رمان آوای نیاز تو پارت ۲۴۲

×××

با صدای غر زدنای عدالت خانم و تکون دادناش ناله کردم

_عدالت خانم نه گشنمه نه تشنمه نه بچم مشکل داره نه می‌خوام برم دکتر نه دوست دارم بدونم سالم یا ناسالم یا دختر یا پسر فقط ولم کن

نیشگونی از بازوم گرفت و حرصی شد

_پاشو ببینم!… پاشو سه روزگاره مثل جنازه افتادی رو تخت، اون بچه چه گناهی کرده مادرش شدی تو

با متوجه شدن این جمله که بی شامگاهاهت به جمله جاوید نبود زدم زیر گریه که تکونای کف دستش کم شد و پتو رو از روم کنار زد و با دلخوری بیان کرد:

_چته تو دختر!؟… یا داری گریه میکنی یا یه گوشه کز کردی

روی تخت جای گرفتم و حرفی نزدم کف دستی زیر چشمام کشیدم که ادامه داد

_سیاوش تو ماشین منتظرته اظهار کرد شاید بخوای بری سر خاک مادرت یکم آروم شی!… اولش اظهار کردم نه بارداری شگون نداره خاک مرده بهت بخوره ولی مثل این که آقا فرزان بیان کردن ببرتت

با یاد مولین و فرزان شدت اشکام بیشتر شد

کاش بودن!… الان که نیاز داشتمشون کاش بودن الان که به همشون احتیاج داشتم اما نبودن

نه جاوید بود نه فرزان نه آتنا نه آیدین نه مولین!…

همشون میل داشته و ناتمایل داشته تنهام گذاشته بودن و الان که دلبسته شدم یکی نازم و بخره کسی نبود و بدتر از همشون جاوید بود که بیشتر از همه دوست داشتم خودم و تو آغوشش پرت کنم

صوتی عدالت خانم دوباره بلند شد

_پاشو دخترم پاشو این جوری گریه نکن خدا قهرش میاد… آماده شو برو یکم آروم شی ولی اگه کسی و میل داشتن خاک کنن نگاه نکنیا مادر

از جام کشیده شدم و هر چی دم کف دستم بود و تنم کردم و عدالت خانم که دید پاشدم و دارم حاضر میشم سری به چپ و راست تکون داد و از اتاق خارج شد