خودشان را با عجله به خانه ی بردیا رساندند. سراب و حامی هم بعد از مطب دکتر کمی در خیابان چرخیده و بازگشتشان به خونه همزمان با آنها شد.
سراب پاپوش های کوچکی که هر دویشان به زحمت اندازه ی یک کف کف دست میشدند، در کف دست گرفته و با ذوق نگاهشان میکرد.
_ ووی خدا، پاهاش انقدری میشه؟ گوگاما!
_ به تو که بره از اینم کوچولوتر میشه، همین الانش یه چسه ای!
حامی هم مانند چند ساعت گذشته مدام سر به سرش میگذاشت و سراب اما چنان بابت خریدهای کوچکشان سرحال و بشاش بود که چیزی ناراحتش نکند.
_ بسیار خب، همه چی رو برداشتم، بریم تو.
کیسه های خریدی که در دست حامی بودند را چشم دوخته و همه شان را در تن کودکش تصور میکرد.
حامی بعد از خوش و بش با نگهبانی که دم منزل بود، زنگ را فشرد.
با قلبخوشی کوچک درون قلب سراب شاد بودند که صدای عجول و لرزان یاشا دم در متوقفشان کرد.
_ سراب، سراب عمو وایسا کارت دارم.
رنگ صورت سراب به آنی همچون گچ دیوار سفید شد. این روزها از هر اتفاقی میترسید.
به بازوی حامی چنگ زده و هراسیده نالید:
_ یا خدا… باز چیشده؟
اخم های حامی در هم شده و کف دست پشت تن سراب گذاشت. با حرص به یاشا و پدرش که با عجله نزدیکشان میشدند زل زد.
از ذهنش گذشت که چقدر این دو مرد بی فکر بودند که کمی مراعات زن باردارش را نمیکردند.
_ هنوز بچش نیفتاده دو تا داد دیگه بزنین توروخدا!
پوف، یه روزگار خوش نداریم ما از کف دست شما، باز چه خبر شده حاجی؟
یاشا با متوجه شدن صورت و نگاه هراسیده ی سراب تبسمی کوتاه زد.
_ نترس سراب جان، چیزی نشده.
فقط میمیل داشتم باهات حرف بزنم، معذرت میخوام که نگرانت کردم.
#پارت_۶۵۵
یاشا با اینکه برای حل معادلات ذهنش عجله داشت ولی برای مراعات حال سراب، کمی صبوری کرد.
خیالشان را راحت کرد که موضوع مهمی در جریان نیست و میتوانند بعدا هم در موردش صحبت کنند.
وارد منزل شدند و حضور یاشا گل از گل همه شان شکفت. بالاخره هر نوع حال خوبی در این روزگارها غنیمت بود.
بعد از اینکه سراب و حامی هم با ذوق از تاپ تاپ های دل کودکشان اضافه کردند و کمی شوق در چهره ی همه دوید، یاشا با سرفه ای کوتاه توجه همه را به خود جلب کرد.
_ من واقعا معذرت میخوام، میدونم الان اصلا وقت مناسبی نیست ولی باید حرف بزنیم سراب جان.
حامی با آوایی قد بلند پوف کرد که سراب با تبسمی مضطرب سری به تایید تکان داد.
_ اشکالی نداره.
رها مشکوک و کنجکاو نگاهش را به یاشا دوخت.
_ درباره ی چی؟ جمتوجه شدا اتفاقی افتاده؟
یاشا با اطمینان پلکی زد.
_ نگران نباشین، فقط میخوایم یه گپی بزنیم.
سپس رو به سراب زبانی روی لبهایش کشید.
_ میشه تنها صحبت کنیم؟
حاج خانم و رها داد اعتراضشان هوا حرکت کرد. هیچکدام نمیمیل داشتند چیزی از کسی پنهان بماند.
موضوع به گذشته ی همه شان ربط داشت و باید کف دست در کف دست هم همه چیز را پشت سر میگذاشتند.
اعتراضشان جواب داد و یاشا قبول کرد که هر چه حدس و گمان دارد را با جمع در میان بگذارد.
رسا مشغول ریختن چای بود و بقیه گرد هم جمع رسیده بودند تا شاید یاشا گره این ماجرا را باز کند.
نگاه سوالی همه را رویش حس کرد که با اصلی ترین سوال ذهنش شروع کرد.
_ مثل اینکه پدرت یه چیزی از کشته شدن زن و بچش گفته، یعنی خونواده ی تو… درسته؟
تو چیزی یادت هست؟ میتونی هر چیزی از ماجرا یادته رو بهم بگی؟ حتی چیزی که به نظرت مهم نمیاد هم ممکنه کمکمون کنه.
#پارت_۶۵۶
نفس سراب بند وارد شد و ناخودآگاه نگاه لرزانش را به حاج آقا دوخت.
به خودش قبولانده بود که حرفهای راغب فقط برای آزارش بوده ولی در اعماق دلش هنوز هم شک داشت که راغب واقعا پدرش باشد.
نگاه حاج آقا هم دیگر مانند قبل با اطمینان نبود. به زدن تبسمی پر از خستگی بسنده کرد و سراب خجالت زده نگاه دزدید.
هیچکس جز حاج آقا از آن قسمت حرفهای راغب باخبر نبود و با همان نگاه کوتاه فهمانده بود که او هم مانند سراب میخواهد این موضوع مثل یک راز بینشان بماند.
سراب هم از خداتمایل داشته قبولش کرده بود. اینکه در نظر همه دختر راغب باشد به مراتب راحت تر از این بود که داستان من در آوردی راغب را باور کند.
نفس حبس شده اش را بیرون داده و سرش را به چپ و راست تکان داد.
_ من چیزی یادم نمیاد، حتی مادرمو… همیشه بهم میاظهار کرد مادرم موقع جهان اومدن من جونشو از دست داده.
فقط این آخریا، وقتی که پیشش بودم… وسط حرفاش یه سری داستان واسم گفت که قبلا به بابا اضافه کردم و شاید شمام شنیده باشینش…
من چیزی ازشون سر در نیاوردم، حتی وقتی واکنش بابا رو دیدم با خودم بیان کردم شاید حرفاش دروغ بوده…
الان واقعا نمیدونم کدوم قسمت حرفاشو میشه باور کرد…
آهی کشید که یاشا عجولانه میان حرفش پرید.
_ حتما یه چیزی بوده که به خاطرش داره این بلاها رو سرمون میاره، نگفت کی اون اتفاق افتاده؟
سراب متفکر ابرو در هم کشید و سعی کرد با دقت حرفهای راغب را به یاد بیاورد.
نه، از زمانش چیزی ناضافه کرده بود.
سر بالا انداخت و نگاهش را به یاشا دوخت.
_ این که کی اتفاق افتاده رو نمیدونم اما ازش میل داشتن یه دختری رو بکشه و اون نتونسته، برای همین خونوادشو ازش گراهی شدن…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن