برو به متن اصلی

رمان افران

رمان اَفران پارت ۶


پارت ۶
«هورا»

_اهههه گلی زودباش دیگه ، اینقد کندی همه رو خبر میکنی .
_ای هورا خب چیکار کنم یکم آرومتر برو دختر ، بلانسبت عین اسب آقابزرگ خدابیامرزمی
بی توجه به شوخیش ریز خندیدم و گفتم :
_بلانسبت برای من بود یا اسبه ؟
گلی زد زیر خنده که دهنشو گحرکت کردم :
_هیییس با اون خنده هات کل روستا و خبر کردی.
دستشو به نشونه ی خاموشی جلوی دهنش گحرکت کرد که دستمو برداشتم آروم از لایه درختا رد شدم و به فضای زیبای رودخونه رسیدم ، عاشق اینجا بودم ، آرامش محض بود کنار سنگا قرار گرفتم و دامن لباسمو کمی بالا دادم ، پاهامو داخل آب خنک رودخونه گذاشتم اگه امیر و بابام می‌درک کردن اینجام تیکه بزرگم گوشم بود ، اما من زرنگ تر از این حرفا بودم ، تا دم دمای غروب نشسته بودم کنار رودخونه و با گلی حرف میزدم سرمو برگردوندم و با دیدن سیب سبزی که بهم چشمک میزد آب دهنم جاده افتاد :
_وایییی گلی
_ها چیشد چته
_گلی اونجارو ببین
نگاهمو دنبال کرد و به درخت رسید :
_خب چیه اونجا
_یه سیب سبز خوشمزه که برای من آفریده شده
_اهاا الان منظورت اینه من برم بچینم؟
_تو چقد باهوشی دختر ، بخدا با این ضریب جات اینجا نیس‌.
چشم غره ای بهم حرکت کرد و اظهار کرد :
_ای هوری آخه زیادی بالاستا
_اااااای گلی غر نزن دیگه بجنب اگه افتادی قول میدم پرستاری تو بکنم
سری به نشونه ی تاسف تکون داد و آروم به سمت درخت سیب حرکت کرد و روسری شو بالای سرش گره زد ….

•••••••••

«افران»

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
دانلود رمان بهار رسوایی
دانلود رمان بهار رسوایی

توی حیاط از حرکت ایستاده بودم و به بقیه خیره شده بودم ، هرکس مشغول کاری بود و وقت سر خاروندن نبود ، بالاخره همایون محبی الکی به کسی پول نمی‌داد باید کارش پیش می‌حرکت کرد وگرنه حتی اهمیتی نداشت که شخص مقابلش چقدر زحمت کشیده یک اشتباه همه چیز رو به باد میداد ، باورم نمیشد همچین آدمی پدر ما باشه ،حجم افکار توی سرم سرمو به درد میاورد ، کف دستی روی شونم قرار گرفت ، برگشتم به عقب و خاله دیلان رو متوجه شدم ، تبسمی بهش زدم:
_جان ؟!
_بیا می‌خوام یچی نشونت بدم
کمی اخم هام توهم حرکت کرد و به نشونه ی باشه سر تکون دادمو همجاده شدم باهاش ، به سمت استبل می‌حرکت کرد با تعجب اضافه کردم :
_چرا داریم میریم تو استبل؟
خندید و بیان کرد :
_مثل مادرت عجاما افران
با یاد مادرم درد به وجودم تزریق میشد اما سعی کردم کنار بیام چیزی نگفتم و به راه ادامه دادم ، به استبل رسیدیم به کارکنای اونجا اضافه کرد :
_دختر ما کجاست آقا احمد
_اینجاست خانوم اینجاست
کمی بعد در حالی که افسار اسبی سیاه و براق کف دستش بود به سمت ما اومد ، با دیدن اسب تبسمی زدم و دستمو روی سرش کشیدم که اظهار کرد :
_شناختیش یا نه ؟
کمی بهش خیره شدم ….

(نگاهی به گذشته )
_افران اینو ببین .
_وای مولین این اسب چقدر دلنشینه
_اسمش اَژینه ، دوسش داری ؟
_اره بسیار ، میشه برای من باشه ؟
_برای توعه خب ، مگه دایگت قولت نداده بود که برات یه اسب دلنشین و تک بخره ؟
_مادر جون ممنونم
_بهم یه قاما میدی افران؟
_بله مامان هرچی که باشه .
_اَژین رو باید به بهترین شکل بزرگ کنی و مراقبش باشی اگه اینکارو بکنی اون هم از تو مراقبت می‌کنه و تورو می‌شناسه ، پسرم قلبم میخواد مثل اژین با شکوه باشی و چشم همه خیرت بشه با اقتدار باشی و مولین بهت افتخار کنه ، قول میدی ازش خوب مراقبت کنی ؟
_بله مولین قول قول یه قول مردونه

(حال)
تازه به یاد آوردم و با حیرت لب زدم :
_اَژین ؟؟؟؟
خاله دیلان لبخندی زد و آروم سر تکون داد :
_اژین هم اینهمه سال مثل تو تنها مونده بود ، درسته ما دورش بودیم و حسابی ازش مراقبت کردیم اما اونی که باید کنارش نبود
در حالی که اژین رو نوازش میکردم اظهار کردم :
_نتونستم به قولی که به مادر داده بودم عمل کنم ، نتونستم بزرگش کنم و مراقبش باشم .
_کی مراقب تو بود کورگم؟
برگشتم و بهش خیره شدم ، هیچکس ، وقتی رفتم باید تنها می‌ساختم خودم بودم و خودم ، عذاب آور بود حتی فکر بهش استخون هامو به زق زق مینداخت دورانی که بیمار شده بودم و هنوز اثرش روم مونده بود ، درس ، کار ، خونه و همه چی .
_نمیخوای باهاش یه دوری بزنی ؟
_دور بزنم ؟
_ها مگه چیه اینجا که شهر نیس عادیه یادت رفته ؟
_نه یادم نحرکت کرده ، فقط به‌شدت وقته اسب سواری نکردم
_تو سوار شو اژین خودش تورو می‌بره
همون لحظه اژین شیهه ای کشید ، احمد افسارشو کف دستم داد :
_بفرما آقا گیان به صاحبش بیشتر میاد .
تبسمی بهش زدم و تشکر کردم ، به سمت خارج از خونه حرکت کردم که صدای خاله دیلان رو گوش دادم :
_کوره گیان
_جان
_میدونی که تا یه حدی نباید جلوتر بری
_هنوز اون کدورتای مسخرشونو کنار نذاشتن؟
_چی بگم پسرم خودت که باباتو می‌شناسی
اخمام تو هم رفت سری تکون دادم و سوار اژین شدم.
هوا کمی سوز داشت و به نسبت دیروزگار سرد شده بود کت نسبتا ضخیمی تنم بود به هممسیر یه شال سیاه دور گردنم و نیم بوت مردونه ، نمی‌دونم چقدر از خونه دور شدم ، بالاخره به یه جای سرسبز رسیدم ،صوتی رود خونه به گوش می‌رسید از پشت اژین پایین اومدم و یال هاشو نوازش کردم ، افسارشو تو کف دستم گرفتم و داشتم مسیر رو طی میکردم که صدای خنده های دخترونه ای به گوشم خورد ….

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
دانلود رمان قو
دانلود رمان قو

اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن

ممنون از حمایتت! 💜

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *