به محض تمام شدن حرفش تماس را قطع کرد.
نفسش را هم کلافه وار بیرون داد و سعی کرد خودش را آهسته کند.
چند تا نفس عمیق دیگر کشید و سپس برگشت که مرا متوجه شد…
نگاه محبت آمیزم را بهش دوختم که اامان واکنشش شد ریختن قطره اشکی از چشمش…
سایه عاشق عماد شده بود…!!!
سمتش قدم برداشتم که او هم قدم هایش را تندتر کرد و توی آغوشم فرو حرکت کرد…
سر رپحی شانه ام گذاشت و بدون آنکه به کسی توجه کنیم زیر گریه زد…
حرفی نزدم و گذاشتم خودش را خوب خالی کند…
حرف برای گفتن زیاد بود و حال فقط باید آهسته می شد…
**
کف دستش توی کف دستم بود.
-آروم شدی…؟!
سایه نفس بلندی کشید.
-آرومم… یعنی سعی می کنم باشم…!
نگاهم روی دیدهان آماده باریدنش کش آمد…
-عماد بسیار دوست داره…!
باز هم قطره اشک دیگری پایین چکید.
-فکر نمی کردم منم این حس رو بهش داشته باشم اما دارم…!!!
لبختد زدم.
-پس عاشق شدنت مبارک خاله جون…!!!
محزون خندید.
-عشقی که به سرانجام نرسه چه فایده…؟!
#پست۵۶۱
اخم کردم.
-مگه تو خدایی…؟!
سایه شانه بالا انداخت.
-کور نیستم که دارم اوضاع رو می بینم…!
چندبار روی دستش می زنم…
-عاشقی بالا و پایین زیاد داره اما تو اگه واقعا دوسش داری باید براش بجنگی…!
-چه فایده وقتی مادرش مخالفه…!
-فایدش رو تو تعیین نمی کنی سایه… اونی که باید پا پیش بزار و مطمئن باش میزاره عماده… تو فقط کنارش باش…!
سایه چند بار پلک زد که اشک نریزد ولی موفق نبود.
-مادرش براش دختر متوجه شده یه دختر محجبه…!!!
تبسم زدم در حالی که قلبم خون بود برایش…
-مهم عماده… تا عماد نخواد هیچ خواستگاری شکل نمی گیره چه بسا تو و عماد هر دو بزرگ و بالغین خودتون می تونین برای حیاتتون تصمیم بگیرین…!
سایه خودش را جلو کشید…
-رستا خانوادش که ازش جدا نیستن…!
شانه بالا انداختم.
-درسته اما توی رابطه ای که مرد مصمم باشه اون زندگی بی برو برگرد شکل می گیره…!!!
کلافه بود.
-البته اگه مولین جونش بزاره…!
ابرو بالا انداختم.
-تو که بیچاره رو بدجور پروندی…!
-تقصیر خودش بود، زده بالا میگه بیا صیغه شیم منم شستمش و پهنش کردم…!
به صندلی مبل تکیه دادم.
-آفرین همچنان دست نیافتنی باش که عماد خودش رو برات به آب و آتیش بزنه…!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن