پارت ۵
پوزخندی از حرص زدم:
_حرکت کرده شهر خونه ی خواهرش امروزگار یا فردا برمیگرده
_شوهرت چی ؟
_سهراب بارارو برده شهر خیلی خوشحال شد وقتی متوجه شد میای ولی اظهار کرد نمیتونه برسونه خودشو بالاخره مسئامات قبول کرده بود باید انجام میداد تا شب فک کنم برسه .
_بسلامت بیاد وقت برای احوالپرسی هست
تبسمی زد و بیان کرد:
_خسته ای داداش برو استراحت کن البته قبلش بیا ناهار بخوریم گرسنه ای
_نه گرسنه نیستم ….
حرفم تموم نشده بود که گفت :
_بابا حرکت کرد سر باغ تا غروب میاد
خوب میدونست ، در واقع خوب میدونستن! که من چشم متوجه شدنش رو ندارم و به تنهایی میتونه کاری کنه اعصابم از کنترل خارج بشه :
_باشه لباسامو عوض کنم میام
سری تکون داد و به سمت آشپزخونه رفت ، بی بی روستا و غذا داده بود بخاطر اومدنم تبسمی به محبتش زدم ، اون مادر بود مادر همه ی ما حتی مادر مادری که زیر خاک ها بود و حتی سنگ قبری نداشت … با یادآوری گذشته حالم داشت بد میشد ، مادرم به من نزدیک بود اما من جرعت نداشتم برم به اونجا ! با فکری در هم وارد اتاقی شدم که وقتی مال من بود ، عکس مادرم توی اتاقم به دیوار زده شده بود و همه چیز تمیز و مرتب بود، چمدون رو علی آقا گذاشته بود توی اتاقم از توی چمدون یه دست تیشرت و شلوار برداشتم و وارد حموم شدم با برخورد آب گرم به بدنم خستگی تا حد زیادی از تنم خارج شد ، از حموم خارج شدم و تیشرت و شلوارم رو پوشیدم و حوله رو انداختم دور گردنم گوشیمو برداشتم و به اردلان زنگ زدم :
_به داداشم سلام چطوری
_سلام خوبم والا میگذره تو چطوری اوضاع شرکت چطوره؟
_ای بابا پسر بیخیال شو دیگه ، انگار کارارو سپردی دست به آدم تازه کار
_نه داداش چه حرفیه ، همه چی افتاده رو دوش تو زیاد نمیمونم برمیگردم
_اوضاع خوبه ؟ باباتو هم مشاهده کردی ؟
_هوم… بگذریم مراقب خودت باش داداش باید برم
_باشه داداش مراقب خودت باش زیاد حرص نزن از بودن پیش خواهرات و بی بی لذت ببر .
_باشه داداش فعلا
بعد از خداحافظی از اردلان گوشی رو قطع کردم و موهامو با حوله خشک کردم که صدای در اومد :
_داداش غذا حاضره بی بی گیان اضافه کرد آوات کنم.
_چرا پشت در وایسادی خب بیا تو
تک خندی زدم که درو باز کرد و اومد داخل :
_چه خوبه اینجایی
از حرف یهوییش تعجب کردم :
_چرا ؟
_ خوبه که یکی باشه که حواسش بهت باشه.
نیمچه تبسمی زدم و دستمو سمتش دراز کردم و دقیقه ای بعد توی بغلم کز کرده بود :
_داداش کاش هیچوقت نری کاش اگه میری مارو هم ببری با خودت ، میترسم ، میترسم بازم بری و دیگه برنگردی .
_هی …گریه نکن ، قول میدم بهتون سر بزنم ، کی خواهر ته تغاریشو ول میکنه، فک میکنی دور بودن ازتون برام راحت بوده ؟ نه باوان ، آدم یکی رو نیاز داره که وقتی در خونه رو باز میکنه به استقبالش بیاد ، آدم یه مادر میخواد که قلبسوزش باشه ، یه خواهر که اینجوری تو بغلش کز کنه و خودشو لوس کنه انگار نه انگار پیرزنی شدی برا خودت
پشت بند حرفم زدم زیر خنده که با حرص دماغشو پاک کرد و زد به سینم :
_بهشدت بدی داداش ،من اینهمه قربون صدقه حرکت کردم بعد تو اینجوری جواب منو دادی ؟
نوک دماغشو با دو انگشتم آروم کشیدم و با انگشت شصت اشکاشو پاک کردم :
_بده میل داشتم حال و هوات عوض شه الحق که ناسپاسی ….ببین باوان تو چیزایی که مشاهده کردم ندیدی و شادم از این بابت چراکه ذره ای تحمل اینو نداشتم که تو و دایانو هم از دست بدم ، اینکه نمیومدم دلیل داشتم همین حالا هم فقط بخاطر تو و دایان و بی بی اینجام وگرنه نمیومدم میفرستادم دنبال شما تا اینکه خودم بخوام بیام .
بغض کرده نگاهم کرد و آروم سرشو تکون داد :
_حالام غصه نخور بیا بریم ناهار بخوریم یکم از خودت و بقیه بگو برام
نگاهی اظهار کرد و باهم جاده افتادیم از پله ها که پایین رفتیم بی بی با دیدنمون تبسمی زد و گفت :
_ خدایاشکرت.
به سمتش حرکت کردم و سرشو بوسیدم :
_بی بی خانوم خوبی؟
_مگه میشه تو باشی و خوب نباشم ؟
_ای بابا همش دارید گریه میکنیدا دارم عصبی میشم
دایان ریز خندید :
_نگا داره گند اخلاقیشو رو میکنه تازه.
_بسه بسه بیاید بشینید ناهار بخوریم .
نگاهی به بی بی انداختم و اضافه کردم :
_بی بی خاله دیلان دیگه اینجا نیس ؟
آوایی از پشت سرم اومد :
_ای ای چه عجب از ما جویا شدی
با خنده برگشتم و متوجه شدمش ، دوست صمیمی مادرم و البته مادر دوم من ، اون هم شکسته شده بود اما هنوز نگاهاش مهربونی ۲۰ سال پیش رو داشت ، از جام بلند شدم که نگاهاش تر شد و سرشو بالا گحرکت کرد :
_نگاهت روشن لیلا ، پسر کوچولوی من چه مردی شده .
کف دستی به بازوم کشید و کف دستمو تو دستش گراهی شد :
_بالاخره بعد از ۲۰ سال اومدی مادر جان ، چی بهم گذشت از وقتی حرکت کردی ، اول لیلا بعد افران ، خوش اومدی پسرم .
کف دستمو روی دستش گذاشتمو به دستش بوسه ای زدم :
_حالتون چطوره خاله دیلان ، دلم برات تنگ شده بود.
_دلتنگ بودی و خبری هم از ما نگراهی شدی اینهمه سال
_میدونم قلبخوری اما نمیدونی که چی بهم گذشت تا بگذره ، این مدت برات جبران میکنم دایگم .
_ای من به قربون دایگم اضافه کردنت بشین مادر بشین غذا بخور .
کنار هم نشستیم و باهم غذا خوردیم ، دایان و باوان کل کل میکردن و میریز خندیدن بی بی هی نگاه غره میحرکت کرد و بهشون اشاره میکرد تا حواسشون به رفتارشون جلوی من باشه .
بالاخره شامگاه میشد و پدرم برمیگشت ، بالاخره فردا پس فردا با زن پدرم و عامل قتل مادرم رو در رو میشدم و فقط از خدا میمیل داشتم کمکم کنه که حداقل جلوی دخترا به خودم مسلط باشم …
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن