خندیدم و با بلندشدن از روی تشک، با تمام توان به سمت آرمین حمله ور شدم.
اینبار توقف کرد تا بهش ضربه بزنم.
دیدهامو بستم و داد زنان با همون کف دستکشهایی که عرق کردن انگشتهامو داخلش کاملا احساس میکردم شروع کردم ضربه زدن به شکم چندتیکه اش…
اما فکر کنم ضربه های من بیشتر به نوازش شامگاهیه بودن چراکه آخ هم نمیاظهار کرد.
کف دست راستشو به کف دست چپش زد و همونطور که رقص پا می حرکت کرد گفت:
-محکمتر بزن…چرا مشتهات جون ندارن…؟
متعجب جویا شدم:
-محکمتر از این!؟
سر تکون داد و با صوتی بلند جواب داد:
-آره محکمتر از این…گیریم خواستی با یه دخی دعوا بکنی…نباس بلد باشی درست و حسابی بزنی!؟
حریفتو یه جوری بزن دیگه سمتت نیاد…یعنی نتونه و جرات نکنه سمتت بیاد..محکم…محکم …
جمله ور شدم سمتش و یه مشت با تمام توان به شکمش زدم و جویا شدم:
-اینجوری!؟
چپ چپ نگاهم کرد چراکه فکر نکنم بازم اینکارو اونطور که مدنظر اون باشه انجام داده باشم و بعد هم بعد برای اینکه بهم نشون بده درستش چه جوریه یه مشت به یدنم و جواب داد:
-نه اینجوری!
ضربه های اون که مثل ضربه های من نبود.دردم گراهی شد…بهشدت هم درد گراهی شد واس همین آخ بلندی گفتم و افتادم روی تشک…
درست عین یه آدم رو یه موت صاف و مستقیم دراز کشیدم و ناله کنان گفتم؛
-آخ مادر !
لبخند زد و کنارم قرار گرفت.خم شد و با نگاه به صورتم وار فاصله ی بهشدت بسیار کمی پرسید:
-چیه! ناک اوت شدی!؟
ناراحت و شاید از نظر اون لوس اظهار کردم:
-دردم گراهی شد! هنوزم درد دارم…امعاء و احشاء بدنمو بهم ریختی!
بدون اینکه سرش رو بالا بگیره یکم در ذهنش گذراند و بعد گفت:
-خب دخی…شرمنده اخلاق ورزشیت!اینجا دکتر مکتر نیست آواش بزنیم دوا درمونت بکنه! حالا کجا مجات درد میکنه!؟
لبخند محوی زدم و با دراوردن کف دستکشها به قسنتی که درد رو احساس میکردم اشاره کردم و بیان کردم:
-اینجا…
کف دستکش دست راستش رو درآورد و بعد گذاشت رو همون قسنتی که درد میکرد.بهآرامی مالیدش و اضافه کرد:
-مسکن هم میخوای!؟
از اون فاصله ی نزدیک بهش خیره شدم.به نگاههاش…
یه جور خاصی بودن…خاص خودش.
چه طوری باید وصفشون میکردم !؟
آهااان…وحشی بودن و پاچه گیر.
لبخند زدم و گفتم:
-مگه داری !؟
سر جنبوند و جواب داد:
-آره میخوای یا نه!؟
با حفظ همون لبخند جواب دادم:
-آره میخوام!
به محض داون این جواب سرش خم شد و لبهاش روی لبهام گذاشت.
اونقور این مدت تو کف این موجود ناشناخته ی باحال بودم که به خودم اجازه ی شوکه شدن ندادم.
فورا چشمهام رو بستم و با حلقه کردن دستهام یه دور گردنش مشتاق تر از خودش همراهیش کردم.
من این طعم رو دوست داشتم.
بهشدت زیاد هم دوستش داشتم.
بوسیدنش به شیرینی تصور کردنش قبل از انجامش بود و تازه داشت عمق میگراهی شد و می رسید به خوردن زبون که لبمو رها کرد و با بالا گحرکت کردن سرش اظهار کرد:
-هر مسکنی دز بالاش خطرناک!همینقدر بسته!
