رمان استاد مغرور من

استاد مغرور من

روی صنقلبی لم دادم و مثل کارگاه به در کلاس خیره شدم .

میخواستم ببینم این کیه که جای استاد حسامی اومده و نصف بچه های کلاس به و به چه چه قد و قامتشو میکنن .

یکی از علایقم این بود که بقیه رو با خاک یکسان کنم
الان هم منتظر بودم استاد تازه وارد بیاد تا اون غرورش و که بچه ها ازش تعریف میکردن و خورد کنم و ته قلبم لذت کارم و ببرم .

یکی از پشت محکم زد رو شونم و بیان کرد
_چته؟؟ غرق شدی؟

بدون این که برگردم بیان کردم:
_خفه تا بلند نشدم… تمرکزمو بهم میریزی نمیتونم حال این استاد جمشاهده کرد رو بگیرم .

آب و از لب و لوچه اش آویزون شد و گفت :
_ترانه نمیدونی چی جیگریه عین این هنرپیشه ها میمونه مثل اون پسره چی بود اسمش؟

یکم به کله ی پوکش فشار آورد و با هیجان گفت:
_آها کوزی… مثل اونه… حتی خوشتیپ تر از اون

با چندش پسش زدم و بیان کردم
_جمع کن خودتو عقده ای پسر ندیده

تا تمایل داشت حرف بزنه در کلاس و باز شد
با دیدن مهرداد که با یه تیپ رسمی و کیف به دست اومد داخل رنگ از رخم پرید

حق با فری بود زیادی از حد خوشتیپ شده بود
اون وقت هایی که من میشناختمش خبری از این هیکل و قیافه نبود اما الان…

با ترس از این که منو ببینه فوری رفتم زیر میز
فری با دیدنم لبخند زد و گفت:
_چی شد پس افتادی؟

دستم و روی دماغم گذاشتم و گفتم:
_خفه احمق این مهرداده فکر کنم باید کل این واحد و بردارم تا نگاهم به چشمش نیوفته

با تعجب بیان کرد
_میشناسیش؟

تا تمایل داشتم بگم من یه زمانی دوست دختر این استاد تازه وارد بودم صدای مهرداد بلند شد

_اون جا چه خبره؟

هول شدم و تا تمایل داشتم بلند بشم سرم محکم خورد به میز .
انقدر دردم گحرکت کرد که مهرداد و فراموش کردم و یه ریز شروع به غر زدن کردم :
_اوف بر پدر سازنده ی دانشگاه لعنت که از روزگاری که من پامو گذاشتم توی این خراب شده یه روزگار خوش نمتوجه شدم

صوتی یواش فری و گوش دادم
_ترانه خفه شو کل کلاس ساکت شدن دارن غر غر های تورو گوش میدن .

با یاد آوری مهرداد یکی زدم تو سرم و اضافه کردم:
_فری یه جوری سرشو گرم کن نیاد این ور

زیر لبی بیان کرد:
_دیگه دیره چراکه داره میاد

قلبم اومد توی دهنم ، فوری کتابم و از روی میز برداشتم و گحرکت کردم جلوی صورتم
آوای قدم های مردونه ی مهرداد و پشت بندش عطر تلخش و حس کردم

لبم و گاز گرفتم… دقیقا بالای سرم وایستاده بود.
بدون عکس العمل منتظر موندم تا ببینم چطوری رسوا میشم تا این که صداش اومد:

_خانم محترم شما اونجا چیکار میکنید ؟

خندم گرفت… یه زمانی عاشقیش بودم الان بهم بیان کرد خانم محترم .
البته اون از کجا میمیل داشت بدونه منم!

در کمال پررویی و خونسردی بدون اینکه کتابو از جلوی صورتم کنار بدم اظهار کردم

_دارم درس میخونم.

حرصی اضافه کرد :

_زیر میز جای درس خوندنه؟

مثل همیشگی نتونستم جلوی زبونم و بگیرم:
_پ ن پ روی میز جای درس خوندنه.

از نفس های بلندش درک کردم عصبانیش کردم
بیشعور زد به سیم آخر و با یه حرکت کتاب و از کف دستم چنگ زد

دهنم باز موند و مثل احمقها بهش خیره موندم .
مهرداد هم با دیدن من…