♥️♥️♥️🔥🔥🔥♥️♥️♥️🔥🔥🔥
باهم از اتاق خارج شده و وارد جمع شدیم.
مولین کنار حامد جاگیر شد و من هم روی تک صنقلبی کنارشون، نشستم.
خدمتکار مشغول پخش مشروب بود.
هم حامد و هم مولین با این موضوع مشکلی نداشتن و توی جمع های دوستانشون همیشه همه چی پیدا میشد، اون هم با بهترین کیفیت ها!
بعد از اون ها منم یه گیلاس برداشته و کمی ازش نوشیدم.
از طمع خوبش مشخص بود یکی از شرابای کهنه ست!
همگی باهم مشغول صحبت و بگو بخند بودن و تنها فردا منفعل و مخاموشی جمع، من بودم!
یکی از خانوما روی کف دسته مبل تک نفرم قرار گرفت و رو به حامد گفت:
– چه دختر مظلوم و ساکتی داری حامد!
حامد تک خنده ای کرد و جوابش رو داد:
– اتفاقا برعکس!
تابش فقط هنوز یخش باز نشده.
تبسمی زده و در دفاع از خودم گفتم:
– والا چی بگم وقتی حس اضافی بودن میکنم؟!
همتون پارتنر دارین، انگار فقط من مظلوم واقع شدم.
دقیقا همگی جفت بودن و تنها سینکل جمع من بودم!
زنی که روی کف دسته صندلیم جای گرفته بود خنده ای کرد و گفت:
– حق داری تابش جون، ولی برات یه سوپرایزی دارم!
نیم نگاهی به جمع انداخت و ادامه داد:
– سعید یه قرارداد پر سود و جدید با یکی از شرکتای معروف امضا کرده و اون فرد رو هم برای امروزگار دعوت کرده!
نگاهکی ضمیمه حرفاش کرد و ادامه داد:
– میگه آدم خفنیه و خوبه که تو جمعمون باشه!
مجدداً به سمت من برگشت و با لمس شونم، ادامه داد:
– از شانست مجرده و تا جایی که میدونم، دوست دختری هم نداره!
بهترین فرصته که قاپشو بدزدی!
سپس به حرفش اول خودش و در ادامه بقیه هم خندیدن.
خنده ای کرده و به سمت حامد و مولین برگشتم.
حامد برخلاف بقیه اخم کمرنگی بین ابروهاش نشونده بود، ولی مامان با امیدواری و تبسم بهم خیره شده بود!
قطعا هیچکی بیشتر از مولین، از خبر مزدوج شدن من، خوشحال نمیشد!
حدود نیم ساعت دیگه هم به شوخی و خنده گذشت.
این بار منم پا به پاشون میبیان کردم و میلبخند زدم و به قول حامد، یخم باز شده بود!
یکی از خدمتکارا سمت سعید حرکت کرد و چیزی در گوشش بیان کرد که بلافاصله از جا پرید و حینی که به سمت زنش لیلا، میراهی شد تا قد بلندش کنه، رو به بقیه اضافه کرد:
– دوستان، مهمون افتخاریمون هم اومد.
لطفا هواش رو داشته باشید!
ما میریم استقبالش.
با رفتن اونا جمع کمی ساکت تر شد.
با این حال بازم اکثرا دو به دو، مشغول بودن.
از جا قد بلند شده و به سمت اتاق رفتم.
موقع اومدن یادم حرکت کرد گوشیم رو از تو کیفم بردارم.
گوشی رو برداشته و با نگاهی که بهش انداختم، متوجه شدم هیچ پیام یا زنگی از کسی ندارم!
منتظر خبری از دایان بودم؟!
قطعا!
اما اصلا ازش خبری نبود!
گوشی به کف دست از اتاق خارج شدم.
بعد از رد شدن از جادهرو اتاقا، اولین چیزی که مشاهده کردم در ورودی و فردی که داشت ازش رد میشد بود.
دایان بود؟!؟!
اون آدمی که سعید و لیلا ازش حرف میزدن دایان بود؟!
همینطور خشک شده داشتم بهش نگاه میکردم که با ورودش همه به احترامش از حرکت ایستادن و از همون اول با همه مشغول دست دادن و سلام کردن شد.
حس میکردم دلم شتابزده تر از حد معمول میزنه و این امر عجیبی نبود!
تمام مواقعی که اطراف دایان بودم، قلبم همین بنای ناسازگاری رو برمیداشت!
فکر کنم قصدش فقط رسوا کردن بود.
اخه مگه من چند سالمه که با این چیزا هیجان زده بشم؟!
لحظه ای نگاهمون باهم تلاقی پیدا کرد.
توقع داشتم اونم مثل من متعجب بشه، ولی مثل همواره دایان پر از سوپرایز بود!
بجای تعجب تبسمی زد و سراغ نفر بعدی حرکت کرد!
یعنی خبر داشت؟؟
پس چرا به من چیزی نگفته بود؟!
سعی کردم بی توجه به سوالای بی پایان توی ذهنم، به سمت بقیه برم و برای احوال پرسی باهاش آشنا بشم.
کنار حامد توقف کردم.
به قد کشیده و کت و شلوار خوش دوخت توی تن دایان خیره شدم.
هردفعه که میمشاهده کردمش فکر میکردم همین الان آماده یه پروژه عکسبرداریه!
خیلی از کارای شرکتش رو که دایان مقلبش بود، تو پیجش متوجه شده بودم و هربار با دیدنشون، قربون صدقش رفته بودم!
بالاخره دایان به ما رسید و اول از همه به حامد کف دست داد و احوال پرسی کرد.
سپس به سمت مامان چرخید و اینبار بجای کف دست دادن عادی، خم شد و با ژست خاصی، کف دستش رو بوسید.
از کارش هرسهمون، شکه بهش نگاه میکردیم.
تبسمی به چهره هامون زد و در انتها به سمت من چرخید.
حینی که دستش رو به سمتم دراز میکرد، با لبخند یه وری مخصوص خودش، اضافه کرد:
– سلام خانوم وکیل
مشتاق متوجه شدار!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن