••••••
«افران»
موبایلمو گذاشتم کنارم و چرخیدم که بخوابم ، با دیدنش که چشماشو بسته بود و کف سرشو ماساژ میداد ناخودآگاه خیره اش شدم ، موهای بلند سیاهش روی شونه هاشو پوشونده بود و گردن سفیدش تو تاریکی اتاق به نگاه میومد ، دیدهامو محکم روی هم فشار دادم و به خودم تشر زدم :
_چته افران ، بگیر بخواب ، مسخره بازی در نیار .
اخمام تو هم رفت و سعی کردم بخوابم ، اما همینکه نگاهامو بستم بازم تصویرش اومد تو ذهنم ، نمیتونستم انکار کنم از همون شب که لب رودخونه دیدمش مدام توی سرم بهش فکر میکردم ولی الان ….
با این ازدواج اجباری ، اون فکر میکنه من مثل بقیه ام و بفکر زندگی اون نبودم ، مثلاً قرار بود چند روزگار اینجا بمونمو برگردم ، ولی خاک این روستا بدجور ادمو اسیر میکنه ، حالا با این مسئاماتی که قبول کردم دیگه نمیتونم بزنم زیرش و برم ، با کلافگی نفس عمیقی کشیدم که آواش رو متوجه شدم :
_دیشامگاه چه خوابی میدیدین ؟
متعجب نگاهش کردم:
_چی ؟
_میگم چه خوابی میمشاهده کردین که اونجوری حالتون بد شد .
دوست نداشتم ادامه بدم برای همین گفتم :
_ه..هیچی .. یادم نمیاد چی بود .
_میشه یه سوال بپرسم ازتون ؟
_اره بپرس .
_اون قرصا … برای چی میخورید ؟
اخمی کردمو بیان کردم:
_چیزی که دیدی فراموش کن ، نمیخوام چیزی به کسی بگی ، درک کردی ؟
_چرا ؟ برای چی نمیگی اون قرصا چیه ؟ حق دارم بدونم من بدبخت هرشب باید باهات تو این اتاق بخوابم .
پوفی کشیدم و گفتم :
_نترس روانی نیستم قرارم نیس شب تو خواب خفت کنم که اینجوری میگی ، دوست ندارم دخالت کنی تو کارام و درگیر چیزی بشی ، لطفاً هیچی نپرس خب ؟
با اخم کمرنگی خیره شد بهم و سر تکون داد ، روی تخت دراز کشید و چراغ کنار تختش رو خاموش کرد ، کمی طول کشید اما بالاخره خوابم برد ….
(بوی خون میومد ، صوتی جیغ و داد ، ناله و زجه ، آوای داد و فریاد مردهای زیادی میومد ، مادرم گریه میکرد :
_افران … افران برو … افران برو نگاه نکن …ازینجا ببریدش.
با گریه داد زدم :
_مولین … توروخدا نرو …مامان بیا دستامو بگیر .. ولش کنید …مولینمو ولش کنید…اون گناهی نداره ولش کنید .
_افران برو مولین …افران مراقب خواهرات باش پسرم .
_نه ماماااااان…..
با تکان های محکمی که میخوردم با ترس از جام پریدمو با ترس مادرمو صدا کردم ، با گیجی به اطرافم خیره شدم که دیدم هورا بهم خیره شده :
_حالت خوبه ؟ بازم خواب متوجه شدی .
چشمامو روی هم فشردم و پوف کلافه ای کشیدم ، هورا از روی تخت پایین اومده بود و کنار جای خوابم جای گرفته بود :
_تو حالت خوب نیس ، شبهای قبل هم همینجوری کابوس متوجه شدی ؟ مادرتو صوت میکردی ، چه بلایی سر مادرت اومده ؟
هنوز انگار تو دنیای خواب گیر کرده بودم ، با نگاهای ملتهبم به هورا خیره شدم و اضافه کردم :
_ها ؟…چ..چی بیان کردی ؟
_میگم حالت خوب نیس . مادرتو آوا میزدی .
_ه…هیچی نبود ، تو بخواب منم میخوابم ، معذرت میخوام بیدارت کردم .
_مشکلی نیس .
بعد با ترمشاهده کرد از کنارم قد بلند شد و روی تخت دراز کشید ، بالشتمو جا به جا کردم و سعی کردم بخوابم …
صبح با کرختی از خواب بیدار شدم ، هورا توی جاش نبود و رخت خوابش مرتب شده بود … از جام قد بلند شدم و بالشتو روی تخت گذاشتم ، پتورو تا کردم و بعد از برداشتن حولم وارد حموم شدم …..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن