رمان آوای نیاز تو پارت ۲۶۴

_چه قیمتی مد نظرتونه!؟

_ما فقط بیست درصد تخفیف خواستیم چون ثبت سفارشامون زیاد ولی آقای اریانمهر

مرغشون یه پا داره

سری تکون دادم و نگاهم و به جاوید دادم

_عیب نداره من مشکل و حل میکنم برای این که مشتریمون بمونین ما به شما بیست

و پنج درصد تخیفیف میدیم خیالتون راحت

با پایان جملم احساس کردم رنگ صورت جاوید به قرمزی زد ولی من با لبخند خیره

ای تو صورتش بودم!

یکی از مردا که مشتری بود ناباور بیان کرد:

_واقعا!؟

شونه ای انداختم بالا

_بله

جاوید تبسمی زد، سری به چپ و راست تکون داد و لیوان آبی که رو میز بود و

برداشت و چند قلوپ ازش خورد

کاملا حرصی که از درون میخورد و میدیدم اما منم از درون انگار روی قلبم آب

خنک ریختن نیشخندی زدم که صدای یکی از آقایون قد بلند شد

_خانم آریانمهر ای کاش زودتر مییومدین شما

نگاهم و از جاوید گرفتم و روبهشون تبسمی زدم که از جاشون بلند شدن

یکی از مردا روبه آیدین گفت:

_ما به قول بیست و پنج درصد تخفیفی که دادین حساب باز کردیم پس آقای مدتی

آیدین برای این که این ماجرا رو تموم کنه از جاش قد بلند شد و روبهشون اضافه کرد:

_دیگه حرفی که زده شد فردا تشریف بیارید برای امضا

مردا راضی از معامله ای که کرده بودن سمت خروجی رفتن و خداحافظی کردن

آیدین هم برای هممسیریشون راهی شد اما من و جاوید خیره بودیم بهم و همین که در اتاق

کنفرانس بسته شد لیوانی که رو میز بود و برداشت و ما بقیه آبی که داخلش بود و یه

سره سر کشید و روبهم با صدایی که تلاش داشت قد بلند نشه گفت:

_یه قلبیل… فقط یه دلیل بیار برای این راهی شدارت تا…

پریدم وسط جملش و شاکی شدم

_تا چی!؟

وقتی بهت میگم پاشو بیا نادیدم میگیری و روبهشون میگی کجا بودیم انگار که منی

تو اتاق نیست حرکت کردار منم همینی که هست

لبش و تر کرد نگاهش و ازم گحرکت کرد و نگاهاش و بست که در دوباره باز شد و آیدین

وارد شد و روبهمون شاکی اضافه کرد:

_جان من دعواهاتون و نیارید وسط شرکت

اون از سری پیش که جاوید آواش و انداخته بود رو سرش وسط لابی اینم از الان!

چهار تا معامله این جوری پیش ببریم خودمون سر ماه باید نون و دوغ بخوریم

هیچی ناضافه کردم شاید زیاده روی کرده بودم… کف دست رو نقطه ضعف جاوید گذاشته بودم

و اون و مجبور به قبول کردن کاری وا داده بودم ولی با یاد این که اونم من و مجبور

به انجام خیلی از کارا وا داده بود از جمله آزمایش ابوت اخمی کردم و طلب کارانه

گفتم:

_برای چی دفتر من و دادی به اون دختره!؟

با شنیدن صدام نگاهش و بهم داد و روبه آیدین بیان کرد:

_میبینی… میبینی سر یه دفتر گوه زد به قرارداد

بی توجه به جملش گفتم:

_من دفترم و میخوام همین الانم میخوام

نگاه کلافش و بهم داد

_وقتی نمیای شرکت همینه

_ببخشید که یه آدم روانی من و تو خونش زندانی کرده بود

نیشخند زد

_من زندانیت نکرده بودم این خودت بودی که حاضر نمیشدی بیای شرکت

نگاهام و ریز کردم

_ببخشید ببخشید پس اونی که رمز درو بهم نداد و بیان کرد بهت اطمینان ندارم من بودم؟

اونی که میگفت بهت اعتماد ندارم بزارم با بچهم ازین در خونه بری بیرون من بودم؟

حضور آیدین رو انگار فراموش کرده بودیم

_از کی تا حالا تو به حرف من گوش میدی!؟ رمز در همون رمزی که قبلا تو خونم

حیات میکردی اصلا عوض نشده اگه قلبت میخواست بیای بیرون میتونستی یه

امتحان بکنی

کم نیاوردم

_نکردم چراکه حوصله زخم زبونا و تهماتای الکیت و نداشتم!

_آوا بس کن همین الان گند زدی به قرار دادم حوصله بحث ندارم

ازین جملش به قدری عصبی و شدم که جلو راهی شدم با صدای کشیده گفتم:

_من گند زدم به قرار دادت اما تو گوه زدی به زندگی من…! تو بودی که به دروغ

اومدی تو زندگیم بعد از موقعیت من سواستفاده کردی و من و به صیغه خودت

دراوردی!

تویی که ازت حاملم تویی که باعث شدی با همه دخترا و آدما فرق داشته باشه جوری

که وقتی حاملم شناسنامم سفید باشه و برای این که آبروی بچم و زندگی بچم پس فردا

نشه نقل و نبات حرف مردم اسمم و به زور بیارم تو شناسنامت… تو گند زدی به

حیات من

نیشخندی زد و سری تکون داد و با کف دست اشاره ای به من کرد

ِ _د بدبخت اگه من نبودم که هنوز تو همون محله ها بودی و داشتی نظافت خونه مردم

و میکردی من نبودم که باید کارایی که آرزوشون و داشتی فقط تو خواب میدیدی…!

به خاطر من که الان این جاییو…

هنوز حرفاش تموم نشده بود که صوتی معترض و اخطار گونه آیدین کشیده شد

_جــــاویــــد!

حجوم اشک و تو نگاهام حس میکردم ولی جلو رفتم

_نه بزار بگه… اما بگو همه اینا که میگی به چه قیمتی وارد زندگیم شدن!

میدونی قلبم برات میسوزه چون تنها چیزی که تو این دنیا داری پوله… همین

قطره اشکی رو صورتم ریخت و اون فقط خیره نگاهم میکرد… برگشتم و سمت در

اتاق راهی شدم و یه قدمی در بودم ولی نمیدونم جاوید به چه سرعتی خودش و بهم رسوند!

و به یک باره کف دستم از پشت کشیده شد و صورت تو صورت جاوید شدم

آیدینم بدون هیچ حرفی از اتاق خارج شد و من خیره تو دیدهاش گفتم:

_ولم ک…

لباش که رو لبام جای گرفت نگاهام گرد شد…!

با حرص گاز میگرفت و من یکم مونده بود از بهت غش کنم… خشکم زده بود که

ازم جدا شد و در گوشم اضافه کرد:

_من و عصبی نکن… میدونی عصبی میشم حرفایی و میزنم که خودمم یک درصد

قبولشون ندارم پس رو اعصاب من نرو آوا

نمیدونستم چی بگم و مات مونده بودم

بوی عطرشم که تو بینیم پیچیده بود انگار مستم کرده بود…! عقب که کشید نگاهم و

به دیدهاش دادم و به خودم اومدم که ادامه داد

_دفتر کارتو نمیتونم برگردونم ولی یه دفتر کار دیگه بهت میدم

این راهی شدارش بوی عذرخواهی میداد ولی قابل قبول نبود وقتی جلو آیدین اون طوری

باهام حرف زد…! خیره تو نگاهاش بودم و انگار فهمید قانع نشدم که جدی ادامه داد

_عصبیم کردی… تو هم کم حرف بهم نزدی

سری به تایید حرفش تکون دادم ولی این بار خاموشی نکردم و با کنایه گفتم:

_آره اما وقتی بهم حسی نداری قلبیل نداره وسط دعوا منو ببوسی

این بار اون خاموشی کرد و نگاهش رو ازم گراهی شد و ادامه دادم:

_دفترم و میخوام

سری به تایید تکون داد

_یه جایی و اکی میکنم برای دفتر کارت

نچی کردم

_دفتر کار خودم و میخوام

_بیان کردم که نمیتونم برش گردونم

اخمام پیچید تو هم

_به من ربطی نداره وقتی چیزی که مال منه رو بدون اجازه بذل و بخشش میکنی به

فکر این جاهاشم باش

اونم اخمی کرد

_تو چرا امروز از خر شیطون پایین نمیای!؟

بی توجه به حرفش محکم اظهار کردم:

_دفتــــرم!؟

نگاهاش و کلافه باز و بسته کرد که ادامه دادم

_اگه نمیتونی کاری کنی خودم بلدم یه مسیر حلی پیدا کنم درست مثل بیست و پنج

درصد تخفیفی که به مشتریات دادم!

با پایان جملم خواستم برم که باز مچ دستم و گحرکت کرد و کلافه بیان کرد:

_خیله خب دفتر آیدین و میدم بهت

بدبخت آیدین که هر سری تاوان کارای جاوید و یه جورایی میداد

_دفتر خودم و میخوام!

تاکید کرد رو اسمم و بیان کرد:

_آوا… نمیتونم برم بهش بگم پاشو ازین دفتر برو بیرون

عین خودش جوابشو دادم

_جاوید منم دفتر کار خودمو میخوام

نگاهش و به اطراف داد و تو صورتم با حرص گفت:

_اگه بچم اخلاقش به تو بره پدر خوبی نمیتونم براش شم چراکه هر روزگار باید یکی از

زیر چک و لگدام جمعش کنه!

نیشخندی به این جملش زدم غیر مستقیم میاضافه کرد دارم خودم و کنترل میکنم کف دست

روت قد بلند نمیکنم ولی این چیز جدیدی برای جاوید کم اعصابی که میشناسم نبود اما

با شناختی که ازش داشتم این که حتی انگشتش به بچش هم بخوره خنده دار بود…!

نیشخندم و که دید اخماش شدید تر شد و ناچار اظهار کرد:

_دفتر کار خودم و میدم بهت فقط از خر شیطون بیا پایین

خواستم باز بگم دفتر خودم و میخوام ولی با یاد دفتر بزرگ و شیک و تر تمیزش

سری به تایید تکون دادم که اونم سر تکون داد و کف دستی بین موهاش کشید ولی با یاد

این که فکر میکنه من شرکت حالا حالا ها نمیام و اون تو همون جا میمونه گفتم:

_پس وسایلت و جمع کن هر چه سریع تر

خیره بهم شد که ادامه دادم

_سر در مدیر عاملم بردار از بالای در دفترت!

دندوناش بهم چفت شده بود ولی به اجبار سری به تایید تکون داد که نگاهی به سرتاپاش

کردم و از اتاق خارج شدم…

×

درحال تایپ بودم که برگه دیگه ای رو جلوم گذاشت و همون طور که سرش خم بود

تو لپتاپش گفت:

_اینارم تایپ کن

اخمی کردم

_با این شرایط دفتر کاری گیرم نمیاد که هیچ نوکر توهم میشم خب کمرم خشک شد

یک ساعت دارم یه سره نانستاب تایپ میکنم فقط

نگاهش رو از لپتاپ روبه روش اورد بالا

_یه جوری خسارتی که بهم زدی و باید جبران کنی یا نه؟ اظهار کردم فردا دفتر کارت و

بهت میدم دیگه

با پایان جملش مجدداً مشغول کارش شد و من متوجه شدم واقعا حوصله بحث و

حرف نداره…

از کار کف دست کشیدم و با اخم بهش خیره شدم از یه طرف حسابی خسته شده بودم از

طرفی گرسنم شده بود ولی جاوید اصلا حواسش نبود من حاملم!

هر چند حتی یک بار هم ندیده بودم بیاد سمتم به خاطر بچش کف دست رو شکمم بزاره

تا بچش و حس کنه شاید اینا فانتزیا من بود و کم کم با واقعیت آشنا میشدم شایدم اون

به خاطر من سمت بچش نمییومد!

خیره بهش بودم که صوتی در اومد و نگاهم و به در دادم که بدون هیچ اجازه ای باز

شد و قامت شهرزاد توش نمایان شد

با دیدن من یکم تعجب کرد اما خیلی اهمیتی نداد و تبسم زنان وارد شد و سلامی

کرد

جاوید سرش رو بالا آورد و با دیدن شهرزاد تبسمی زد

_شهرزاد خانم!؟

اخمام رفت توهم

به من که میرسید میشد خانم برومند اونم با اخم و تخم بعد به این دختر که میرسید

شهرزاد خانم؟

شهرزاد جلو اومد و به چند تا پوشه ای که کف دستش بود اشاره ای کرد

_طرحای جدید که سفارش دادیم!

البته خودمم یکم دخالت کردم و ایده دادم گفتم بیارم ببینی و نظر بدی

از لحن خودمونیش خوشم نمییومد شاید زیادی وسواسی شده بودم ولی اصلا دوست

نداشتم این لحنشو

جاوید سری به تایید تکون داد ولی شهرزاد نگاهی به من کرد

_البته که اگه کار دارین و مشغول کارین بزاریم برای بعد!

جملش بیشتر به جای این که خبری باشه پرسشی بود و برای همین این بار من جوابش

رو دادم تا حساب کار دستش بیاد

_نه مشغول کاری نیستیم آقای آریانمهر موقتاً تو دفتر بنده کار میکنن تا فردا

دفترشون درست شه

تبسم از صورتش پرکشید و جا خورد

_دفتر شما!؟

با غیض گفتم:

_اره دیگه دفتر من و دادن به شما دفتر خودشونم دادن به بنده

دوست داشتم به جملم اضافه کنم البته زن و شوهریم من و اون نداره تا من و به خاطر

حاملگیم یه مهره سوخته نبینه چون مشخص بود جاوید تو گلوش گیر کرده و از

طرفیم نمیدونست من از جاوید باردارم و حتی الان اسمم تو شناسنامشه!

دلبسته شدم بهش غیر مستقیم بفهمونم این مرد فعلا مال منِه تا بره پی کارش ولی

متاسفانه جلو جاوید نمیشد این حرکت و کرد زیرا بعدا پیشی میگحرکت کرد…

از طرفیم یه گوشه ای از مغزم میاضافه کرد آخه به تو چه!

بیخیال این حرفا خیره تو صورت شهرزاد بودم که لبخند زوری زد و مبارکمی

اضافه کرد… خیلی سیاسیت مندانه رفتار میکرد ولی حناش برای من رنگی نداشت

چراکه ما خانما همجنسای خودمون و فیلما و نمایشنامه هاشون و میشناسیم!

سمت میز جاوید رفت و همه پوشه های کف دستش و گذاشت جلو جاوید

جاویدم هم مشغول دیدنشون شد و با دیدن هر کدوم سری به رضایت مندی تکون

میداد و در اخر روبه شهرزاد گفت:

_خوبه!… خیلی خوبه فقط با یکی دوتاش مخالفم ولی چراکه نظر شماست میپسندم

نگاه پر اخمم و دادم بهش ولی اصلا حواسش به من نبود که صوتی شهرزاد باعث شد

اخمام بیشتر بپیچه توهم

_ممنون!… فقط یادته یه بار قول یه شام ایرانی تو یه رستوران بهم دادی!؟

جاوید تک خنده ای کرد

_اون و که دادم!

مشکوک نگاهشون کردم و شهرزاد ادامه داد

_نه قبول نیست با آیدین حرکت کردم اون سری ولی من دوست دارم با تو برم امشب میتونیم

باهم شام و بخوریم!؟

خدایا ژیلا کم بود حالا یکی دیگه رو فرستادی؟

جاوید با تردید نگاهی بهم کرد و میدونستم الان میگه نه اما نمیدونم چی تو قیافه من

دید که روبه شهرزاد اضافه کرد:

_چرا که نه حتما!

وا حرکت کردم احساس میکردم داره تلافی میکنه! حالم واقعا بد شد و سرم و انداختم پایین

و خودم و مشغول تایپ نشون دادم که آوای شهرزاد با ذوق به گوشم رسید

_پس من منتظرتما

با پایان جملش آوای بسته شدن در و شنیدم و فهمیدم شهرزاد خارج شده…! منتظر

بودم جاوید حرفی برنه و قلبیلی برای قبول کردن شام امشامگاه بیاره ولی هیچی نبیان کرد

انگار که هیچی نشده بود!

شاید هم واقعا هیچی نشده بود مگه خود جاوید نبیان کرد به من حسی نداره؟

شاید واقعا برای اون هیچ اتفاق خاصی نیفتاده بود… با اخم بهش خیره بودم اما اون

اصلا برق حسادت و تو نگاهای من ندید یعنی واقعا این درست بود من ازش حامله

باشم و اون با یه دختر دیگه قرار شام بزاره!؟

خیره بودم به جاویدی که کارش با شهرزاد تموم نمیشد و کنار میز منشی ایستاده

بودن و سر هر دوشون تو لپتاپ خم بود.

کلافه نگاهم و تو سالن چرخوندم و نگاهم به آیدین رسید که از دفترش بیرون اومد

و با دیدنم سمتم اومد و با لبخندی سلام داد ولی اخمی کردم و نگاهم و ازش گحرکت کردم.

حرکت کردارهای اواخرش قبل این که جاوید بفهمه بچه از اون باهام خوب نبود و قلبخور

بودم از کف دستش…

گوشه فکشو خاروند و اظهار کرد:

_دوستم قهری؟

نیم نگاهی بهش کردم و ادامه داد

_یه ببخشید بهت بدهکارم من… زود قضاوت کردم و ازت عذرمیخوام

فقط باید بگم امید وارم بتونم جبران کنم

آدما فرق میکردن و آیدین جز کف دسته ای بود که راحت اشتباهشو میتونست قبول کنه

و راحت عذرخواهی کنه… یه جورایی کلمه ی ببخشید و باعث خورد شدن غرورش

نمیدونست برعکس جاوید!

شاید هم خودم…

خاموشیم م که دید میل داشت بره که سریع بیان کردم:

_دیگه بهم نمیگی جوجه ماشینی؟

نگاهش دوباره روی صورتم جای گرفت و تبسمی زد و دوباره لحن شوخش رو شد

_به نظرت با این هیلکل جدیدت میشه بهت بیان کرد جوجه ماشینی؟

به چاقیم اشاره ای زد و خب اون آیدین بود و با همه چیز شوخی میکرد و باید جنبتو

کنارش میبردی بالا و ادامه داد:

_بعضیا سرشون خوب گرمه ها

با پایان جملش نگاهش و داد به شهرزاد و جاوید…خیره بهشون شدم و نمیدونم درباره

چه کاری بحث میکردن ولی هر چی بود انگار به اتمام رسید چراکه منشی پرونده های

رو میزش و جمع کرد اما جاوید سمت ما برنگشت و با شهرزاد سمت آسانسور

رفتن و برای یه لحظه خون تو کل بدنم یخ زد…! یعتی حضور من و یادش رفته

بود!؟

یعنی یادش راهی شده بود آوا نامی یا حتی مادر بچش تو این شرکته و باید با اون برگرده

خونه!؟ یعنی این قدر بی ارزش بودم براش!؟ اصلا من هیچی بچش چی!؟

این قدر راحت ول کرد و حرکت کرد تا به قرار شامشون برسن!

تو ذهنم پشت سر هم سناریو میچیدم و در آسانسور که باز شد تمایل داشتن باهم وارد

شن تو یه تصمیم آنی با فکر این که عمراً بزارم جاوید امشامگاه با اون شهرزاد بیرون

بره جیغ الکی زدم و نمایشگرانه چهرم و از درد جمع کردم و بازوی آیدینی که کنارم

بود و چنگ زدم و خم شدم!

به ثانیه نکشید که صدای قدمای محکمی که میدونستم مال جاوید رو شنیدم و بعد

صدای هول شده و دلواپس آیدینو

_چی شد چت شد آوا!؟

دستم و رو شکمم گذاشتم و همون لحظه از جانان به خاطر این نمایش الکی که راه

انداخته بودم عذرخواهی کردم ولی خب چاره ای هم نداشتم جز این راه یا حداقل چیز

دیگه ای به ذهنم نمیرسید جز این راه!

چهرم و بیشتر درهم کردم و با ناله همون طور که خم بودم گفتم:

_بچه بچم!

نمیدونم چی شد اما محکم کشیده شدم تو آغوشی که بوی عطرش آشنا میزد و بعد

آوای دلواپسی که هول شده صوتم میزد

_آوا آوا؟…! من و نگاه کن من و ببین آوا

نگاهم و دادم به چشمای مشکیش که دو دو میزد و همین که نگاهم و دید یکم انگار

خیالش راحت شد

منم انگار اصلا یادم حرکت کرد قرار بود فیلم بازی کنم و غرق شدم تو بوی عطرش و

نگاه مشکی رنگش همین طور بهم خیره بودیم که صدای منشی جاوید باعث شد به

خودمون بیایم

_خانم برومند خوبید چی شد!؟

به خودم اومدم و یکم چهرم و جمع کردم و اضافه کردم:

_زیر شکمم یهو بدجور تیر کشید ترسیدم

با پایان جملم جاوید جلو نگاهای بهت زده شهرزاد و منشیش من و کشیده کرد و در

دفتر پشت سرشم و باز کرد و راهی شد داخل و زیر لب طوری که به سختی شنیدم اضافه کرد:

_ببخشید!

چشمام گرد شد.. گذاشتم رو کاناپه جمع و جور مشکی گوشه دفترش یا شایدم دفترم

و کلافه نگاهی بهم کرد

_خوبی!؟

فقط سری به علامت تایید تکون دادم که ادامه داد

_حواسم نبود اصلا حواسم نبود گشنه تشنه موندی بریم دکتر!؟… بچه خوبه!؟

سری به تایید تکون دادم که با انگشتاش پیشونیش و یکم مالش داد

_حواست باشه من حواسم نیست تو حواست به خودت باشه مادری تو

اخمی کردم و قلبخور گفتم:

_نمیخواد نگران شی برو به قرار شامت با شهرزاد برس

انگار که جا خورد

_به قرار شامم با شهرزاد!؟

این بار حرصی شدم

_آره داشتین میحرکت کردین دیگه… اگه من مزاحمتون نمیشدم که تا الان راهی شده بودین

با مکث اضافه کرد:

_داشتیم میحرکت کردیم پایین به یه سری از کارا برسیم

ساکت و صامت نگاهش کردم که ادامه داد

_اگه قرار شامیم گذاشته باشم فکر نکنم ایراد داشته باشه

قلبم گراهی شد ازین جملش و نگاهم و ازش گرفتم تا غم توب نگاهام و نبینه که با مکث

ادامه داد

_من هیچ اشتباهی نمیبینم که کنار تو و همکارم بیرون شام بخورم

با این جملش نتونستم جلو دهن و تعجبم و بگیرم…! نگاهم و بهش دادم

_میمیل داشتی منم با خودتون ببرید!؟

این بار اون متعجب نگاهم میکرد… شاید واقعا شامگاهیه یه بچه شده بودم که از این قبیل

سوال ها میکردم اما من اصلا فکرم نحرکت کرد سمتی که جاوید ممکنه منم بخواد ببره!

کم کم نگاه متعجبش مشکوک شد و قطعا فهمیده بود چی به چیه چون آدم با دقتی بود،

بعد این که اخماش حسابی حرکت کرد توهم اضافه کرد:

_عجب…! که این طور فقط حواست و جمع کن آخر عاقبتت نشه عین چوپان

دروغگو با این کارات

خجالت زده نگاهش میکردم و میدونستم الان حسابی دست میگیره ولی صدای در

که اومد نفس عمیقی کشیدم!

جاوید بفرمایی اضافه کرد که منشیش همجاده شهرزاد داخل اومدن

دست منشیش یه لیوان آب قند بود و شهرزادم متعجب و بهت زده نگاهم میکرد!

سمتمون اومدن و منشی جاوید لیوان حاوی آب قند رو گراهی شد سمتم

_بخورید خانم برومند فشارتون بیاد سرجاش

تمایل داشتم لیوان و از کف دستش بگیرم زیرا واقعا احساس میکردم با این همه گشنگی که

کشیده بودم نیاز داشتم بهش ولی جاوید جلو تر لیوان رو گراهی شد و کوتاه گفت:

_لازم نیست!

با اخم بهش نگاه کردم و به یک باره عصبی شدم! طلب کار اضافه کردم:

_از آدم کار میکشی

آدمو عصبی میکنی

از صبح تا الانم که بهم گرسنگی دادی یه تیکه نون خشکم نخوردم

الانم نمیزاری یه لیوان آب قند بخورم؟ بعد اردم میدی بچمو سالم میخوام تو حواستو

جمع کن؟

نگاهاش با هر جمله ی طلب کارانه ی من گرد تر میشد و با پایان جملم لیوان آب

قند رو گرفت سمتم و گفت:

_بیا بگیر حیثیتمون و بردی!

بدون حرف لیوان رو از کف دستش گحرکت کردم و جرعه ای ازش خوردم که آوای شهرزاد

باعث شد تو دلم لبخندی بزنم و از کاری که کردم راضی تر باشم

_من نمیدونستم زن و شوهرین

نگاهم و بهش دادم

_دوست نداشتیم کار و زندگیمون قاطی شه و همه بفهمن

شهرزاد خاموشی کرد و انگار تو قلب من یخ ریخته بودن و یه جورایی دلم حسابی

خنک شده بود!

روزگارا پشت سر هم میگذشت و من حسابی سنگین شده بودم… از طرفیم فکر میکردم

جاوید باهام داره نرم میشه ولی برخلاف تفکراتم هیچ کاری بهم نداشت طوری که

واقعا احساس میکردم من واقعا کنارش حضور ندارم و تو خونش زندگی نمیکنم!

این چند روزم که همش به یه گوشه خیره میشد و میرفت تو فکر و انگار با خودش

درگیر بود

پوفی کشیدم و از لیوان آب لیمو نمکی که واس خودم درست کرده بودم قلپی خوردم

و همون موقع جاوید وارد آشپز خونه شد و با دیدن من و لیوان تو دستم اخمی کرد

و کوتاه بیان کرد:

_مراقب فشارت باش!

با پایان جملش سمت یخچال حرکت کرد و بطری آبی ازش دراورد و با دهن قلپی از خورد

و بعد بدون اینکه نیم نگاهی بهم کنه از آشپزخونه خارج شد

اخمی کردم و زیر لب گفتم:

_کاش این جمعم مثل جمعه های دیگه میحرکت کردی ناکجا آباد تا قیافه نحستو نبینم!

«اگه امتیاز بدین ب رمان هر روزگار همینقدر پارت میذارم»