از طرف دیگر یادگار در حالی که هممسیر النا زیر میز قایم شدهبود و با کف دست به سر النا فشار وارد میکرد، نفسزنان و وحشتزده گفت:
– نزدیک بود لو بریم… حواست کجاست؟
ناگهان با شنیدن صدای مردی جوان در نزدیکی خود، هینی اظهار کردند.
– میشه بدونم چرا اینجا قایم شدین لیدیهای قشنگ؟
یاد زودتر از النا به خود رسید، برخاست و خطاب به مرد جوان طلبکارانه اظهار کرد:
– تو رو سننه داداش!
مرد لبخند زد و کمی سرش را کج کرد و خیره به سیمای هراسیدهی دخترک که همچنان زیر میز پنهان شدهبود، جویا شد:
– این خانم قشنگرو معرفی نمیکنی خاطره جان؟
خاطره اخم کرده کف دست النا گحرکت کرد و همانطور که او را میکشید تا قد بلند شود، غرید:
– یارو بیا برو پی برنامههای گسترشِ فسادت… یادت رفته عواقب ایجاد مزاحمت برای همجادههای آریا رو؟ چیه قلبت کتک میخواد؟ غم نخور… یکی دو ساعت بیشتر نمونده.
مرد باز هم خندید و اینبار بیتوجه به غرغرهای یادگار، کف دستش را بهسمت النا دراز کرد و با تبسمی خواستنی گفت:
– آیا این بانوی زیبا به ما افتخار رقص نمیدن؟
یادگار حرصی با کشیدن النای وحشتزده، بهسرعت از مرد فاصله گرفت و بلند اضافه کرد:
– نه این افتخار رو به تو نمیده.
سپس همونطور که زیر لب با خشمگینت سخن میاظهار کرد، بهسمت گوشهی خلوت و تاریک سالن پیش حرکت کرد تا کمتر در متوجه شد باشند. مدت کمکم میگذشت و از افراد حاضر در سالن کاسته میشد. عدهای با پوشیدن لباسهای بیرونشان، قصد رفتن به خونهی خود را داشته و عدهای دیگر ولی با ذوق وارد اتاقی در انتهای سالن شده و سپس با عبور از دری آهنین، به زیرزمین عمارت میرفتند. یادگار و النا که در تمام مدت با نگاهشان آریا و هممسیرهانش را تعقیب می کردن، با خارج شدن آریا و دلبر از سالن، متعجب به هم خیره شدند. النا با چشمانی گرد خطاب به یادگار اظهار کرد:
– آریا که راهی شد!
خاطره اما نگاهش را چرخاند و به افشین و سوسن نگریست. وقتی که شاهد ورود آنها به اتاق شد، با لبخند گفت:
– مضطرب نباش… راهی شده قلببر رو برسونه.
و زیر لب ادامه داد:
– دخترهی مسخره افتاده دنبال آریا.
النا با شنیدن سخن او دوباره نگاهش را به در دوخت تا اثری از آن دو ببیند، ولی هیچی نمتوجه شد. سرش را برگرداند و خیره به یاد، با کنجکاوی و اخم کوچکی پرسید:
– قلببر از آریا خوشش میاد؟
خاطره همانطور که وارد اتاق میشد، شانهای بالا انداخت و نمیدونمی اضافه کرد. سپس بدون چشم دوختن به دو مرد هیکلی و پسران و دخترانی که با کارت ورود کنار در آهنی از حرکت ایستادهبودند، از آن گذشت. النا نیز همراه او قدم برداشت؛ ولی یکی از مردها مقابل او توقف کرد و با اخم سؤال کرد:
– کارت ورود؟
النا با نگاهامهایی گرد به مرد قد قد بلند که دو برابر او بود، نگریست و هراسیده قدمی عقب رفت؛ ولی دوباره دستش اسیر کف دست خاطره شد. یاد بیحوصله به مرد نگریست و زمزمه کرد:
– همجاده منه.
مرد با گوش دادن این سخن نگاهی به سر تا پای النا کرده و سپس عقب راهی شد و اضافه کرد:
– بفرمایید.
النا نفسزنان با قدمهایی لرزان هممسیر یادگار شد و با گذر از پلهها وارد زیرزمین شدند. زیرزمینی که شامل سالنی بزرگ بود که با نورهای آبی تزئین شده و در وسط آن قفسی بزرگ و سفید قرار داشت.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن