جام بلند شدم و دنبالش راهی شدم و متوجه شدم داره سمت اتاق خوابی میره که خودش تنها توش میخوابید و تو اتاق خوابی که برامون مشترک شده بود پا نمیزاره با این حال منم پشت سرش خواستم تو اتاق برم که توقف کرد و سمتم برگشت.
بهم خیره و با ترس نگاه میکرد که با اخمای درهم گفتم:
_چیشد؟!
_کجا میای؟
_منم خستم میخوام بخوابم
یکم نگاهم کرد و بعد مکثی نگاهش و ازم گرفت و اشاره ای به اتاق روبه رو کرد
_خب برو بگیر بخواب خسته ای
اخمام بیشتر و شمشاهده کرد تر تو هم راهی شد.
یه جورایی دیگه داشت بهم برمیخورد، مچ کف دستش و گرفتم کشیدم تو اتاق خواب و همون طور گفتم:
_باهم میخوابیم
کشیدمش سمت تخت که کف دستش و از کف دستم سعی کرد بکشه بیرون و همون طور با لحن مظلوم خودش اسمم و صدا زد
_جاوید؟
مکث کردم و نگاهم و به صورت مظلومش دادم که ادامه داد اما با لکنت
_نم…نمیخوام ک.کنارت بخوابم
کلافه شدم، شاید تو رابطه اذیتش کرده بودم و زیادی سخت گراهی شده بودم
_آوا رابطه اولت و شاید یکم بهت سخت گراهی شدم اماــــ…
پرید وسط حرفم و با خجالت اضافه کرد:
_نه من… من بحثم اون نیست
فقط نگاهم بهش بود که سرش و انداخت پاین و دستش و از کف دستم کشید بیرون
_بزار یکم با خودم کنار بیام!
عاشق شدم سرش داد بزنم بگم نه همین الان دارم تو آتیش تمایل داشتنت میسوزم بفهم اما دستی رو صورتم کشیدم و بی هوا همین طور که سرم و بالا پایین تکون میدادم بیان کردم:
_خیله خب
از کنارش رد شدم و سمت اتاق روبه رو رفتم… در و باز کردم و وارد شدم و بی اختیار در و محکم بهم کوبیدم و تمام برآشفتهتم و سر در خالی کردم!
×××
آوا
میل داشتم غلتی بزنم تو جام ولی نمیتونستم و این بسیار کفریم کرده بود از طرفیم این قدر خسته بودم دوست نداشتم دیدهام و باز کنم… با این حال لای چشمام و باز کردم و با قیافه غرق خواب جاوید مواجه شدم!… اولش فکر کردم خواب و خیال و خوابالودم ولی کف دستی به نگاهام کشیدم و متوجه شدم نه تنها خود جاوید بلکه تو بغلش قفل قفلم… دلبسته شدم خودم و از بغلش بکشم بیرون و بیدارش کنم و بگم با اجازه کی اومدی کنارم خوابیدی؟ مگه نبیان کردم دوست ندارم در حال حاضر کنارت بخوابم ولی دلم نیومد.
چهره ی غرق خوابش که شبیه پسر بچه های تخسش کرده بود اجازه نداد بیدارش کنم!
اما کفری شده بودم از کف دست خودم به خاطر خواب سنگینم که از بابام به ارث برده بودم.
پوفی کشیدم و تمایل داشتم یکم خودم از بغلش بکشم بیرون ولی یهو فشار کف دستاش دور بدنم بیشتر شد.
پوفی کشیدم و تمایل داشتم یکم خودم از بغلش بکشم بیرون ولی یهو فشار کف دستاش دور بدنم بیشتر شد… چشمام گرد شد و حرصی نگاهش کردم انگار که عروسکش و بغل کرده بود… به قدری محکم تو بغلش قفلم کرده بود که نمیتونستم دستم و تکون بدم.
خیره تو صورت غرق خوابش بودم و حسابی کلافه بودم، نه این طوری دیگه خوابم نمییبرد نه قلبم میومد بیدارش کنم، نگاهم و دادم به ریشش که روی صورتش جا خشک کرده بود و انگار قصد کوتاه کردنشونم نداشت.
الحقم که بهشم مییومد ولی من ته ریشش و بیشتر دوست داشتم؛ میدونستم به خاطر این که هنوزم خودم بیرون میرم لباس مشکی تنم میکنم اونم به احترام مادرم ریش و رو صورتش نگه داشته، هر چند که توقعی ازش نداشتم مگه مادر من و چقدر میشناخت؟
پوفی کشیدم و موهای جاوید که ریخته بودن روی پیشونیش تکونی خوردن!
تو قلبم برای بار هزارم اعتراف کردم چقدر این مرد دلپذیر… واقعا خوشامگاهحال دختری که تا آخر عمر باهاش باشه و پدر بچه هاش بشه این مرد… من که امید زیادی نداشتم بتونم نظر جاوید و عوض کنم و با این حال می دونستم اگه نظرش عوض نشه خودم میزارم بی سر و آوا از زندگیش میرم شایدم از حیات اون و ژیلا!
نمیدونم چقدر تو رویاهای دخترونم و فکر و خیالای شامگاهونم چرخ زدم ولی متوجه شدم دیگه نمیتونم با این وضع بخوابم و اصلا خوابمم پریده بود و اون خستگی چند دقیقه پیشم دیگه تو تنم نبود و متوجه شده نمیشد.
از طرفیم نمیتونستم از جام کشیده شم… مجدداً تمایل داشتم از بغلش خودم بکشم بیرون که باز محکم تر گرفتم و من و به خودش فشار داد طوری که صوتی استخونامم متوجه شدم… شاکی به قیافش نگاهی کردم که توی خواب اخماش کشیده شده بود تو هم… دیگه نتونستم تحمل کنم سرم و بردم جلو و خیره تو صورتش سر بینیش و بین دندونام گرفتم آروم گازی گحرکت کردم!
تکونی خورد و اخماش بیشتر توهم رفت و آروم دیدهای خواب آلودش و از هم باز کرد که کَمیم قرمز بود… یکم پلک زد و بعد متوجه موقعیتش شد و خیره به نگاهای شاکی من با صدای بم و خوابالودش گفت:
_مرض داری؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن