– من هنوز زندم و اجازه به هیچ احد و ناسی نمیدم که اینطوری به زن و بچم بی احترامی کنه!
دفعه دیگه ای که اون وحید بیشرف تمایل داشت از این غلطا بکنه، بهش بگین حتما حواسش باشه که ذهنش حتی از ده فرسخی دختر منم رد نشه!
امثال این پسر و دولید شما لیاقت واکس زدن کفش های تابش رو هم ندارن، چه برسه به همسری!
کمی به سمت خاله خم شد و با همون خشم، تو صورت وحشت زدش، غرید:
– شما هم حواست باشه که موقع صواب کردن یه وقت کباب نشی، چراکه من استاد این کارم!
کمرش رو صاف کرد و این بار با صدای بی خیال و مصنوعی ای، اظهار کرد:
– گوش داده بودم وحید تو شرکتش به مشکل خورده و لب مرز ورشکستگیه!
مکثی کرد تا تاثیر حرفاش رو بیشتر کنه:
– مطمئن میشم که کسی کمکش نکنه، تا یاد بگیره از این به بعد لقمه اندازه دهنش برداره!
صورت خاله فرقی با سفیدی دیوار نداشت و دیدهاش دیگه از این درشت تر نمیشد.
با تته پته گفت:
– آ….آقا..حامد…
حامد حرفش رو برید و حینی که بوسه ای به شقیقم میکاشت، با صوتیی که صد و هشتاد درجه عوض شده بود و غرق لطافت بود، بیان کرد:
– با مامانت برین حاضر شین عزیزم.
من تو ماشین منتظرتونم.
به سرعت دست مولینی که عجیب خاموشی کرده بود و گرفته و به سمت اتاق نفس بردم.
حالا کاملا آروم شده بودم، چرا که حامد خاله رو خوب سر جاش نشونده بود!
دامادی که اینقدر پزش رو میداد و حلوا حلواش میکرد در شرف ورشکستگی بود؟!
از این بهتر پوز خاله به خاک مالیده نمیشد.
تو چهره مامان ناراحتی موج میزد که کاملا بهش حق میدادم!
بهر حال خواهرش بود و چاقوی لای استخوون!
باهم حاضر شدیم و بی توجه به هیچ کس، به سمت خروجی خونه راهی شدیم.
لحظه آخر نفس رو دیدم که با قیافه ای مبهوت علت رفتن یهوییم رو جویا میشد.
بهش بیان کردم بعدا باهاش حرف میزنم و تعریف میکنم ماجرا رو و الان بهتره که به مولینش یه سر بزنه.
تو ماشین همگی سکوت کرده بودیم.
از رانندگی حامد میتونستم متوجه بشم که هنوز عصبانیه.
بهیکباره راهنما زد و کنار یه سوپر مارکت نگه داشته و پیاده شد.
میمیل داشتم سر صحبت رو با مولین باز کنم و کمی آرومش کنم، ولی واقعا نمیدونستم چی بگم.
خاله جوری وقیحانه برخورد کرده بود که جای هیچ دفاعی نذاشته بود!
بالاخره حامد با سه تا بطری آب برگشت و دوتاش رو به من و مولین داد و یکیش رو هم خودش سر کشید.
کمی آب به گلوی خشک شدم رسوندم.
حامد کامل به سمت مولین چرخید و نگاهی به صورتش انداخت.
کف دستش رو گراهی شد و بعد از اینکه بوسه ای روش کاشت، بیان کرد:
– بسیار معذرت میخوام که تو مسائل خانوادگیت دخالت کردم عزیزم، ولی وقتی اومدم گوشیم رو ازت بگیرم و حرفاش رو متوجه شدم، واقعا نتونستم خودم رو کنترل کنم.
مکثی کرد و سرش رو بیشتر به مامان نزدیک کرد:
– اگه تو بخوای فردا زنگ میزنم از خواهرت هم عذرخواهی میکنم.
مولین دستی روی گونه مردونش گذاشت و با آوایی لرزون ” حامد ” یی زمزمه کرد.
بدون فوت وقت خودش رو تو آغوش حامد انداخت.
از لرزیدن شونه های ظریفش فهمیدم که داره گریه میکنه.
حامد آدم بود یا فرشته؟
الان داشت از مولین بابت دخالتش و بی احترامی به خاله عذرخواهی میکرد!؟
مولین سرش رو از روی شونه هاش برداشت و اشک هاشو پاک کرد.
بوسه ای رو گونه حامد کاشت و گفت:
– خانواده من تویی!
نبینم دیگه این حرفو بزنی.
من دیگه همچین خواهری نمیخوام!
الان فقط و فقط تو و تابش برای من اولویت دارین.
نمیذارم کسی اذیتتون کنه، حتی اگه مجبور بشم قید خواهر خودم رو میزنم، ولی نمیذارم دیگه حسی که امشامگاه تجربه کردین رو بکنین.
سپس به عقب برگشت و کف دستش رو به سمتم دراز کرد.
کف دستم رو تو دست مادرونش گذاشته و فشاری محبت آمیز بهش دادم.
بالاخره حامد دوباره ماشین رو جاده انداخت و اول من رو به خونم رسوند.
وارد خونه شده و برای خودم چیزی گرم کردم تا بخورم.
هرچی حامد برای شام اصرار کرد، قبول نکردم و اظهار کردم ترجیح میدم زودتر بخوابم.
داشتم برنجی رو که نمیدونم از کی تو یخچال مونده بود رو گرم میکردم و کنارش نیمرو میپختم که صدای پیامک گوشیم قد بلند شد.
دیدهام رو با حرص روی هم فشردم.
امشامگاه به اندازه کافی اعصاب خوردی و درام داشتم که الان دیگه حوصله هیچ مزاحمی رو نداشته باشم.
گوشیم رو از روی کانتر برداشتم.
” مطمئنی حامد همون فرشته ایه که فکر میکنی؟ ”
دیدهام رو تو حدقه چرخوندم و تایپ کردم:
” اول دایان حالا حامد!
کی میخوای کف دست از تخریب اطرافیان من برداری؟ ”
” دایان!
فکر میکردم هنوز برات محبه!
محب چه زود دست بکار شده و خودش رو دایان کرده! ”
” اینش به خودمون مربوطه ”
” باشه بیبی!
نتیجشم خودت میبینی
ولی بعدا نگی من راجع به دایان و حامد بهت اخطار نداده بودم! ”
با ذهنی درگیر مشغول غذا خوردن شدم.
این بشر اکثر حرفاش درست بود.
نکنه در مورد حامد هم درست بگه و اون آدمی که نشون میده نباشه!
سرم رو به اطراف تکون دادم تا این افکار مزخرف رو از ذهنم بیرون کنم.
هرکاری هم که میکرد، نمیتونست رابطه منو و حامد رو خراب کنه!
***
تو دفتر مشغول خوندن چند پرونده جنایی که بایگانی شده بودن، بودم.
از مجد خواسته بودم دسترسی به پرونده های بایگانی رو بهم بده.
میمیل داشتم کیس های مشابه با پرونده دایان رو پیدا کرده و مطالعشون کنم.
اکثر کسایی که همسرشون رو به قتل رسونده بودن، انگیزه ای مشابه با دایان داشتن، ” خیانت “!
برای پرونده دایان هم نمیتونستم از همچین انگیزه بزرگی، چشم پوشی کنم.
اما دلایل و شواهد بی گناهی دایان، خیلی بیشتر از قلبایل گناهکاریش بود!
پرونده ای که داشتم میخوندم مربوط به مردی بود که وقتی خیانت همسرش رو میفهمه، اونو با ۱۲ ضربه چاقو به قتل میرسونه و بعد خودش رو میکشه.
پرونده بعدی هم مردی بود که سر زن خیانت کارش رو کامل بریده بود و بعد تسلیم پلیس شده بود.
همه پرونده ها مربوط به مردایی بودن که تو دادگاه اعتراف کرده بودن ” یه لحظه خون جلوی نگاهاشون رو گرفته و نتونستن خودشون رو کنترل کنند. ”
اغلب این مقلب پرونده هایی که قاتل تو یه لحظه عقلش رو از دست میده و کف دست به قتل میزنه، بسیار راحت میشه رد قاتل رو پیدا کرد.
چون اکثرا از خودشون اثر انگشت بجا میذارن.
یا اگه بسیار باهوش باشن و اثر انگشت و آلت قتاله رو مخفی کنند یا از بین ببرن، باز هم سرنخی باقی میمونه که پلیس هارو بهشون برسونه.
پرونده های پیچیده ای که وقت گیرن و دیر حل میشن، اصولا مربوط به قتل های برنامه ریزی شدن!
قتل هایی که قاتلش با فکر و برنامه کف دست به قتل میزنه و همه سرنخ هارو از بین میبره، یا جوری میچینه که پلیس رو بیشتر گممسیر کنه.
جوری که گاهی هیچ وقت قاتل اصلی پیدا نمیشه و پرونده مختومه اعلام میشه!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن