید اینجا باشن…؟!
#پست۶۱۲
عمه کف دست از کارش کشید.
جدی نگاهم کرد.
-به نظرم دیگه زیادی بدبین شدی دخترم…؟!
دست خودم نبود که داشتم از خشم می ترکیدم.
-بدبینم کردن عمه… کف دست خودم نیس…!
-چی مشاهده کردی مادر که این حرف رو میزنی…؟!
دست مشت کردم.
-به مشاهده کردن نیست عمه…. زیادی معلومه…!!!
حلو رسید و لیوان آبی ریخت و به کف دستم داد.
-یهتره این ای رو بخوری تا یکم اروم شی…!
اب را خوردم تا کنی از داغی ام کم شود ولی نشد.
کنار عمه بودن هم چیزی در نمی آمد جز کار….
بیرون راهی شدم که توی سالن ان مادر و دختر را مشاهده کردم که سر توی هم کرده و خدا می اطلاع داشت چه نقشه ای داششتابزده برایم می ریخسریع…!
بی آنکه توجهی کنم سمت مبل تک نفره حرکت کرده و قرار گرفتم…
سرم توی گوشی ام بود که سنگینی نگاهی را خس کردم.
برگشتم و با دیدن نگاه مادر و دختر تمایل داشتم نگاه بگیرم که صدای حلیمه خانوم نگذاشت.
-به خیالت الآن خوشبختی…؟! تو به درد امیریل من نمی خوری…!!!
زنگ جادوگر سعی داشت عصبی ام کند.
-لابد دختر عتیقت به دردش می خورد…؟!
چشمان مادر و دختر درشت شد که صوتی حلیمه خانون قد بلند شد.
-تو چی اضافه کردی…؟!
برای سوزاندن بیشترش ملایم لب زدم.
-چقدر آدم باید بی ارزش و حقیر باشه که بخواد دخترش رو به زور قالب کنه البته از شما جادوگرا هرچی بگی برمیاد…!!!
#پست۶۱۳
حلیمه خانوم کم مانده بود از حرص سکته را بزند.
نفس نفس میزد و دیدهانش به رنگ خون شد.
مونا هراسان سمت مادرش نیم نگاهی انداخت و سپس با حرص نگاهش را به من داد.
-می تونی ساکت شی رستا…؟!
من هم خشم وجودم کم که نه اما سعی در کنترلش داشتم.
-بهتره این توصیه رو به مادرت بکنی…!
چشمان مونا تا آخرین حد درشت شد و ملیحه خانوم قد بلند شد…
صدایش را در سرش انداخت و فریاد کشید.
-من تو رو ادب می کنم بیشرف هیچی ندار…. حیف، حیف از اون امیریل به اون آقایی که گیر توی کفتار افتاده…!!!
دستم را مشت کردم…
من در حد و اندازه ان آدم ها نبودم تا دهان به دهانشان بگذارم ولی سکوت هم جایز نبود.
-حلیمه خانوم احترامت رو حفظ کن… منم بلدم صدام رو بندازم توی سرم و جوابت رو گنده تر از خودت بدم اما دارم احترام سن و سالت رو میزارم…!
زن نگاهانش را درشت کرد.
هوچی گری هایش در فامیل زبانزد بود…
-وا مصیبتا…. تو داری برای من لغز می خونی و حرف از احترام می زنی دختره بی پدر مادر بدبخت… پدر بالاسرت نبوده که تربیتت کنه تا اینقدر عین جنده های خیابونی نگردی تا دنبال این مرد و اون مرد له له بزنی و بعدش هم بهترین پسر فامیل رو تور بزنی….!!!
نفسم تنگ شد و دیدهانم گسرخوش…!
بی پدر مادر با من بود…؟!
تمام تنم به لرز افتاد.
این زن الحق که همان جادوگر برازنده اش بود…
بغضم گراهی شد و دیدهانم به اشک قرار گرفت…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن