خب تو این بیمارستان فقط چندتا گزینه میتونست من و از شر تلافی مریم خلاص کنه، که البته یکی از یکی عذاب آورتر..فحش ها و گیرای مریم میتونست مثل شهد عسل باشه در مقابلشون.
_فعلا عزیزم.. تو رو میسپارم به دست های توانای ایشون.
رو بهش زیر لب زمزمه میکنم..
_بمیری مریم چقدر نحسی تو
نیشخندی میزنه و با قیافه و فخر ازم رو میگیره میره ته سالن.
با ترمشاهده کرد به صوتی قدم هایی که از پشت سر نزدیک میشد گوش سپردم و لحظه ی آخر به طرفش چرخیدم و با بیچارگی گفتم..
_س.. سلام..
ابرویی بالا انداخت و با نگاه همواره طلبکار و خشکش توی چشم هام بیان کرد..
_چطوری احدی فر.. بلاخره ما شما رو زیارت کردیم !
لب زیرینم و گاز گحرکت کردم و خودم و جمع و جور کردم.
_سسعادت از ماست استاد..
کف دستی به زیراه پر ریشش کشید و با ابرویی بالا داده طلبکار گفت…
_دنبالم بیا..
با زاری جواب دادم..
_ولی استاد.. کارم هنوز تموم نشده..
بدون نگاه بهم باصدای کشیدهی رو به ته سالن فریاد زد..
_صادقی!!!… حواست به مریضای احدی باشه کارش دارم.
تا بهم پشت کرد بر میگردم طرف مریم مات و خشک شده وسط سالن..
دلم خنک شد.. با شصتم علامت پیروزگاری رو نشونش میدم و لب میزنم خوردی.. که تند با لب های کج کرده انگشت وسطش و برام سیخ کرد.
_اگر بازی با انگشت هاتون و تموم کردین بیا که استفاده های بهتری هم میشه ازشون کرد.
با هل و ولا و خجالت دنبالش جاده می افتم.. همیشگی فکر میکنم این مرد پشت سرش بیشتر از جلوش دیده داره؟!
پشت میزش جای گرفته و با اقتدار نگاهم میکنه، دست و پا گم کرده مثه مدت دانشجویی سر به زیر جلوش موش شدم.
_خب نظرت چیه؟
زیر نگاه خیره اش به بدبختی لب باز میکنم.. جمله اش سرتاسر اجبار بود نه سوال!
_استاد الان نظر من و جویا شدین؟!..
_نه.. چون به هر حال انجامش با تویه..
نگاهش و به پرتابل روی میز میده و با اشاره ای میگه..
_برش دار.. از حالا شروع کنی دو ماه دیگه میتونی تحویلش بدی.
با کف دست و پایی دراز و قیافه ی آویزون از در اتاق زدم بیرون..
_به به نور چشمی استاد چیکار میکنه!… اوه میبینم رنگ رخسار نشون از درون خراب و گندیدت میده..
به دیوار کنار در تکیه داده و داره مسخره بازی در میاره..
_ریدی تو ضربالمثل..
_مهم نیست اصل نیت حرفم بود که رسوند.
محلی به پرچونگیش نمیدم و مسیرم میکشم طرف استیشن.
نیشخندی میزنه و دنبالم مسیر میفته.. میدونم از دستش خلاصی ندارم.
_ چیکار کرده باهات که من و معینی دربهدر، در عرض چند سال نتونستیم گوشه ایش و روی تو پیاده کنیم!؟ انگار با بلدوزر از روت با دنده عقب رد شده.
نفس کشیدهی کشیده و به بیرون فوتش میکنم و پرتابل منحوس دستم و نشونش میدم.
_کوری، این چیز به این بزرگی رو نمیبینی! بدبخت شدم.
کنجکاو از دستم میگیرش و روی میز استیشن بازش میکنه..
_اوه.. ننه این چیه؟!.. قراره با این چیکار کنی؟
خودم و روی صندلی پلاستیکی پرت میکنم که فقط باعث میشه ماتحتم بینوام به فغان بیاد.
با مسخره گی پشت نگاهی نازک میکنم..
_به نظرت گفته چیکار کن.!؟
_راست میگی حتی اگر روزگاری یه دونه از ورقه هاش و لول کنی شیاف کنی به خودت ده سالی طول میکشه تا تموم بشه اونم اگر تا اون موقع از سوءهاضمه زنده مونده باشی.
با تمام بیچاره گی بلند میشم و کف دستم و دراز میکنم طرفش و محکم میزنم تو سرش..
_خاک تو اون سر بیشعورت کنن که کل فکرات حول همون قسمت میچرخه.. منحرف بدبخت.
مریم سرش و میچسبه و خودش و از ضربه ی بعدی عقب کشیده و از شدت خنده تا کمر خم میشه..
_وای خدااااا.. نور دیدهی استاد و ببین ریده به هیکلت.. عاشقتم استاد بهرامی ببین چه رویی ازت کم کرد… عاشقتم بهرامییییی.
بار دیگر ماتحت بدبخت و میکوبم روی صنقلبی، امشامگاه یه گوشهاش حتما کبوده..
_مطمئنی؟،!
طوری که من قد بلند شدم و صنقلبی با صدا از زیرم در راهی شد و مریم همونجور دولا موند و کشیده نشد نگم…
_سسلام استاد..
_قراره هر دقیقه که من و دیدی با لکنت سلام بدی؟
لبم و گاز میگیرم و زیر نگاهی به مریم که جیکش در نمیومد نگاه میکنم.
اونقدری آواش بلند بود که تا چند متر اونطرف تر بره.
استاد همونطور از حرکت ایستاده کنارش و تکون نمیخوره..
_نمیخوای راست بشی صادقی؟
متوجه شدین دو تیکه آهن زنگ زده رو وقتی میخوان لولاش و از هم باز کنن چطور سفت و سخت با صوتی جیرجیر باز میشه؟
خب کمر مریم دقیقا به همین حالت،انگار چندین روزگار خم مونده و خشک شده و حالا موقع بلند شدن به روغن کاری احتیاج داشت بسیار آرام و به سختی راست شد.
این مریم هم برای منه بدبخت دو متر زبون داشت به بهرامی که میرسید بدجور غلاف میکرد.. حالا اگر من بودم در جواب میبیان کرد: بیخیال سمی انقدر زر زر نکن.!
_سسلام ااستاد..
استاد کف دستی بر حسب عادت به ته ریش چراکهش کشید و انگشت های اون یکی رو مشت و به پشتش قائم کرد.
_نکنه توهم به درد احدی فر دچار شدی؟
سر مریم که میلیمتری داشت برای جواب بالا میومد با حرف بعدی استاد دوباره چسبید به سینش..
_فکر کنم داشتی در مورد من یک بحث جذاب عاشقانه میکردی!
قلبم براش سوخت.. خداییش جذبه استاد به قدری بود که حس میکردی جلو فرمانده پادگانت از حرکت ایستادی..
_استاد شما ببخشید منظورش شما نبودی که، کلا داشت شوخی میکرد.
همونطور عبوس بدون اینکه نگاهش میلیمتری جابه جا بشه خیره به مریم بیچاره جواب داد..
_مگه غیر من استاد بهرامی دیگه ای هم دارین .. ؟
متعجب نگاهش میکنم سابقه نداشت تو این بحثا شرکت کنه یا دنبالش و بگیره..
_استاد؟!
_بزار خودش جواب بده زبونش شیش متر تویه.. الان هوار هوارش اینجا رو برداشته بود.
این چرا اینجوری میکنه.. نکنه؟!
برای اامان بار نگاهم و به استاد غیر شاگردی کردم.. خب خوش تیپ که آره بود و هر دیده کوری میمشاهده کرد.
چهره جذاب و مردونه ای هم داشت ولی سنش به نظر بالای سی و پنج میخورد شایدم نزدیک چهل..
جدیت و مهارتش تو تدریس ازش استاد نمونه ای تو دانشکده ساخته بود. اینکه شاید مریم مورد توجه همچین شخص خشک و مقرراتی قرار گرفته باشه بهشدت دور از ذهن بود.
خدا رو شکر استیشن خلوت بود و کسی نبود این نمایش عجیب و نگاه کنه.
_ دنبالم بیا کارت دارم.. میخوام یکم از توجهات نوردیدهی بودن و به توهم بدم، انگار زیادی خوشت اومده، شاید بیشتر عاشقم شدی.
راهش و که کشید رفت نگاه من و مریم هاج و واج بهم گره خورد و عین اسکلا به خودش اشاره کرد و اضافه کرد..
_با من بود؟!…
دروغ چرا خودم اینجا بودم تمام هوش و حواسم تو اتاق بهرامی..
برای بار چندم نگاهم و به ساعت گوشیم میدم و متعجب از طولانی شدن صحبت هاشون آمپول مریض بعدی رو تو سرمش تزریق میکنم.
شاید من حساسم نیم ساعت تایم، که زمان زیادی برای یک بحث استاد شاگردی محسوب نمیشد! میشد؟
به استیشن که برمیگردم مریم قرار گرفته روی صندلی و به گوشه ای زل زده و شایسته داره سوال پیچش میکنه.
_هی چت شده تو، رنگ و روت چرا پریده؟ بهرامی چی بهت اضافه کرد؟
_چرا فکر میکنی بهرامی چیزی بهش گفته؟
پشت نگاهی طرف من نازک میکنه و رو به مریم بی حوصله ادامه میده.
_کور که نبودم مشاهده کردم از اتاقش اومد بیرون حالش بهم ریخته بود.
میرم کنار مریم و کف دست میزارم روی شونش..
_چرا جو سازی میکنی تو که میدونی استاد چقدر سختگیره به خودت چپ نگاه کنه خودت و خیس میکنی مریمم حتما کار داشته دیگه.
تعجبم از مریم بود یادم نمیاد بیشتر از ده دقیقه زبون به دهن گراهی شده باشه و حرف نزنه.
_نمیخواین چیزی بگین خب نگین ولی تابلو یه چیزیتون هست.
بعد همچین خودش و دور داد راهی شد که یاد حرف مریم و تاب قنبل شایسته افتادم.
صنقلبی بغل دست و جلو کشیدم و روبه روش نشستم..
_چی اظهار کرد بهت؟
پوفی کردی و با کف دست پیشونیش و ماساژ داد و نگاهش و بهم دوخت..
_به نظرت من چه شکلیم؟
قیافه هاج و واج من و که متوجه شد دوباره سؤال کرد..
_زیبام؟ زشتم؟ چیم؟
_خب.. نمیدونم.. یعنی چی؟
بی حوصله دستی تکون داد و میل داشت از روی صنقلبی کشیده بشه که بازوش و گرفتم و بار دیگر نشوندمش که با غرغر بلاخره تسلیم شد.
_چته تو!.. چی میگی مگه بهرامی به قیافت گیر داده؟ یک کلمه بگو تو اون اتاق لعنتی چیکارت کرد؟
_تجاوز…
با مشاهده کردن قیافم کف دستش و کوبید توسرم و پوزخندی زد..
_خاک تو سرت رنگ و روش و ببین.
_تجاوز؟ من و مسخره کردی؟!
_نه جدی اظهار کردم..
مثه گیجا نگاه هام و روی بدنش میچرخونم.. همه چیش سرجاش بود مثه همون موقع که رفت تو حتی یه خال از موهاشم بهم نریخته بود.
_معلوم میشه مگه؟!
_چی؟
_علائم تجاوز از روی لباس!
یکم نگاهش میکنم ببینم کی دست از این مسخره بازیاش برمیداره..
_خب چیه؟ قبلا فکرمیکردم اسم تجاوز میاد مردم بکارت و چک میکنن تو انگار میترسی ترکیب لباس هام بهم ریخته باشه؟ یک تنه مرزهای باورم و جابه جا کردی خانم دکتر..
نفس عمیقی میکشم و از روی صنقلبی کشیده میشم. این بشر آدم بشو نیست تو هر موقعیتی باشه من و دست میندازه.
_حیف لیاقت فحش و کتکم نداری.. من و بگو نگران همچین آدمی شدم.
تند خیز برداشت و کف دستم و گراهی شد، نگهم داشت. آواش و پایین آورد و زمزمه وار با بیچاره گی بیان کرد..
_ازم خوشش میاد..
میتمایل داشتم فکر کنم بازم داره مسخره بازی درمیاره اما این قیافه و آوا به نظر صادق بودن.
_بهرامی؟ از تو!
قیافش و مچاله شد و کف دستم و ول کرد و بار دیگر تکیه داد به صندلیش..
_مگه من چمه؟،!
_قضیه تجاوز چی بود؟
_من چیکار کنم تو منحرفی در هر حالت و حرفی یاد پایین تنه میفتی.. منظورم تجاوز به احساساتم بود.
میدونی دیگه کلا احساس و عواطف بکر و دست نخورده ای دارم.
لحن حق به جانبش خنده ام میندازه.. هر سری یه پسر خوش تیپ و جذاب میمشاهده کرد آب از لب و لوچش مسیر میافتاد و کم مونده خودش بره بهش پیشنهاد و شماره بده.
این دفعه ننشستم و فلاکس چایی و لیوان هارو میارم گلوم خشک شده بود.
_سلام دکتر خسته نباشی..
جواب سلام یکی از بهیارای بخش و میدم و تا راهی شدنش صبر میکنم.یکی از لیوان هارو جلوش میزارم..
_دقیقا چی بیان کرد بهت ؟
لب هاش و آویزان کرد و دلخور اضافه کرد..
_گوه تو شانس من گوه..یعنی یک بارم خدا زد پس کله یکی از من خوشش بیاد عهد همین بهرامی آخه!
_استاد بهرامی کم کسی نیست مریم این چه حرفیه میزنی؟.. هر چند فکر میکردم زن و بچه دار باید باشه.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن