میفرستمش کف دستشویی بانوان و بماند سر جاده با چند نفر چاق سلامتی و بگو بخند کرد و انگار نه انگار من عوض اون دل تو قلبم نیست و بلاخره به بهانه بهم ریختن آرایش مو خودمون و خلاص کردیم.
_میگم سامانتا کاش لباس و در بیارم..
_اینجا وسط کف دستشویی ؟ مگه زده به سرت؟
دامن حجیم و توی کف دست هاش میگیره..
_آخه پنجاه متر حریر و من چه جوری جمع کنم اصلا توی کف دستشویی جا نمیشم.
میخوره همه جا تا آخر شامگاه تو تنمه، چندشم میشه..
هلش میدم داخل سرویس..
_برو تو مریم زیرش که فنر نداره راحت جمع میشه. چاره چیه.. تا حاضر بشی من برم برات پد بیارم.
_هنوز اخلاق گندتو داری؟ هر جا میری با خودت یکی برمیداری؟
_بسیار رو داری به خدا… اگر اخلاق گند من نبود الان باید یه بسته کف دستمال کاغذی میتوپوندی وسط پاهات.
بلاخره میچوپونمش تو دستشویی و قبل بستن در لحظه آخر دخیل میبنده به دستگیره و با التماس میگه..
_تو رو سر جدت زود بیای ها با عره اوره شمسی کوره خوش و بش نکنی منو بکاری این تو..
پوف خدایا اینم از عروسی رفیق ما.. نه بسیار من اینجا طرفدار دارم که باهاشون خوش و بش کنم باید بگه باهاشون اره ندم تیشه بگیرم.
سر میز که میرسم هامرز با زوج زن و مردی به نظر جوون سرش گرمه.. خوبه یه لحظه تنهاش نمیزارن.
اما مشخصه حواسش به اطراف هم هست که با دیدنم از چند متری بلند شده و میدونم چهره ام کمی مضطربه ولی تیزبینی هامرز یه چیز دیگه است، که با ابروهای نسبتا درهم نامحسوس سری به معنای چی شده تکون میده..
وقت نمیشه جوابی بهش بدم زیرا با دیدن چهره مرد و زن سر میز خشکم میزنه و شک میکنم خودش باشه ولی اگه شانس خوشگا منه، انگار هست.
_سلام..
_پس بچه ها درست میاظهار کردن که اینجایی.
لب های خشک شده ام رو به اجبار و تابلو مصنوعی میکشم و کف دست هام روی پشتی صنقلبی میشینه.. من اهل کم آوردن نیستم. مرده دم در یه عالمه سخنرانی کرد مثلا..
_نیاید زیاد عجیب باشه.. مریم کسی نیست که عروسیش و از کف دست بدم.. ولی تو و اینجا!؟
تغییر چهره اش محسوسه و نیم نگاهش میشینه روی مرد جوون کنارش که بسیار آشناست ولی حوصله اندیشیدن بهش و ندارم.
_سجاد با دکتر بهرامی همکارن..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن