رستا
برگه را کف دسته کردم و در لپ تاپ را هم بستم.
از پشت میز بلند شده و سمت آشپزخانه رفتم…
هرچه نگاه چرخاندم سایه را ندیدم که سراغ
همدم خانوم رفتم.
بادیدن هیکل گرد و تپلش تبسمی روی لبانم نقش بست…
-همدم خانوم شما سایه رو ندیدین…؟!
همدم سمتم برگشت و مهربان خندید.
-سایه جان حرکت کرد بیرون با تلفن حرف بزنه…!
ابرویی بالا انداختم.
-کی بود درک کردین…؟!
همدم جان کنارم آمد و آهسته بیان کرد: تا شماره رو متوجه شد، حرکت کرد بیرون مادر…!
تشکر کردم و از آشپزمنزل بیرون زدم.
توی سالن هرچی دیده چرخاندم، پیدایش نکردم که یک دفعه از شیشه های ورودی او را مشاهده کردم…
سمت در راهی شدم و بازش کردم.
-نه جناب تو گوش کن… من همچین کاری نمی کنم…!
ابروهایم بالا راهی شد.
سایه به شدت عصبانی بود.
-عماد من همچین چیزی را قبول نمی کنم… منو می خوای بیا میل داشتگاری….!
عماد بود…
پس قضیه جالب شد.
سایه متوجه من نشده بود…
-عماد من صیغه رو به هیچ عنوان قبول ندارم… بعدم موضوع امیر و رستا فرق می کرد….
گوش هایم با متوجه شدن نام صیغه سیخ شدند…
عحب پیشنهادی عماد داده بود…!
-حرف آخرم اینه منو می خوای بیا جلو وگرنه این رابطه رو تموم شده بدون…!!!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن