تماس و که قطع کرد نفس عمیقی کشیدم و از ماشین آیدین پیاده شدم.
بعد مدتی ماشینم با گلای رُز قرمزی که روش تزیین شده پیچید تو کوچه
قدم شتابزده کردم سمت ماشین که همون لحظه آیدین از ماشین پیاده شد و با اخم سمتم اومد و وقتی بهم رسید بیان کرد:
_بیا اینم عروست… میبنمت دیگه
سری تکون دادم که از کنارم میل داشت رد بشه ولی بازوش و گراهی شدم و لب زدم
_نمیدونم نبودی چیکار میکردم ممنون
سری تکون داد که ولش کردم و نفس عمیقی کشیدم، سمت ماشینم رفتم و بدون سلام و حرفی سوار شدم و همون لحظه آوای اعتراضش کشیده شد
_بهشدت نامردی بسیار من… من منتظر تو بودم!
شوق اینو داشتم که تورو ببینم م..من…
نتونست ادامه بده!
نگاهم و به صورت پر بغضش دادم و بدون هیچ حرفی بی توجه بهش به روبه رو خیره شدم و تمایل داشتم ماشین و به حرکت در بیارم که صدای دادش اومد
_با توام
دیگه کنترلم و از کف دست دادم و محکم زدم به فرمون ماشین و با دادی که از صبح عاشق شدم سر یکی بزنم بیان کردم:
_ساکت شو
هراسید کاملا واضح ترسید و چسبید به در ماشین! تازه نگاهم به صورت آرایش شدش و لباس سفیدش که طرح های طلایی داشت خورد… نفس عمیقی کشیدم و بعد مکثی روبهش گفتم:
_اگه میومدم وضعت بدتر میشد
از طرفیم فکر کنم میدونی قرار شاهد چه زیستن با من باشی… پس اعتراض الکی نکن و اعصاب من و خودت خورد نکن!
_آره… وَ اگه من ژیلام درستت میکنم جاوید بهت قول میدم
همینطور که به روبه رو خیره بودم تو دلم نیشخندی زدم.
من خودم، خودمو نمی:تونستم درست کنم و شامگاهیه آدم کنم! قِلقم کف دست آدمی بود که الان نبود و این من و روانی میکرد… هیچی ناضافه کردم و ماشین و به حرکت دراوردم که دوباره آواش اومد
_زیبا نشدم؟!
نگاهم و بهش ندادم فقط تو سرم یه چیز چرخ خورد…
اگه الان نگاهم و به جذاب ترین آدم جهانم بدم که از قضا باعث جدایی من از آوام شده قطعا هیچ عکس العملی نشون نمیدادم به خاطر قشنگییش از طرفیم یکی تو گوشم داد میزد چیزی که باعث جدایی تو از آوا شد هدفت بود سهام شرکت بود خود تو بودی نه دختر کنارت!
نفس عمیقی کشیدم و تو صورتش نگاه کردم و جدی گفتم:
_ژیلا قرارمون یادت؟!
قرار شد من و تو بعد یه تایمی طلاق بگیریم آقابزرگ میگه بچه بیارین ماهم قرار شد بگیم تو یا من نقص داریم بچه دار نمیشیم پس لطف کن طوری رفتار نکن که یه زیستن عادی قراره داشته باشیم حل؟
اخماش رفت توهم و مثل خودم گفت:
_نه قرار ما این بود که اگه من تورو عاشق خودم نکردم این طوری پیش بره اما من میدونم که تو چنگ خودمی یه بار به قلبم باختی دفعه دومم میبازی
سری به معنی تاسف تکون دادم و چیزی ناضافه کردم که ادامه داد
_جاوید حداقل برای دلخوشی دختر عموت یا اصلا قلبخوشی یه دختر که کنارت نشسته یه چیزی بگو بهم
جلو در باغ ایستادم و تو صورتش بی حس لب زدم:
_کسی که خودش لباسی نداره بپوشه و لخته لباسیم نمیتونه به کسی بده تا بپوشه این مثال بارز منه… تو قیافه من قلبخوشی میبینی که طلب دلخوشی میکنی؟!
اگه دلخوشی مشاهده کردی بگو همش یه جا برا تو… پیاده شو عروس خانم
×××
آوای جیغ و آهنگ همراه با سر و صوتهایی که تمام وجودم تو این لحظه ازشون فراری بود و واقعا کلافم کرده بود تو سرم میپیچید.
تمام خواستم این بود که هر چه تند تر این بساط جمع و جور شه… نگاهم رو مهمونایی بود که الکی خوش بودن و چقدر مشتاق بودم که فقط از این جمعیت بیام بیرون!
نگاهم و کلافه یه دور چرخوندم ولی به ثانیه نکشید که نگاهم با بُهت و تعجب برگشت سمت نگاه سبز رنگ آشنا…
چشمام قفل شد تو نگاهش که دور تر از جمعیت ایستاده بود و فقط نگاه میکرد و نگاهش باعث شده بود تو اون جمعیت فقط اون و ببینم انگار دیگه آوای هیچی و نمی متوجه شدم…
نه آهنگی نه جیغی نه سر صدایی هیچی به معنای کلمه انگار کر شدم یک باره
انگار تو یه لحظه تموم وجودم شد تمام آوایی که جلوم از حرکت ایستاده بود… چند بار پلک زدم ولی خودش بود که خیره نگاهم میکرد، چند بار دهنم باز و بسته شد انگار که میتمایل داشتم چیزی بگم ولی حرفی نداشتم
بی توجه نیشخندی زد و روش و ازم برگردوند و یه لحظه تمایل داشتم با دیوانگی تمام سمتش برم کف دستش و بگیرم ولی همون لحظه با دیدن صحنه روبه روم پاهام زنجیر شد به زمین و کف دستام از فَرط عصبیت مشت!
نگاهم به صحنه روبه روم بود و دوست داشتم مشتام و تو صورت کسی که آوا تو بغلش راهی شد بکوبونم و حالم عجیب بد شد… نفس پر حرصی کشیدم و تمایل داشتم واقعا سمتشون برم ولی ضربه ی محکمی به شونم خورد و باعث شد تازه به خودم بیام و به یک باره دوباره تمام سرو آواهای اطرافم و بشنوم و متوجه موقعیتم بشم…
نگاهم و دادم به آیدین که انگار درک کرده بود تو این دنیا سیِر نمیکردم و با ضربه کف دستی بهم این و فهمونده بود ولی دوباره نگاهم و دادم به جای قبلی اما دیگه تو متوجه شدم نبودن!
دیدهام و محکم باز و بسته کردم و زیر لب زمزمه کردم
_این جا چیکار میکنی!؟
نگاهم و به جایی که بهش اشاره کرده بود دادم و سمت رختکن پا تند کردم!
×××
آوا
هوای تازه که به ریه هام خورد اشک از گوشه نگاه هام شروع به سر خوردن کرد و بی توجه به فرزان شروع به راه رفتن به ته باغ کردم
اشکام رو صورتم میریخت و تصویر کوتاه ورود جاوید کنار ژیلا تو سرم تکرار میشد…
به آوا زدنای فرزان توجه ای نکردم و با همون کفشای پاشنه دارم سمت ته باغ پا تند کردم که کف دستم از پشت کشیده شد و صورت تو صورت فرزان شدم یه لحظه ذهنم راهی شد سمت روزگارایی که با جاوید شمال راهی شده بودیم و دعوت شده بودیم به مهمونی کیارشینا!
ته باغ تو سرما، تو آغوشش، گرمای لبشش
خاطرات سرم شروع به رژه حرکت کردن کردن و ناخوداگاه خودم پرت کردم تو بغل فرزان و اظهار کردم:
_شاید باز با تموم خودخواهی خودش بگه من بی معراهی شد بودم ولی اون…اون عاشقی اولم بود!
هق زدم و به پیرهن تنش چنگ زدم:
_فرزان بریم حالم واقعا بده نمیتونم حتی نفس بکشم دارم مشتاق دیدار تمام لحظاتی که باهاش داشتم میشم
بیقرار آغوشش بیقرار نگاهش بیقرار عطر تنش بیقرار صداش ترو خدا بریم… بریم!
یکم من و از خودش فاصله داد و تو صورتم خیره شد
کف دستش دور صورتم قاب شد و همین طوری خیره تو صورتم بود و با دیدهاش هی صورتم و میکاوید طوری که معذب شدم و نگاهم و به زمین دادم ولی آواش باعث شد نگاهم و دوباره بهش بدم
خیره تو دیدهاش که تو نگاهام قفل شده بود اظهار کرد:
_یاد بگیر تنهاییو…
وَ از آدمایی که تنهات میزارن فاصله بگیر!
آدما شاید بزرگ ترین ترسشون تنهایی باشه ولی وقتی دیگه ازش نترسن قوی میشن
اما از نظر بقیه ترسناک میشن از میدونی چرا؟! چون وقتی تنهایی و انتخاب کنی و باهاش دوست شی دیگه به احدی احتیاج نداری جز خودتو آدما از کسایی که خودکفان میترسن!
سری تکون دادم و لبم و خیس کردم که دستش و از رو صورتم کنار زد و لب زد
_اگه حالت بده میریم ولی بدون با رفتنت ضعفت و نشون میدی
صدای آهنگ و مسروری تا این جام میومد و کمی به اطراف خیره شدم و بیان کردم:
_بریم ولی قبلش یه کار نیمه تموم دارم
چیزی نگفت کا نگاهم و بهش دادم
کف دستم و سمتش دراز کردم
_مسیر بریم؟! نمیخوام شاهد عقدشون باشم
نگاهاش رو دستم قفل موند
وَ بعد مکثی کف دستش و تو دستم گذاشت!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن