با این حال تنها خواسته ی من در این امر کافی نبود! امید، شرکت، خونه و حیاتمان طرف دیگر ماجرا بودند.
امید از این تمایل داشته ی من استقبال کرد، ولی استقبال او هم کافی نبود!
برای انتقال شرکت و کارهای مربوط به فروش خانه وقت نسبتا زیادی لازم بود.
به جرات می توانم امید به صورت شامگاهانه روزی درگیر کارهای مربوط به شرکت بود تا در کوتاه ترین زمان ممکن به شمال نقل مکان کنیم.
فروش منزل را به املاکی سپرده بودیم و من دنبال کارهای مربوط به دانشگاهم بودم تا بار دیگر برای گراهی شدن مدرکم مجبور به برگشت دوباره به تهران نباشم…
مخصوصا که دانشجویان از گذشته ی من و نیما باخبر بودند و با پچ پچ هایی که می خبر داشتم هیچگاه تمام نمی شوند، ترجیح می دادم بار دیگر در آن دانشگاه قدم نگذارم!
من و امید از شکایتمان از حامد و نیما صرف نظر کردیم و رضایت دادیم.
هرچند که برای آزادی آن ها تنها رضایت ما کافی نبود!
جرم حامد سنگین تر از این حرف ها بود و در اعترافات جدیدش مشخص شده بود حتی در ماجرای شامگاه پارتی یکی از عاملین قاچاق مواد مخدر بود!
و همین حقیقت باعث شد برای چندمین بار خودم را از بابت روزگارهایی که با او دوست بودم سرزنش کنم!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن