رمان آووکادو پارت ۱۵۰

〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰

– پاشو؟

– پا نمی‌شی؟

– با تو ام مصیبت!

– آلاله! پاشو.. چرا اینجا خوابیدی مصیبت؟

با احساس ضربه های ممتد کسی به ساق پایم، نگاه هایم را باز می‌کنم.

پلک باز می‌کنم و اامان چیزی که می‌بینم، دو پای کشیده مقابلم است.

سرم را بالا می‌برم و احتمالا، دچار توهم شده‌ام. اگر نه، پس امید اینجا چه کار می کند؟

-چه عجب.. چقدر خوابت سنگینه!

با ضربه‌ی دیگری‌ که به ساق پایم برخورد می‌کند، تازه به خودم می‌آیم‌.

توهم نیست. امید واقعا اینجاست! به سرعت سر جایم می‌نشنیم و از درد گردنم ناله‌ی قد بلندی سر می‌دهم.

– آخ گردنم!

نگاهم‌ را در اطراف می چرخانم و پلک می‌زنم تا تاری نگاهانم کم شوند. تمام شامگاه اینجا خوابیده ام؟ تمام خاطرات دیشامگاه به سرعت جلوی دیدهانم جان می‌گیرند..

وارد خونه‌ی امید شدم، از مشروب‌هایش خوردم، و از همه بدتر، رویش استفراغ‌ کردم!

امید خم می‌شود و چند بار مقابل صورتم، بشکن می‌زند:

– هوی؟! کجایی؟

از فکر بیرون می‌آیم و آب دهانم را با ترس قورت می‌دهم. صورتش کاملا عادی‌ست، انگار نه انگار که اتفاقی افتاده است..

– تو.. تو چجوری اومدی داخل؟

با غرور صاف می ایستد و سرش را بالا می‌گیرد:

– شاید چون اینجا در واقع مال منه؟ و منطقیه که کلید خونمو داشته باشم؟

مردک تا چند روزگار پیش ویلچر نشین بود و حالا یکه تازی هم می‌کند!

سعی می‌کنم از جایم قد بلند شوم و روی پاهایم بایستم، بوی بد لباسم توی ذوقم می‌ زند، کاش امید متوجهش نشده باشد..

به اطراف نگاهی می‌اندازد و لب هایش را کج می‌کند:

– خونه مرتبه، بهت نمی‌اومد انقدر با سلیقه باشی دختر خانوم!

میان صحبت های احمقانه اش می پرم:

– قلبیل می شه بیای خونه‌ی دختر تنها؟

قهقهه می زند و یک قدم جلو می‌آید، نزدیک صورتم می ایستد و به بینی اش چینی می‌دهد، لعنت، متوجه بو شد..

– بسیار خوش گذشته بهت؟ خونه‌ی دختر تنها؟ از کی حالا اینجا شده خونه‌ی تو؟

بی اختیار بدنم به رعشه می‌افتد، این قدر نزدیکی اصلا باب میلم نیست..

کف دستانم را بالا می آورم و سعی می‌کنم بدون به خاطر آوردن بدن عریانش، به عقب هولش دهم:

– او.. اون موقع که خودت گذاشتی اینجا بمونم باید فکرشو می‌کردی..

– من اصلا یادم نمیاد اجازه داده باشم اینجا بمونی، از کجا معلوم به زور اینجا نمونده باشی؟

زمزمه می‌کند و تمام بدنم مور مور می شود، حق دارد، در هر دو مورد حق دارد، من با لجبازی و تصمیم خودم در این منزل مستقر شدم و رسما، به زور خونه‌اش را تصاحب کرده بودم!