رمان آوای نیاز تو پارت ۲۶۴

_چه قیمتی مد نظرتونه!؟

_ما فقط بیست درصد تخفیف خواستیم چراکه ثبت سفارشامون زیاد اما آقای اریانمهر

مرغشون یه پا داره

سری تکون دادم و نگاهم و به جاوید دادم

_عیب نداره من مشکل و حل میکنم برای این که مشتریمون بمونین ما به شما بیست

و پنج درصد تخیفیف میدیم خیالتون راحت

با پایان جملم احساس کردم رنگ صورت جاوید به قرمزی زد ولی من با تبسم خیره

ای تو صورتش بودم!

یکی از مردا که مشتری بود ناباور اظهار کرد:

_واقعا!؟

شونه ای انداختم بالا

_بله

جاوید لبخندی زد، سری به چپ و راست تکون داد و لیوان آبی که رو میز بود و

برداشت و چند قلوپ ازش خورد

کاملا حرصی که از درون میخورد و میدیدم اما منم از درون انگار روی قلبم آب

خنک ریختن نیشخندی زدم که آوای یکی از آقایون بلند شد

_خانم آریانمهر ای کاش زودتر مییومدین شما

نگاهم و از جاوید گراهی شدم و روبهشون لبخندی زدم که از جاشون کشیده شدن

یکی از مردا روبه آیدین اضافه کرد:

_ما به قول بیست و پنج درصد تخفیفی که دادین حساب باز کردیم پس آقای وقتی

آیدین برای این که این ماجرا رو تموم کنه از جاش قد بلند شد و روبهشون بیان کرد:

_دیگه حرفی که زده شد فردا تشریف بیارید برای امضا

مردا راضی از معامله ای که کرده بودن سمت خروجی راهی شدن و خداحافظی کردن

آیدین هم برای همراهیشون راهی شد ولی من و جاوید خیره بودیم بهم و همین که در اتاق

کنفرانس بسته شد لیوانی که رو میز بود و برداشت و ما بقیه آبی که داخلش بود و یه

سره سر کشید و روبهم با صدایی که تلاش داشت کشیده نشه اضافه کرد:

_یه دلیل… فقط یه دلیل بیار برای این راهی شدارت تا…

پریدم وسط جملش و شاکی شدم

_تا چی!؟

وقتی بهت میگم پاشو بیا نادیدم میگیری و روبهشون میگی کجا بودیم انگار که منی

تو اتاق نیست رفتار منم همینی که هست

لبش و تر کرد نگاهش و ازم گحرکت کرد و چشماش و بست که در بار دیگر باز شد و آیدین

وارد شد و روبهمون شاکی اضافه کرد:

_جان من دعواهاتون و نیارید وسط شرکت

اون از سری پیش که جاوید صوتش و انداخته بود رو سرش وسط لابی اینم از الان!

چهار تا معامله این جوری پیش ببریم خودمون سر ماه باید نون و دوغ بخوریم

هیچی نگفتم شاید زیاده روی کرده بودم… کف دست رو نقطه ضعف جاوید گذاشته بودم

و اون و مجبور به قبول کردن کاری وا داده بودم اما با یاد این که اونم من و مجبور

به انجام خیلی از کارا وا داده بود از جمله آزمایش ابوت اخمی کردم و طلب کارانه

گفتم:

_برای چی دفتر من و دادی به اون دختره!؟

با شنیدن آوام نگاهش و بهم داد و روبه آیدین اضافه کرد:

_میبینی… میبینی سر یه دفتر گوه زد به قرارداد

بی توجه به جملش گفتم:

_من دفترم و میخوام همین الانم میخوام

نگاه کلافش و بهم داد

_وقتی نمیای شرکت همینه

_ببخشید که یه آدم روانی من و تو خونش زندانی کرده بود

نیشخند زد

_من زندانیت نکرده بودم این خودت بودی که حاضر نمیشدی بیای شرکت

چشمام و ریز کردم

_ببخشید ببخشید پس اونی که رمز درو بهم نداد و اضافه کرد بهت اطمینان ندارم من بودم؟

اونی که میگفت بهت اعتماد ندارم بزارم با بچهم ازین در خونه بری بیرون من بودم؟

حضور آیدین رو انگار فراموش کرده بودیم

_از کی تا حالا تو به حرف من گوش میدی!؟ رمز در همون رمزی که قبلا تو خونم

زندگی میکردی اصلا عوض نشده اگه قلبت میخواست بیای بیرون میتونستی یه

امتحان بکنی

کم نیاوردم

_نکردم چراکه حوصله زخم زبونا و تهماتای الکیت و نداشتم!

_آوا بس کن همین الان گند زدی به قرار دادم حوصله بحث ندارم

ازین جملش به قدری عصبی و شدم که جلو راهی شدم با صوتی بلند اظهار کردم:

_من گند زدم به قرار دادت اما تو گوه زدی به زیستن من…! تو بودی که به دروغ

اومدی تو زندگیم بعد از موقعیت من سواستفاده کردی و من و به صیغه خودت

دراوردی!

تویی که ازت حاملم تویی که باعث شدی با همه دخترا و آدما فرق داشته باشه جوری

که وقتی حاملم شناسنامم سفید باشه و برای این که آبروی بچم و زیستن بچم پس فردا

نشه نقل و نبات حرف مردم اسمم و به زور بیارم تو شناسنامت… تو گند زدی به

حیات من

نیشخندی زد و سری تکون داد و با دست اشاره ای به من کرد

ِ _د بدبخت اگه من نبودم که هنوز تو همون محله ها بودی و داشتی نظافت خونه مردم

و میکردی من نبودم که باید کارایی که آرزوشون و داشتی فقط تو خواب میدیدی…!

به خاطر من که الان این جاییو…

هنوز حرفاش تموم نشده بود که صدای معترض و اخطار گونه آیدین قد بلند شد

_جــــاویــــد!

حجوم اشک و تو نگاهام حس میکردم ولی جلو راهی شدم

_نه بزار بگه… ولی بگو همه اینا که میگی به چه قیمتی وارد زندگیم شدن!

میدونی دلم برات میسوزه چراکه تنها چیزی که تو این دنیا داری پوله… همین

قطره اشکی رو صورتم ریخت و اون فقط خیره نگاهم میکرد… برگشتم و سمت در

اتاق رفتم و یه قدمی در بودم اما نمیدونم جاوید به چه سرعتی خودش و بهم رسوند!

و به یک باره دستم از پشت کشیده شد و صورت تو صورت جاوید شدم

آیدینم بدون هیچ حرفی از اتاق خارج شد و من خیره تو دیدهاش گفتم:

_ولم ک…

لباش که رو لبام نشست دیدهام گرد شد…!

با حرص گاز میگحرکت کرد و من یکم مونده بود از بهت غش کنم… خشکم زده بود که

ازم جدا شد و در گوشم گفت:

_من و عصبی نکن… میدونی عصبی میشم حرفایی و میزنم که خودمم یک درصد

قبولشون ندارم پس رو اعصاب من نرو آوا

نمیدونستم چی بگم و مات مونده بودم

بوی عطرشم که تو بینیم پیچیده بود انگار مستم کرده بود…! عقب که کشید نگاهم و

به دیدهاش دادم و به خودم اومدم که ادامه داد

_دفتر کارتو نمیتونم برگردونم ولی یه دفتر کار دیگه بهت میدم

این رفتارش بوی عذرخواهی میداد ولی قابل قبول نبود وقتی جلو آیدین اون طوری

باهام حرف زد…! خیره تو دیدهاش بودم و انگار فهمید قانع نشدم که جدی ادامه داد

_عصبیم کردی… تو هم کم حرف بهم نزدی

سری به تایید حرفش تکون دادم اما این بار سکوت نکردم و با کنایه گفتم:

_آره ولی وقتی بهم حسی نداری قلبیل نداره وسط دعوا منو ببوسی

این بار اون خاموشی کرد و نگاهش رو ازم گحرکت کرد و ادامه دادم:

_دفترم و میخوام

سری به تایید تکون داد

_یه جایی و اکی میکنم برای دفتر کارت

نچی کردم

_دفتر کار خودم و میخوام

_اضافه کردم که نمیتونم برش گردونم

اخمام پیچید تو هم

_به من ربطی نداره وقتی چیزی که مال منه رو بدون اجازه بذل و بخشش میکنی به

فکر این جاهاشم باش

اونم اخمی کرد

_تو چرا امروزگار از خر شیطون پایین نمیای!؟

بی توجه به حرفش محکم بیان کردم:

_دفتــــرم!؟

دیدهاش و کلافه باز و بسته کرد که ادامه دادم

_اگه نمیتونی کاری کنی خودم بلدم یه مسیر حلی پیدا کنم درست مثل بیست و پنج

درصد تخفیفی که به مشتریات دادم!

با پایان جملم خواستم برم که باز مچ دستم و گحرکت کرد و کلافه اضافه کرد:

_خیله خب دفتر آیدین و میدم بهت

بدبخت آیدین که هر سری تاوان کارای جاوید و یه جورایی میداد

_دفتر خودم و میخوام!

تاکید کرد رو اسمم و گفت:

_آوا… نمیتونم برم بهش بگم پاشو ازین دفتر برو بیرون

عین خودش جوابشو دادم

_جاوید منم دفتر کار خودمو میخوام

نگاهش و به اطراف داد و تو صورتم با حرص گفت:

_اگه بچم اخلاقش به تو بره پدر خوبی نمیتونم براش شم چون هر روز باید یکی از

زیر چک و لگدام جمعش کنه!

نیشخندی به این جملش زدم غیر مستقیم میگفت دارم خودم و کنترل میکنم کف دست

روت کشیده نمیکنم اما این چیز جدیدی برای جاوید کم اعصابی که میشناسم نبود ولی

با شناختی که ازش داشتم این که حتی انگشتش به بچش هم بخوره خنده دار بود…!

نیشخندم و که دید اخماش شدید تر شد و ناچار اضافه کرد:

_دفتر کار خودم و میدم بهت فقط از خر شیطون بیا پایین

تمایل داشتم باز بگم دفتر خودم و میخوام اما با یاد دفتر بزرگ و شیک و تر تمیزش

سری به تایید تکون دادم که اونم سر تکون داد و دستی بین موهاش کشید ولی با یاد

این که فکر میکنه من شرکت حالا حالا ها نمیام و اون تو همون جا میمونه اظهار کردم:

_پس وسایلت و جمع کن هر چه سریع تر

خیره بهم شد که ادامه دادم

_سر در مدیر عاملم بردار از بالای در دفترت!

دندوناش بهم چفت شده بود ولی به اجبار سری به تایید تکون داد که نگاهی به سرتاپاش

کردم و از اتاق خارج شدم…

×

درحال تایپ بودم که برگه دیگه ای رو جلوم گذاشت و همون طور که سرش خم بود

تو لپتاپش اضافه کرد:

_اینارم تایپ کن

اخمی کردم

_با این شرایط دفتر کاری گیرم نمیاد که هیچ نوکر توهم میشم خب کمرم خشک شد

یک ساعت دارم یه سره نانستاب تایپ میکنم فقط

نگاهش رو از لپتاپ روبه روش اورد بالا

_یه جوری خسارتی که بهم زدی و باید جبران کنی یا نه؟ بیان کردم فردا دفتر کارت و

بهت میدم دیگه

با پایان جملش دوباره مشغول کارش شد و من متوجه شدم واقعا حوصله بحث و

حرف نداره…

از کار کف دست کشیدم و با اخم بهش خیره شدم از یه طرف حسابی خسته شده بودم از

طرفی گرسنم شده بود اما جاوید اصلا حواسش نبود من حاملم!

هر چند حتی یک بار هم ندیده بودم بیاد سمتم به خاطر بچش کف دست رو شکمم بزاره

تا بچش و حس کنه شاید اینا فانتزیا من بود و کم کم با واقعیت آشنا میشدم شایدم اون

به خاطر من سمت بچش نمییومد!

خیره بهش بودم که آوای در اومد و نگاهم و به در دادم که بدون هیچ اجازه ای باز

شد و قامت شهرزاد توش نمایان شد

با دیدن من یکم تعجب کرد اما خیلی اهمیتی نداد و تبسم زنان وارد شد و سلامی

کرد

جاوید سرش رو بالا آورد و با دیدن شهرزاد تبسمی زد

_شهرزاد خانم!؟

اخمام رفت توهم

به من که میرسید میشد خانم برومند اونم با اخم و تخم بعد به این دختر که میرسید

شهرزاد خانم؟

شهرزاد جلو اومد و به چند تا پوشه ای که کف دستش بود اشاره ای کرد

_طرحای جدید که سفارش دادیم!

البته خودمم یکم دخالت کردم و ایده دادم اضافه کردم بیارم ببینی و نظر بدی

از لحن خودمونیش خوشم نمییومد شاید زیادی وسواسی شده بودم اما اصلا دوست

نداشتم این لحنشو

جاوید سری به تایید تکون داد ولی شهرزاد نگاهی به من کرد

_البته که اگه کار دارین و مشغول کارین بزاریم برای بعد!

جملش بیشتر به جای این که خبری باشه پرسشی بود و برای همین این بار من جوابش

رو دادم تا حساب کار کف دستش بیاد

_نه مشغول کاری نیستیم آقای آریانمهر موقتاً تو دفتر بنده کار میکنن تا فردا

دفترشون درست شه

تبسم از صورتش پرکشید و جا خورد

_دفتر شما!؟

با غیض گفتم:

_اره دیگه دفتر من و دادن به شما دفتر خودشونم دادن به بنده

دوست داشتم به جملم اضافه کنم البته زن و شوهریم من و اون نداره تا من و به خاطر

حاملگیم یه مهره سوخته نبینه چراکه مشخص بود جاوید تو گلوش گیر کرده و از

طرفیم نمیدونست من از جاوید باردارم و حتی الان اسمم تو شناسنامشه!

دوست داشتم بهش غیر مستقیم بفهمونم این مرد فعلا مال منِه تا بره پی کارش ولی

متاسفانه جلو جاوید نمیشد این حرکت و کرد چراکه بعدا پیشی میگرفت…

از طرفیم یه گوشه ای از مغزم میگفت آخه به تو چه!

بیخیال این حرفا خیره تو صورت شهرزاد بودم که لبخند زوری زد و مبارکمی

بیان کرد… خیلی سیاسیت مندانه حرکت کردار میکرد ولی حناش برای من رنگی نداشت

چون ما خانما همجنسای خودمون و فیلما و نمایشنامه هاشون و میشناسیم!

سمت میز جاوید حرکت کرد و همه پوشه های کف دستش و گذاشت جلو جاوید

جاویدم هم مشغول دیدنشون شد و با دیدن هر کدوم سری به رضایت مندی تکون

میداد و در اخر روبه شهرزاد بیان کرد:

_خوبه!… خیلی خوبه فقط با یکی دوتاش مخالفم اما زیرا نظر شماست میپسندم

نگاه پر اخمم و دادم بهش ولی اصلا حواسش به من نبود که صدای شهرزاد باعث شد

اخمام بیشتر بپیچه توهم

_ممنون!… فقط یادته یه بار قول یه شام ایرانی تو یه رستوران بهم دادی!؟

جاوید تک خنده ای کرد

_اون و که دادم!

مشکوک نگاهشون کردم و شهرزاد ادامه داد

_نه قبول نیست با آیدین رفتم اون سری اما من دوست دارم با تو برم امشب میتونیم

باهم شام و بخوریم!؟

خدایا ژیلا کم بود حالا یکی دیگه رو فرستادی؟

جاوید با تردید نگاهی بهم کرد و میدونستم الان میگه نه اما نمیدونم چی تو قیافه من

دید که روبه شهرزاد اضافه کرد:

_چرا که نه حتما!

وا رفتم احساس میکردم داره تلافی میکنه! حالم واقعا بد شد و سرم و انداختم پایین

و خودم و مشغول تایپ نشون دادم که آوای شهرزاد با ذوق به گوشم رسید

_پس من منتظرتما

با پایان جملش آوای بسته شدن در و شنیدم و فهمیدم شهرزاد خارج شده…! منتظر

بودم جاوید حرفی برنه و قلبیلی برای قبول کردن شام امشامگاه بیاره ولی هیچی ناظهار کرد

انگار که هیچی نشده بود!

شاید هم واقعا هیچی نشده بود مگه خود جاوید ناظهار کرد به من حسی نداره؟

شاید واقعا برای اون هیچ اتفاق خاصی نیفتاده بود… با اخم بهش خیره بودم ولی اون

اصلا برق حسادت و تو نگاهای من ندید یعنی واقعا این درست بود من ازش حامله

باشم و اون با یه دختر دیگه قرار شام بزاره!؟

خیره بودم به جاویدی که کارش با شهرزاد تموم نمیشد و کنار میز منشی ایستاده

بودن و سر هر دوشون تو لپتاپ خم بود.

کلافه نگاهم و تو سالن چرخوندم و نگاهم به آیدین رسید که از دفترش بیرون اومد

و با دیدنم سمتم اومد و با لبخندی سلام داد ولی اخمی کردم و نگاهم و ازش گرفتم.

حرکت کردارهای اواخرش قبل این که جاوید بفهمه بچه از اون باهام خوب نبود و قلبخور

بودم از دستش…

گوشه فکشو خاروند و اظهار کرد:

_دوستم قهری؟

نیم نگاهی بهش کردم و ادامه داد

_یه ببخشید بهت بدهکارم من… زود قضاوت کردم و ازت عذرمیخوام

فقط باید بگم امید وارم بتونم جبران کنم

آدما فرق میکردن و آیدین جز دسته ای بود که راحت اشتباهشو میتونست قبول کنه

و راحت عذرخواهی کنه… یه جورایی کلمه ی ببخشید و باعث خورد شدن غرورش

نمیدونست برعکس جاوید!

شاید هم خودم…

خاموشیم م که دید خواست بره که سریع اظهار کردم:

_دیگه بهم نمیگی جوجه ماشینی؟

نگاهش دوباره روی صورتم قرار گرفت و تبسمی زد و بار دیگر لحن شوخش رو شد

_به نظرت با این هیلکل جدیدت میشه بهت بیان کرد جوجه ماشینی؟

به چاقیم اشاره ای زد و خب اون آیدین بود و با همه چیز شوخی میکرد و باید جنبتو

کنارش میبردی بالا و ادامه داد:

_بعضیا سرشون خوب گرمه ها

با پایان جملش نگاهش و داد به شهرزاد و جاوید…خیره بهشون شدم و نمیدونم درباره

چه کاری بحث میکردن اما هر چی بود انگار به اتمام رسید چراکه منشی پرونده های

رو میزش و جمع کرد اما جاوید سمت ما برنگشت و با شهرزاد سمت آسانسور

حرکت کردن و برای یه لحظه خون تو کل بدنم یخ زد…! یعتی حضور من و یادش رفته

بود!؟

یعنی یادش حرکت کرده بود آوا نامی یا حتی مادر بچش تو این شرکته و باید با اون برگرده

خونه!؟ یعنی این قدر بی ارزش بودم براش!؟ اصلا من هیچی بچش چی!؟

این قدر راحت ول کرد و رفت تا به قرار شامشون برسن!

تو ذهنم پشت سر هم سناریو میچیدم و در آسانسور که باز شد میل داشتن باهم وارد

شن تو یه تصمیم آنی با فکر این که عمراً بزارم جاوید امشب با اون شهرزاد بیرون

بره جیغ الکی زدم و نمایشگرانه چهرم و از درد جمع کردم و بازوی آیدینی که کنارم

بود و چنگ زدم و خم شدم!

به ثانیه نکشید که صوتی قدمای محکمی که میدونستم مال جاوید رو شنیدم و بعد

آوای هول شده و مضطرب آیدینو

_چی شد چت شد آوا!؟

کف دستم و رو شکمم گذاشتم و همون لحظه از جانان به خاطر این نمایش الکی که راه

انداخته بودم عذرخواهی کردم ولی خب چاره ای هم نداشتم جز این مسیر یا حداقل چیز

دیگه ای به ذهنم نمیرسید جز این جاده!

چهرم و بیشتر درهم کردم و با ناله همون طور که خم بودم گفتم:

_بچه بچم!

نمیدونم چی شد ولی محکم کشیده شدم تو آغوشی که بوی عطرش آشنا میزد و بعد

آوای مضطربی که هول شده آوام میزد

_آوا آوا؟…! من و نگاه کن من و ببین آوا

نگاهم و دادم به دیدهای مشکیش که دو دو میزد و همین که نگاهم و دید یکم انگار

خیالش راحت شد

منم انگار اصلا یادم حرکت کرد قرار بود فیلم بازی کنم و غرق شدم تو بوی عطرش و

نگاه مشکی رنگش همین طور بهم خیره بودیم که صوتی منشی جاوید باعث شد به

خودمون بیایم

_خانم برومند خوبید چی شد!؟

به خودم اومدم و یکم چهرم و جمع کردم و اضافه کردم:

_زیر شکمم یهو بدجور تیر کشید ترسیدم

با پایان جملم جاوید جلو نگاهای بهت زده شهرزاد و منشیش من و کشیده کرد و در

دفتر پشت سرشم و باز کرد و راهی شد داخل و زیر لب طوری که به سختی شنیدم اظهار کرد:

_ببخشید!

نگاهام گرد شد.. گذاشتم رو کاناپه جمع و جور مشکی گوشه دفترش یا شایدم دفترم

و کلافه نگاهی بهم کرد

_خوبی!؟

فقط سری به علامت تایید تکون دادم که ادامه داد

_حواسم نبود اصلا حواسم نبود گشنه تشنه موندی بریم دکتر!؟… بچه خوبه!؟

سری به تایید تکون دادم که با انگشتاش پیشونیش و یکم مالش داد

_حواست باشه من حواسم نیست تو حواست به خودت باشه مادری تو

اخمی کردم و دلخور اظهار کردم:

_نمیخواد مضطرب شی برو به قرار شامت با شهرزاد برس

انگار که جا خورد

_به قرار شامم با شهرزاد!؟

این بار حرصی شدم

_آره داشتین میرفتین دیگه… اگه من مزاحمتون نمیشدم که تا الان رفته بودین

با مکث اظهار کرد:

_داشتیم میحرکت کردیم پایین به یه سری از کارا برسیم

ساکت و صامت نگاهش کردم که ادامه داد

_اگه قرار شامیم گذاشته باشم فکر نکنم ایراد داشته باشه

دلم گحرکت کرد ازین جملش و نگاهم و ازش گراهی شدم تا غم توب نگاهام و نبینه که با مکث

ادامه داد

_من هیچ اشتباهی نمیبینم که کنار تو و همکارم بیرون شام بخورم

با این جملش نتونستم جلو دهن و تعجبم و بگیرم…! نگاهم و بهش دادم

_میتمایل داشتی منم با خودتون ببرید!؟

این بار اون متعجب نگاهم میکرد… شاید واقعا شامگاهیه یه بچه شده بودم که از این قبیل

سوال ها میکردم ولی من اصلا فکرم نرفت سمتی که جاوید ممکنه منم بخواد ببره!

کم کم نگاه متعجبش مشکوک شد و قطعا فهمیده بود چی به چیه زیرا آدم با دقتی بود،

بعد این که اخماش حسابی حرکت کرد توهم اظهار کرد:

_عجب…! که این طور فقط حواست و جمع کن آخر عاقبتت نشه عین چوپان

دروغگو با این کارات

خجالت زده نگاهش میکردم و میدونستم الان حسابی کف دست میگیره ولی صدای در

که اومد نفس عمیقی کشیدم!

جاوید بفرمایی اظهار کرد که منشیش همجاده شهرزاد داخل اومدن

کف دست منشیش یه لیوان آب قند بود و شهرزادم متعجب و بهت زده نگاهم میکرد!

سمتمون اومدن و منشی جاوید لیوان حاوی آب قند رو گحرکت کرد سمتم

_بخورید خانم برومند فشارتون بیاد سرجاش

خواستم لیوان و از دستش بگیرم چراکه واقعا احساس میکردم با این همه گشنگی که

کشیده بودم نیاز داشتم بهش ولی جاوید جلو تر لیوان رو گرفت و کوتاه گفت:

_لازم نیست!

با اخم بهش نگاه کردم و به یک باره عصبی شدم! طلب کار اظهار کردم:

_از آدم کار میکشی

آدمو عصبی میکنی

از صبح تا الانم که بهم گرسنگی دادی یه تیکه نون خشکم نخوردم

الانم نمیزاری یه لیوان آب قند بخورم؟ بعد اردم میدی بچمو سالم میخوام تو حواستو

جمع کن؟

دیدهاش با هر جمله ی طلب کارانه ی من گرد تر میشد و با پایان جملم لیوان آب

قند رو گرفت سمتم و اظهار کرد:

_بیا بگیر حیثیتمون و بردی!

بدون حرف لیوان رو از کف دستش گرفتم و جرعه ای ازش خوردم که صدای شهرزاد

باعث شد تو قلبم تبسمی بزنم و از کاری که کردم راضی تر باشم

_من نمیدونستم زن و شوهرین

نگاهم و بهش دادم

_دوست نداشتیم کار و زندگیمون قاطی شه و همه بفهمن

شهرزاد خاموشی کرد و انگار تو قلب من یخ ریخته بودن و یه جورایی دلم حسابی

خنک شده بود!

روزگارا پشت سر هم میگذشت و من حسابی سنگین شده بودم… از طرفیم فکر میکردم

جاوید باهام داره نرم میشه ولی برخلاف تفکراتم هیچ کاری بهم نداشت طوری که

واقعا احساس میکردم من واقعا کنارش حضور ندارم و تو خونش زندگی نمیکنم!

این چند روزگارم که همش به یه گوشه خیره میشد و میرفت تو فکر و انگار با خودش

درگیر بود

پوفی کشیدم و از لیوان آب لیمو نمکی که واس خودم درست کرده بودم قلپی خوردم

و همون موقع جاوید وارد آشپز خونه شد و با دیدن من و لیوان تو دستم اخمی کرد

و کوتاه بیان کرد:

_مراقب فشارت باش!

با پایان جملش سمت یخچال حرکت کرد و بطری آبی ازش دراورد و با دهن قلپی از خورد

و بعد بدون اینکه نیم نگاهی بهم کنه از آشپزخونه خارج شد

اخمی کردم و زیر لب گفتم:

_کاش این جمعم مثل جمعه های دیگه میحرکت کردی ناکجا آباد تا قیافه نحستو نبینم!

«اگه امتیاز بدین ب رمان هر روز همینقدر پارت میذارم»