متعجب و هنگ و گیج نگاهش کردم که درست همون موقع سرو کله ی مجتبی پیداش شد.
نگاهی یه من و آرمین انداخت و یعد اضافه کرد:
-ای شیطوناااا…داشتین چیکار میکردین!؟
آرمین نیشخندی زد و سرش رو بالا گراهی شد و بعد حین درآوردن کلاه و اون یکی کف دستکشش از توی رینگ پایین رفت.
کلاهشو پرت کرد سمت مجی و بیان کرد:
-میریم کافه ی بالای تپه یکم آدرنالین خونمون بالا بره…
مجتبی وسایل آرمین رو تو ساک جا داد و رو کرد سمت من و اضافه کرد:
-شیلو اگه تو هم میخوای با ما بیای علی الحساب از تو شوک اون ماچه بیا بیرون!
با چشمهای گرده شده و صورت گلگون از خجالت نیم خیز شدم.
اصلا فکرشو نمیکردم اون متوجه این موضوع شده باشه
با دیدههای گرده شده و صورت گلگون از خجالت نیم خیز شدم.اصلا فکرشو نمیکردم اون متوجه این موضوع شده باشه…
من حتی نمیدونم چیشد که تا حس کردم این بشر نیت کرده مزه لبهامو بچشه فورا عین هولا دیدهامو بستم و بازبون بی زبونی بهش فهموندم آماده ی همراهی در هر نوع عملیات جنسی ام!
لبهامو روی هم مالیدم و بسیار زود از روی تشک بلندشدم.
قدم زنان، حرکت کردم سمت آرمینی که داشت وسایلش رو مرتب میکرد و پرسیدم:
-میتونم یه سوال بپرسم…
بسیار خشک جواب داد؛
-میتونی!
کف دستکشها و کلاه روی سرم رو درآوردم ودرحینی که بیشتر بهش نزدیک میشدم من من کنان و با زدن یه تبسم نیمه جون پرسیدم:
-جز من تا حالا دختر دیگه ای رو هم اینجا آوردی!؟
سرش رو چرخوند سمتم.براندازم کرد و جواب داد:
-آره.عمه ات رو…
خنده ام گحرکت کرد.طبیعتا باید برآشفته میشدم اما دست خودم نبود.
تصور اینکه عمه ی پرمدعا و ثروتمند و نق نقوم هممسیر اون همچین جایی اومده باشه و رو به روش کف دستکش به دست رقص پا بره خنده دار بود.
نیش وا شده ام رو جمع و جور کردم و اضافه کردم:
-پس من ااما ام!؟
دماغشو داد بالا و جمعش کرد.گردنش رو کج کرد و اضافه کرد:
-ببین این سوال جز اون دسته از سولای مسخره ی عاشقانه ایه که من باهاش حال نمیکنم…بپوش اینجا باید بسته بشه بریم…
کلاهم رو روی سرم گذاشتم شال گردنم رو دور گردنم پیجوندم.
اون منو بوسید…
بوسه ای که کوتاه بود ولی مزه اش حرکت کرده بود زیر زبون من!
اصلا انگار هرچه از یه چیزی کمش بهت برسه بیشتر بهت میچسبه عین اون بوسه ی کوتاه آبدار!
لبهامو روهم مالیدم و زیرا اینجوری طعم دهنشو حس میکردم واسم حکم ادامه دادن یه طرفه ی اون بوسه بود!
آرمین لباس پوشید و با اون طرز راه رفتم لش و درعین حال قلدرموابانه اش مسیر افتاد سمت خروجی…
به دنبالش دویدم.دستمو دور بازوش که حس میکردم وسوسه انگیز ترین بازوهای مردونه ی جهانس حتی از زیر گرمپوش ورزشیش، حلقه کردم وپرسیدم:
-الان برنامه تون چیه؟! میخواین بری خونه !؟
مجتبی ریز خندید وگفت:
-فقط شاسکولا و سوسولا این موقع میرن خونه هاشون!
گفتم که! هردوشون ادبیات داغونی داشتن.هرچی قلبشون میتمایل داشت به زبون میاوردن و هرکاری دلشون میتمایل داشت انجام میدادن خصوصا آرمین که مغرور بود و کله شق و قلدر!
هیجان زده بودم.هیچوقت این ساعت از شامگاه با هیچ غریبه ای بیرون نراهی شدم.هیچوقت.
بعد از باشگاه دومین جایی که با اون دو مرد راهی شدم یه کافه ی دور از شهر و بالای یه تپه بود که جای سورن انداختن نداشت…
پربود از پسر و دختر جوون و حتی دست بعضیاشون میشد مشروبات الکلی هم متوجه شد.
رو سن یه جوون با تیشرت گسرخوش لش و شلوار جین پاره پوره وکف دستمال سر قرمز، میکرفون به کف دست از حرکت ایستاده یود و رپ میخوند و بقیه هم باهاش بالا و پایین میپریدن و همخونی میکردن…
پشت قسمت بار مانند رو صنقلبی های کشیده و کنار هن جای گرفتیمو مجتبی سفارش سه تا نوشیدنی نیروزا داد.
در قوطی رو باز کردم و یه جرعه اش رو سر کشیدم و بعد با کف دستمال کنج لبمو تمیز کردم.
آرمین از گوشه نگاه نگاهم کرد.نگاهاش معمولی نبودن برای همین شونه بالا انداختم و جویا شدم:
-خب چیه!؟ چرا اینطور نگام میکنی!؟
بجای اینکه جوابمو بده اظهار کرد:
-مجی تو حالیش کن مایه ی آبرو ریزی نشه!
مجتبی کف دستشو رو شونه ام گذاشت و منی که از این حرفهای آرمین به تعجب افتاده بودم رو برگردوند سمت خودش و بیان کرد:
-عین سوسولا نخور…درشو وا میکنی یه نفس سرش میکشی…اصلش اینه.حالا آماده ای!؟ باس یه نفس سر بکشیا!
تا حالا اینکارو انجام نداده بودم.برام نرمال نبود.
ناسلامتی نوشیدنی گازدار بوداااا…
اما بازهم با قوانین اونا راه اومدم.
و هموقت با اونها یه نفس اون نوشیدنی گازدارو سر کشیدم.
گلوم سوخت و حتی حس کردم گازش ازبینیم زد بیرون ولی حتی اینکار هم واسه من باحال بود.
قوطی های خالی رو گذاشتن روی میز و آروغ زدن.با انجزجار گفتم:
-این یکی کارتون واقعا بده!
آرمین ریز خندید و مجتبی با نیشخند اظهار کرد:
-هر کی بعدخوردن نوشیدنیش آروغ نزنه ازما نیست!
سرمو برگردوندم سمت اون رپر..جاش رو با یه جوون دیگه عوض کرد و یه مرد دیگه گیتار به کف دست جایگزینش شد!
اونی که پشت کیبورد توقف کرده بود حال و هوای جمع رو عوض کرد.
متعجب تماشاشون کردم.اینا سرخوش یودن و آزاد و مست و خندون…
بالا و پایین می پریدن و حسابی به خودشون حال میدادن …
محو تماشای اون جمع مختلط پر شر و شور که بیخیال و آزاد می رقصیدن و می خندیدن بودم که آرمیت کف دستشو یرد عقب و خیلی محکم زد یه باسنم…
با صوتی بلند آخ گفتم و کف دستمو گذاشتم روی باسنم وگفتم:
-هی چیکار میکنی!؟ آاااخ! دردم گراهی شد …
نیشخندی زد و اظهار کرد:
-به جای اینجا قرار گرفتن برو یکم یه خودت حال بده!برقص!
لب گزیدم و جویا شدم:
-میتونم!؟
از روی صنقلبی کشیده شد و اضافه کرد:
-آره…میتونی!بیا بریم….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن