دیاتا کلافه گفت _ همین دیگه ادامه نداره چرا باید از کسی که حیاتمو به گند کشید خبر داشته باشم ؟ اشتب زدی آقای ایکس من از اوناش نیستم که با ناپدریم در ارتباط باشم . مطمئنم خوب می دونی دو بار از خونه امون به خاطر همین سگ پدر فرار کردم پس به نظرت مسخره نیست که منو به خاطر همین ناپدریم گروگان گراهی شدی ؟
نیوراد از تخت بلند شد . چنگی آهسته به موهایش با کف دست چپش زد _ چی باعث شده فکر کنی من به خاطر ناپدریت گروگان گراهی شدمت رپر کوچولو ؟
و دیاتا، ناخن انگشت وسطی پست چپ نیوراد را دید . به ناخنش لاک سیاه زده بود !
تنها همان ناخن انگشت وسطش را لاک مشکی زده بود …
پسرک روانی را چه به لاک ؟!؟!
ترنس است ؟
دیاتا شوکه به او زل زد _ خب پس واسه چی گروگان گحرکت کردی منو ؟ باج بگیری ؟ هه اظهار کردم که اشتب زدی من اونقدر تنهام که سایه ام هم ازم فرار کرده …
_ نیوراد با همان انگشت وسط لاک زده اش چند ضربه به بینی دیاتا زد . _ رپر کوچولو باید تنها باشه تا تو تله ی شیطان بیوفته اگه تنها نباشه ، شیطان گلوشو می دره !
بعد پوزخند زنان از اتاق قرمز بیرون حرکت کرد و سیستم لمسی در به حالت قرمز و قفل در آمد .
💀💀💀💀💀💀💀💀💀💀💀💀💀💀
ایران / تهران
صادق ناله می کرد و مهدی دور تا دور اتاق بیمارستان را مسیر می راهی شد مردک خنگ با آن همه دک و پز و بلدم بلدم چطور توانسته بود از فرهاد چاقو بخورد ؟
پرستار داشت زخم صادق را استریل می کرد _ آخ آخ نکن …ای فرهاد من مادرتو ….
ولی با نگاه مهدی حرفش را خورد .
مهدی در حالی که با آن چشمان وحشی خشمگین به صادق نزدیک می شد بیان کرد _ می دونی که احتمال اینکه فرهاد برادرزاده ام باشه زیاده و توهین به مادرش یعنی توهین به زن داداشم متوجهی که !
صادق ترسیده سرش را تکان داد _ اقا غلط کردم شکر خوردم یهو زبونم در راهی شد !
پرستار زخم را با بانداژ بست و رو به مهدی اضافه کرد : هر سه ساعت یک بار بانداژ رو عوض کنید .
مهدی سری تکان داد و پرستار حرکت کرد …حال تنها بودند .
مهدی نزدیک صادق شد . سیبیل صادق را در کف دستش چرخاند _ هوم ، این دفعه اگه از زبونت حرف نابجا در راهی شد خودم زبونتو قیچی می کنم حالیته ؟
_ حالیمه ، حالیمه !!!
_ خوبه ، بعد اینکه مرخص شدی ، میری دنبال شهراد ، یه جوری خودتو بهش نزدیک کن چه می دونم ، مظلوم نمایی کن یا هی نشون بده تو همه چی از همه بهتره …
صادق با دقت زل زد : خب ، بعدش چی ؟
_ بعدش با پای خودش میاد دنبال عموش !
_ از کجا می دونید شهراد برادرزاده اتونه ؟ شاید فرهاد باشه اون موقع چی ؟
_ فرهادو نمیشه رام کرد هاره ، دنباله شره اما شهرادو میشه …به وقتش که مطمئن شدم شهراد برادرزاده ام نیست نقشه ام با فرهاد شروع میشه تنها کاری که باید بکنی اینه که یه جوری خودتو بندازی به خونشون که هر روز اونجا باشی و ببینی این دو تا برادر چیکار می کنن …با کی میرن و با کی میان …
صادق مشتاق اضافه کرد _ خب چجوری ؟
مهدی با تبسمی بر لب اضافه کرد _ محمد خان یه دختر داشت نه ؟ میریم میل داشتگاری اون ! سعی کن دختره رو اغوا کنی تا راه بیاد …اون موقع میشی شوهر خواهر پسران مستوفی و همیشگی اینجایی ! میشی مورد اعتماد حاجی بعد شهراد …
صادق هل شد _ نه ..نه ..نه تو گفتی مشکلی برام پیش نمیاد تو اظهار کردی فقط می خوام ببینم برادرزاده ام کیه نه اینکه کف دستی کف دستی عیال وارم کنی داری بد تا می کنی باهام حاج دریانی !
_ من که بدیتو نمی خوام ! این وسط تو هم یه فیضی از دختر حاجی می بری و حال می کنی باهاش مگه بده ؟
حرف از وجدان برا من نزن صادق مگه خود تو نبودی که با وجود زنت دو تا صیغه ای داشتی هان ؟
اینم روش !
بعدش از المثنی یدونه شناسنامه جدید می گیری و نامه تمام و من می فرستمت خارج !
فقط تا اون موقع باید هر کاری می گم انجام بدی …گرفتی ؟
صادق بی میل آرام جواب داد : باشه …
اما نشان می داد که بی میل بود آوازه ی دختر حاج مستوفی در بین محله ی گم و گور ها معروف بود …
چه می شد مزه ی دختر حاجی را زیر دندانش مزه کند ؟
آدم ها واقعا پست هستند …یکی را زنده به گور می کنند تا خود زنده باشند …تا خود در این جهان حیات کنند اما به چه قیمتی ؟ به قیمت نارو زدن …
این است اشرف مخلوقات ؟
ما همه حیوان هستیم …حتی شاید از حیوان هم کمتر …
چرا که حیوان ها وفا دارند … به هم نوع خود احترام می گذارند و هوایش را دارند اما ما ؟
ما حتی سایه ی خودمان را نیز با تیر می زنیم
حقیقت همیشگی تلخ است . ما انسان ها خود بزرگ بین و متکبر به حیات نکبت باری که با خاکستر های دروغ و ادعا
ساخته ایم ، ادامه می دهیم و باز ادعا داریم …ولین از این ادعا های پوچ …امان از این غرور لعنتی…
شاید بخاطر همین بود که فرهاد غرور را دوست نداشت .
غرور با عزت نفس فرق می کرد . عزت نفس یعنی احساس با ارزش بودن ، یعنی به شخصیت خودت احترام بگذاری ولی غرور ، یعنی ادعا ، یعنی خودت را همچو یک تافته ی جدا بافته بدانی …
این دو با هم فرق داشتند .
فرهاد عزت نفس داشت ولی غرور نداشت …برعکس شهراد …شهراد غرور داشت ولی عزت نفس نداشت .
و باز هم یک فرق دیگر میان دو برادر که مهدی را مسمم تر می کرد تا برادرزاده اش را پیدا کند …
بعد از اینکه پیدایش کرد ؟
پر و بالش می داد . مهدی هیچ وقت ازدواج نکرده بود . هیچ وقت طعم پدر شدن را نچشیده بود …طعمی که برادرش به سادگی از آن گذشت …ولی مهدی نمی گذشت . برادرزاده اش را پیدا می کرد و با هم از محله ی گم و گور ها و این مملکت می راهی شدند …
💀💀💀💀💀💀💀💀💀💀💀💀💀💀
فصل چهار : رقص کولی
فرهاد سیگار را کنج لبش قرار داد . علی عاصی شده گفت _ داداش از همون اول که اومدی داری این کوفتی رو دود می کنی چته ؟ من اینجا گاوم ؟ با من حرف بزن بابا !
فرهاد پک عمیقی به سیگار زد _ صادق جمالی رو می شناسی ؟
_ آره چطور ؟
فرهاد خونسرد نیشخند زد و به فضای شهر زل زد _ بهش چاقو زدم !
علی نگاهانش از این همه خونسردی گرد شد و شوکه اظهار کرد : چی ؟ لعنتی به یکی چاقو زدی بعد در رفتی ؟
فرهاد شانه بالا اانداختبه ماشین علی تکیه داد _ هر چیزی تاوان داره ! اینم تاوانش بود به فرامرز چاقو زد منم بهش چاقو زدم کارما همینه دیگه !
علی کفری گفت _ لعنتی من الان باید بفهمم ؟ فرامرز چاقو خورده ؟ کی ؟ چرا به من نگفتی بیام دهنشو سرویس کنم داداش ؟
_ سرویس کرد ، سرویس شد !
علی لبخند زد و مشتی به شانه ی فرهاد زد و به نمای شهر زل زد .
تهران از این بالا یک نمای دیگر داشت .
بالای سرخه حصار بودند . یک جنگل بزرگ و دلنشین که با درخت های کاج احاطه شده بود .
نمای تهران ، ان برج میلاد ، ماشین های جورواجور و چراغ های زرد رنگ که سرتاسر تهران بود …همه معلوم بودند …
امیر حرکت کرده بود تا از دکه سه تا لیوان یک بار مصرف چای بخرد ولی گویی رفته بود گیاه چای پرورش دهد !
علی زنگی به امیر می زند و فرهاد دود ان سیگار را لحظه به لحظه از دهانش بیرون می دهد …
سیگار میان انگشت سبابه و وسطش می سوزد …
علی به شانه ی فرهاد می زند: داداش من میرم کمک این امیر ببینم کدوم گوری موند .
فرهاد سری تکان می دهد و علی سوت زنان از دیده ی فرهاد خارج می شود …
تماشای غروب خورشید مشاهده کردنی بود …
سرش را مالش می دهد …
خاموشی زیبایی بود .
کاش می شد کمی از این خاموشی در محله ی گم و گور ها جای داشت …
یک آوایی به گوشش رسید …صوت از طرف سمت راست بود .
یک آهنگ بود …یک آهنگ سنتی …صوتی سنتور نوازی به گوشش می رسید .
چقدر آهنگش عجیب بود …
صدایش گوش های فرهاد را نوازش می کرد …صوتیش انقدر بلند بود که متن آهنگ را واضح می متوجه شد .
است کین آشفته قلب گم کرده ره دنبال تو
در گلشن و در بوستان می جوید امثال تو
با نگاه سر می جویدد با دیده دل می بویدد
کاری ز تو این دیدگان از سینه مالولیل تو
خریت بود اگر به دنبال صوت می حرکت کرد نه ؟ آهنگش عجیب آشنا بود برایش …
سیگار را مچاله کرد و روی زمین انداخت …علی و امیر را بعدا پیدا می کرد …
این صدای چه بود ؟ ترغیب شد تا برود و دنبال آوا برود این چه آهنگی بود ؟
تکیه از ماشین می گیرد و کلاه هودی اش را روی سرش می گذارد .
به سمت راست جنگل می رود …صوتی آهنگ و سنتور نوازی قد بلند تر و کشیده تر به گوش می رسد .درخت های کاج پیچ در پیچ و چمن های سبز مسروراب از فصل بهار چقدر دلربا بودند اما در ان لحظه مثل یک مانع میان فرهاد و این آهنگ عجیب بودند …
باز صوتی آهنگ را شنید …
حالی من و این حال تو این وصف قیل و قال تو
این تیره روزگاری بخت من با صبح روشن فال تو
آشفته دل گم کرده ره دنبال تو
در گلشن و در بوستان می جوید او امثال تو
هم خوانی به گوش می رسید …مثل یک کنسرتی بود که تماشاچی اش درخت ها بودند و حال ، فرهاد .
نزدیک و نزدیک تر شد … بهیکباره پیدا کرد .
یک گروه نوازنده بودند که گرد هم نشسته بودند و هم خوانی می کردند و سنتور می زدند وسط آنها یک دختر بود .
یک دختر سفید پوش …باد موهایش را پیچ و تاب می داد موهایش مشکی بود قیافه اش معلوم نبود ولی رقصش سما بود . پیجادهن سفید ساده اش می چرخید …
موهای تاب دار مشکی و فرش جذاب بود نمی توانست سنش را تشخیص دهد .
ولی نمی داند چرا یک چیز در وجود فرهاد بی داد می کرد که بایستد و آخر ماجرا را ببیند .
سنتور زنی ها و هم خوانی زنان و مردان و رقص سمای ان دختر …مثل یک محفل سنتی بود که در میان درختان کاج برگزار می شد …
دخترک بود که فقط در میان آنها سفید پوشیده بود بقیه اشان مشکی پوش بودند .
سرش گیج نمی حرکت کرد ؟
فرهاد اخمی کرد … و به بقیه ی ماجرا زل زد .
آشفته دل ؟ اسم آهنگ بود نه ؟
یادش است … مادرش آن موقع ها که فلج نبود برایش این آهنگ را می خواند …
تحریر های آهنگ و اوج آهنگ را آن موقع حتی با اینکه بچه بود به یاد داشت …
مادرش نیز برایش این آهنگ را می خواند و رقص سما برایش می رقصید …
دخترک همانطور می چرخید و پیراهن سفیدش مثل یک سفیدی میان این همه سیاهی بود …
این وصف قیل و قال تو …
چقدر این بخش آهنگ را دوست داشت …
دخترک کف دستانش با ریتم باد و سنتور حرکت می کرد و سرش و موهایش مطیعانه با باد و خاک حرکت می کردند…
خاک نیز با حرکات پاهای دخترک می رقصید …
این دخترک که بود که این طور آزادانه در جنگل میان این همه مرد و زن سما می رقصید ؟
آوای فرهاد فرهاد کردن علی را گوش داد …
وقت حرکت کردن فرا رسیده است.
دیده هایش را از دخترک سفید پوش گرفت و راه برگشت را پیش گحرکت کرد …
آمریکا / سان فرانسیسکو
دیاتا نفسش را با حرص بیرون داد .
چند هفته بود که ایکس او را اسیر کرده بود ؟
چند هفته بود که از آرس خبری نداشت ؟ نکند مضطرب شده باشد ؟
اینطوری نمی شد .
داد و فریاد رسمش بود .
باید با کاما بازی از کف دست ایکس فرار می کرد . سیاست در کار آفرودیت نبود .
کولی ها ؛ آن زنان و دخترانی که کف دستانشان پر از زیورآلات رنگین بود …دامن های بلند می پوشیدند و می رقصیدند …
دیاتا آن ها را دلبسته شد…رقصشان را از نزدیک دیده بود . رقصشان سما بود …
در زیر زمین محله ای به نام گم و گور ها کف دسته ای و عشایری زیستن می کردند .
کولی ها آدم ساکنی نبودند …ماه های سال را هر کدام در جایی می گذراندند…
با آن پیراهن های ساده می رقصیدند …
هر چه باشد زمانی مثل آنان بود … آن موقع که از منزل برای بار دوم و برای همیشگی فرار کرد پاما نداشت .
یادش است …چطور با کولی ها آشنا شد .
هفده سالش بود داشت از عابر پیاده رد می شد که صوتی جیغ و ناله ای گوش داد . جادهش را کج کرد و به سمت ان حرکت کرد .
یک دختر تقریبا هم سن و سالش را مشاهده کرد که لباس هایش واقعا عجیب بودند .
پیجادهنی سفید و ساده به تن داشت و کف دستانش پر از کف دستبند های مهره ای رنگارنگ…
شالی به سر داشت که شاید زینتی بود چون موهایش سرکشانه از شال بیرون زده بودند …
مردی را مشاهده کرد که داشت دختر را کتک می زد و بد و بیجاده میبیان کرد …
پا شتابزده کرد و جلوی مرد توقف کرد مرد تا خواست پستش را برای سیلی بعدی بلند کند دیاتا کف دستش را خشمگینانه گراهی شد .
مرد با پوزخند چندشی سر تا پای دیاتای هفده ساله را از نظر گذراند _ چیه دنیز ؟ این دوستته ؟
همچین خوب مالیه می تونم به عنوان طلب ازت بخرمش ! نظرت چیه ؟
دیاتا جلوی دختر که گویا اسمش دنیز بود قرار گراهی شد _ کف دست کثیفتو بهش نزن حیوون . ننه ات بهت یاد نداده کف دست رو ضعیف تر بلند نکنی ؟
مرد مشتاق به دیاتا زل زد _ خوشم اومد دنیز ! دوستت باحاله ! باهاش حال می کنم .
دیاتا عاصی گفت _ برو با ننه ات حال کن حیوون !
مرد عصبی سیلی به دیاتا زد .
دنیز هینی کشید و از پشت دیاتا بیرون امد وبه مرد اظهار کرد _ باشه جواد طلبت و می دم حالا گمشو برو دیگه …برو …
و آن موقع بود که دیاتا با دنیز آشنا شد . دختر یکی از کاما ها …
آن موقع بود که با دنیز دوست شد و دنیز به دیاتا پناه داد …
دیاتا آن موقع بود که با کاما ها هم سفر شد …
لباس های کشیده و آن پیجادهن های ساده ، آن رقص های سما ، سنتور زنی های گروهی و زیورآلات رنگی همه در ذهنش تکرار می شد .
آهنگ معروف رقص سمای کاما ها ، آشفته قلب بود .
خوب یادش است اامان رقصش را با این آهنگ …
حال که ایکس ان روی کولی دیاتا را نمتوجه شده بود چرا دیاتا با این آهنگ به او نشان ندهد ؟
آهنگ را با همان تحریر ها و صوتی خش دارش خواند .
کشیده قد بلند تا ایکس را دیوانه کند تا خودش با آن کف دستان لاک زده اش در را برای دیاتا باز کند …
حالی من و این حال تو این وصف قیل و قال تو
این تیره روزگاری بخت من با صبح روشن فال تو
با چشم سر می جویدد با دیده قلب می بویدد
است کین آشفته دل گم کرده ره دنبال تو
در گلشن و در بوستان می جوید امثال تو
آن خاطرات که با خواندن این آهنگ به یادش می وارد شد قلبش را آتیش می زد …اما با این حال باز خواند …
حالی من و این حال تو این وصف قیل و قال تو
این تیره روزگاری بخت من با صبح روشن فال تو
…. می خواند …بلند تر و قد بلند تر حنجره اش می سوخت اما مهم نبود دیگر خسته شده بود …
کاما بودن یعنی اعتراض به پیش داوری و قانون …( دوستان شعر رو بعضی جاهاش رو خودم نوشتم …)
می خوانمت در بوستان در تمام احوال تو
آشفته قلب می خوانمت با این همه اشکال تو
حالی من و این حال تو این وصف قیل و قال تو
این تیره روی بخت من با صبح روشن فال تو …
من در همه ی احوال تو آشفته ام اغفال تو
در حسرت و اندوه تو حالی من و این حال تو
میخواند و می خواند حس می کرد حنجره اش قرار است پاره شود …
گلویش میسوخت اما باز می خواند …
کاما بودن یعنی با تمام رنج های زیستن برقصی و دم نزنی …با سمفونی سنتور یکی شوی و دم نزنی ….
عشقت پی جان رسیده صبرم به پایان آمده
آخر شوم شیدای تو
حالی من و این حال تو این وصف قیل و قال تو
این تیره روی بخت من با صبح روشن فال تو …
یکباره در باز شد و ایکس را متوجه شد که عصبی و با آن دیدهان قرمز ابی یخی مثل یک گرگ به او خیره است …
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن